Genesis (LXX)

Genesis, Chapter 1

1. Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
2. ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦµα θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.
3. καὶ εἶπεν ὁ θεός Γενηθήτω φῶς. καὶ ἐγένετο φῶς.
4. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ὅτι καλόν. καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ µέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ σκότους.
5. καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ἡµέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσεν νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα µία.
6. Καὶ εἶπεν ὁ θεός Γενηθήτω στερέωµα ἐν µέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ µέσον ὕδατος καὶ ὕδατος. καὶ ἐγένετο οὕτως.
7. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸ στερέωµα, καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ µέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώµατος, καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ
   στερεώµατος.
8. καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ στερέωµα οὐρανόν. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα δευτέρα.
9. Καὶ εἶπεν ὁ θεός Συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν µίαν, καὶ ὀφθήτω
   ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν,
   καὶ ὤφθη ἡ ξηρά.
10. καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήµατα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσεν θαλάσσας. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν. —
11. καὶ εἶπεν ὁ θεός Βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρµα κατὰ γένος καὶ καθ’ ὁµοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιµον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρµα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.
12. καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου, σπεῖρον σπέρµα κατὰ γένος καὶ καθ’ ὁµοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιµον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρµα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν.
13. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα τρίτη.
14. Καὶ εἶπεν ὁ θεός Γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώµατι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν τῆς γῆς τοῦ
    διαχωρίζειν ἀνὰ µέσον τῆς ἡµέρας καὶ ἀνὰ µέσον τῆς νυκτὸς καὶ ἔστωσαν εἰς σηµεῖα καὶ εἰς καιροὺς
    καὶ εἰς ἡµέρας καὶ εἰς ἐνιαυτοὺς
15. καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώµατι τοῦ οὐρανοῦ ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.
16. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς µεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν µέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡµέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας.
17. καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐν τῷ στερεώµατι τοῦ οὐρανοῦ ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς
18. καὶ ἄρχειν τῆς ἡµέρας καὶ τῆς νυκτὸς καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ µέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ
    σκότους. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν.
19. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα τετάρτη.
20. Καὶ εἶπεν ὁ θεός Ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόµενα ἐπὶ τῆς γῆς
    κατὰ τὸ στερέωµα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο οὕτως.
21. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ κήτη τὰ µεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγεν τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά.
22. καὶ ηὐλόγησεν αὐτὰ ὁ θεὸς λέγων Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς.
23. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα πέµπτη.
24. Καὶ εἶπεν ὁ θεός Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία
    τῆς γῆς κατὰ γένος. καὶ ἐγένετο οὕτως.
25. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά. —
26. καὶ εἶπεν ὁ θεός Ποιήσωµεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡµετέραν καὶ καθ’ ὁµοίωσιν, καὶ ἀρχέτωσαν τῶν
    ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων
    τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.
27. καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ’ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆ}υ ἐποίησεν αὐτούς.
28. καὶ ηὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς λέγων Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.
29. καὶ εἶπεν ὁ θεός Ἰδοὺ δέδωκα ὑµῖν πᾶν χόρτον σπόριµον σπεῖρον σπέρµα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρµατος σπορίµου — ὑµῖν ἔσται εἰς βρῶσιν —
30. καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ τῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς, πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτως.
31. καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί, ἡµέρα ἕκτη.

Genesis, Chapter 2

1. Καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσµος αὐτῶν.
2. καὶ συνετέλεσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡµέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησεν, καὶ κατέπαυσεν τῇ ἡµέρᾳ τῇ ἑβδόµῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησεν.
3. καὶ ηὐλόγησεν ὁ θεὸς τὴν ἡµέραν τὴν ἑβδόµην καὶ ἡγίασεν αὐτήν, ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ θεὸς ποιῆσαι.
4. Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὅτε ἐγένετο, ᾗ ἡµέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν
5. καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖ}αι· οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι τὴν γῆν,
6. πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζεν πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
7. καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν.
8. Καὶ ἐφύτευσεν κύριος ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Εδεµ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασεν.
9. καὶ ἐξανέτειλεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν
   καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν µέσῳ τῷ παραδείσῳ καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ.
10. ποταµὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Εδεµ ποτίζειν τὸν παράδεισον· ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς.
11. ὄνοµα τῷ ἑνὶ Φισων· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Ευιλατ, ἐκεῖ οὗ ἐστιν τὸ χρυσίον·
12. τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν· καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος.
13. καὶ ὄνοµα τῷ ποταµῷ τῷ δευτέρῳ Γηων· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας.
14. καὶ ὁ ποταµὸς ὁ τρίτος Τίγρις· οὗτος ὁ πορευόµενος κατέναντι Ἀσσυρίων. ὁ δὲ ποταµὸς ὁ τέταρτος, οὗτος Εὐφράτης.
15. Καὶ ἔ}αβεν κύριος ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασεν, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν.
16. καὶ ἐνετεί}ατο κύριος ὁ θεὸς τῷ Αδαµ λέγων Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ,
17. ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ’ αὐτοῦ· ᾗ δ’ ἂν ἡµέρᾳ φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.
18. Καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός Οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον µόνον· ποιήσωµεν αὐτῷ βοηθὸν κατ’
    αὐτόν.
19. καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Αδαµ ἰδεῖν, τί καλέσει αὐτά, καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ Αδαµ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνοµα αὐτοῦ.
20. Καὶ ἐκάλεσεν Αδαµ ὀνόµατα πᾶσιν τοῖς κτήνεσιν καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ, τῷ δὲ Αδαµ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅµοιος αὐτῷ.
21. καὶ ἐπέβαλεν ὁ θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Αδαµ, καὶ ὕπνωσεν· καὶ ἔ}αβεν µίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ
    καὶ ἀνεπλήρωσεν σάρκα ἀντ’ αὐτῆς.
22. καὶ ᾠκοδόµησεν κύριος ὁ θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔ}αβεν ἀπὸ τοῦ Αδαµ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν Αδαµ.
23. καὶ εἶπεν Αδαµ Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων µου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός µου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήµφθη αὕτη.
24. ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν µητέρα αὐτοῦ καὶ
    προσκοãηθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα µίαν.
25. καὶ ἦσαν οἱ δύο γυµνοί, ὅ τε Αδαµ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο.

Genesis, Chapter 3

1. Ὁ δὲ ὄφις ἦν φρονιµώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησεν κύριος ὁ θεός·
   καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί Τί ὅτι εἶπεν ὁ θεός Οὐ µὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ
   παραδείσῳ;
2. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει Ἀπὸ καρποῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγόµεθα,
3. ἀπὸ δὲ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν µέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ θεός Οὐ φάγεσθε ἀπ’ αὐτοῦ οὐδὲ µὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα µὴ ἀποθάνητε.
4. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί Οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε·
5. ᾔδει γὰρ ὁ θεὸς ὅτι ἐν ᾗ ἂν ἡµέρᾳ φάγητε ἀπ’ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑµῶν οἱ ὀφθαλµοί, καὶ ἔσεσθε ὡς θεοὶ γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν.
6. καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλµοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστιν τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγεν· καὶ ἔδωκεν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς µετ’ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον.
7. καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλµοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυµνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύãα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώµατα.
8. Καὶ ἤκουσαν τὴν φωνὴν κυρίου τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Αδαµ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου κυρίου τοῦ θεοῦ ἐν µέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ
   παραδείσου.
9. καὶ ἐκάλεσεν κύριος ὁ θεὸς τὸν Αδαµ καὶ εἶπεν αὐτῷ Αδαµ, ποῦ εἶ;
10. καὶ εἶπεν αὐτῷ Τὴν φωνήν σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυµνός εἰµι, καὶ ἐκρύβην.
11. καὶ εἶπεν αὐτῷ Τίς ἀνήíειλέν σοι ὅτι γυµνὸς εἶ; µὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάµην σοι τούτου µόνου µὴ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ, ἔφαγες;
12. καὶ εἶπεν ὁ Αδαµ Ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας µετ’ ἐµοῦ, αὕτη µοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον.
13. καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῇ γυναικί Τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή Ὁ ὄφις ἠπάτησέν µε, καὶ ἔφαγον.
14. καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ ὄφει Ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φάγῃ πάσας τὰς ἡµέρας τῆς ζωῆς σου.
15. καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ µέσον σου καὶ ἀνὰ µέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ σπέρµατός σου καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ σπέρµατος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν.
16. καὶ τῇ γυναικὶ εἶπεν Πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγµόν σου, ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα· καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει.
17. τῷ δὲ Αδαµ εἶπεν Ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάµην σοι τούτου µόνου µὴ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φάγῃ αὐτὴν πάσας τὰς ἡµέρας τῆς ζωῆς σου·
18. ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φάγῃ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ.
19. ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήµφθης· ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ.
20. καὶ ἐκάλεσεν Αδαµ τὸ ὄνοµα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη µήτηρ πάντων τῶν ζώντων.
21. Καὶ ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Αδαµ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερµατίνους καὶ ἐνέδυσεν
    αὐτούς.
22. καὶ εἶπεν ὁ θεός Ἰδοὺ Αδαµ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡµῶν τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν,
    καὶ νῦν µήποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα καὶ λάβῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
23. καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς
    ἐλήµφθη.
24. καὶ ἐξέβαλεν τὸν Αδαµ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξεν τὰ χερουβιµ καὶ τὴν φλογίνην ῥοµφαίαν τὴν στρεφοµένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς
    ζωῆς.

Genesis, Chapter 4

1 Αδαµ δὲ ἔγνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν τὸν Καιν καὶ εἶπεν
Ἐκτησάµην ἄνθρωπον διὰ τοῦ θεοῦ. 2καὶ προσέθηκεν τεκεῖν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν Αβελ. καὶ
ἐγένετο Αβελ ποιµὴν προβάτων, Καιν δὲ ἦν ἐργαζόµενος τὴν γῆν. 3καὶ ἐγένετο µεθ’ ἡµέρας ἤνεγκεν
Καιν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ κυρίῳ, 4καὶ Αβελ ἤνεγκεν καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων
τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ ἐπεῖδεν ὁ θεὸς ἐπὶ Αβελ καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις
αὐτοῦ, 5ἐπὶ δὲ Καιν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχεν. καὶ ἐλύπησεν τὸν Καιν λίαν, καὶ
συνέπεσεν τῷ προσώπῳ. 6καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Καιν Ἵνα τί περί}υπος ἐγένου, καὶ ἵνα τί
συνέπεσεν τὸ πρόσωπόν σου; 7οὐκ, ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀρθῶς δὲ µὴ διέλῃς, ἥµαρτες; ἡσύχασον·
πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ. 8καὶ εἶπεν Καιν πρὸς Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
Διέλθωµεν εἰς τὸ πεδίον. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ καὶ ἀνέστη Καιν ἐπὶ Αβελ τὸν
ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. 9καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Καιν Ποῦ ἐστιν Αβελ ὁ ἀδελφός σου; ὁ
δὲ εἶπεν Οὐ γινώσκω· µὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ µού εἰµι ἐγώ; 10καὶ εἶπεν ὁ θεός Τί ἐποίησας; φωνὴ
αἵµατος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός µε ἐκ τῆς γῆς. 11καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς, ἣ ἔχανεν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 7
τὸ στόµα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷµα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου· 12ὅτι ἐργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ
προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι· στένων καὶ τρέµων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς. 13καὶ εἶπεν Καιν πρὸς
τὸν κύριον Μείζων ἡ αἰτία µου τοῦ ἀφεθῆναί µε· 14εἰ ἐκβάãεις µε σήµερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς
καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσοµαι, καὶ ἔσοµαι στένων καὶ τρέµων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔσται πᾶς ὁ
εὑρίσκων µε ἀποκτενεῖ µε. 15καὶ εἶπεν αὐτῷ κύριος ὁ θεός Οὐχ οὕτως· πᾶς ὁ ἀποκτείνας Καιν ἑπτὰ
ἐκδικούµενα παραλύσει. καὶ ἔθετο κύριος ὁ θεὸς σηµεῖον τῷ Καιν τοῦ µὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν
εὑρίσκοντα αὐτόν. 16ἐξῆ}θεν δὲ Καιν ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναιδ κατέναντι
Εδεµ.
17Καὶ ἔγνω Καιν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν τὸν Ενωχ· καὶ ἦν οἰκοδοµῶν πόλιν
καὶ ἐπωνόµασεν τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόµατι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ενωχ. 18ἐγενήθη δὲ τῷ Ενωχ Γαιδαδ, καὶ
Γαιδαδ ἐγέννησεν τὸν Μαιηλ, καὶ Μαιηλ ἐγέννησεν τὸν Μαθουσαλα, καὶ Μαθουσαλα ἐγέννησεν τὸν
Λαµεχ. 19καὶ ἔ}αβεν ἑαυτῷ Λαµεχ δύο γυναῖκας, ὄνοµα τῇ µιᾷ Αδα, καὶ ὄνοµα τῇ δευτέρᾳ Σεãα.
20καὶ ἔτεκεν Αδα τὸν Ιωβελ· οὗτος ἦν ὁ πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρόφων. 21καὶ ὄνοµα τῷ
ἀδελφῷ αὐτοῦ Ιουβαλ· οὗτος ἦν ὁ καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν. 22Σεãα δὲ ἔτεκεν καὶ αὐτὴ
τὸν Θοβελ, καὶ ἦν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου· ἀδελφὴ δὲ Θοβελ Νοεµα. 23εἶπεν δὲ
Λαµεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν
Αδα καὶ Σεãα, ἀκούσατέ µου τῆς φωνῆς,
γυναῖκες Λαµεχ, ἐνωτίσασθέ µου τοὺς λόγους,
ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦµα ἐµοὶ
καὶ νεανίσκον εἰς µώλωπα ἐµοί,
24ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Καιν,
ἐκ δὲ Λαµεχ ἑβδοµηκοντάκις ἑπτά.
25Ἔγνω δὲ Αδαµ Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐπωνόµασεν τὸ
ὄνοµα αὐτοῦ Σηθ λέγουσα Ἐξανέστησεν γάρ µοι ὁ θεὸς σπέρµα ἕτερον ἀντὶ Αβελ, ὃν ἀπέκτεινεν
Καιν. 26καὶ τῷ Σηθ ἐγένετο υἱός, ἐπωνόµασεν δὲ τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ενως· οὗτος ἤ}πισεν ἐπικαλεῖσθαι
τὸ ὄνοµα κυρίου τοῦ θεοῦ.
5 1Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων· ᾗ ἡµέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν Αδαµ, κατ’ εἰκόνα θεοῦ
ἐποίησεν αὐτόν· 2ἄρσεν καὶ θῆ}υ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς. καὶ ἐπωνόµασεν τὸ ὄνοµα
αὐτῶν Αδαµ, ᾗ ἡµέρᾳ ἐποίησεν αὐτούς. 3ἔζησεν δὲ Αδαµ διακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν
κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐπωνόµασεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Σηθ. 4ἐγένοντο δὲ
αἱ ἡµέραι Αδαµ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σηθ ἑπτακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
5καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Αδαµ, ἃς ἔζησεν, ἐννακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 8
6Ἔζησεν δὲ Σηθ διακόσια καὶ πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ενως. 7καὶ ἔζησεν Σηθ µετὰ τὸ
γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ενως ἑπτακόσια καὶ ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 8καὶ ἐγένοντο
πᾶσαι αἱ ἡµέραι Σηθ ἐννακόσια καὶ δώδεκα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
9Καὶ ἔζησεν Ενως ἑκατὸν ἐνενήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Καιναν. 10καὶ ἔζησεν Ενως µετὰ τὸ
γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καιναν ἑπτακόσια καὶ δέκα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 11καὶ
ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Ενως ἐννακόσια καὶ πέντε ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
12Καὶ ἔζησεν Καιναν ἑκατὸν ἑβδοµήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Μαλελεηλ. 13καὶ ἔζησεν
Καιναν µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαλελεηλ ἑπτακόσια καὶ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν
υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 14καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Καιναν ἐννακόσια καὶ δέκα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
15Καὶ ἔζησεν Μαλελεηλ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ιαρεδ. 16καὶ ἔζησεν
Μαλελεηλ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ιαρεδ ἑπτακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ
θυγατέρας. 17καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Μαλελεηλ ὀκτακόσια καὶ ἐνενήκοντα πέντε ἔτη, καὶ
ἀπέθανεν.
18Καὶ ἔζησεν Ιαρεδ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ενωχ. 19καὶ ἔζησεν Ιαρεδ
µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ενωχ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 20καὶ ἐγένοντο
πᾶσαι αἱ ἡµέραι Ιαρεδ ἐννακόσια καὶ ἑξήκοντα δύο ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
21Καὶ ἔζησεν Ενωχ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Μαθουσαλα.
22εὐηρέστησεν δὲ Ενωχ τῷ θεῷ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσαλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν
υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 23καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Ενωχ τριακόσια ἑξήκοντα πέντε ἔτη. 24καὶ
εὐηρέστησεν Ενωχ τῷ θεῷ καὶ οὐχ ηὑρίσκετο, ὅτι µετέθηκεν αὐτὸν ὁ θεός.
25Καὶ ἔζησεν Μαθουσαλα ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Λαµεχ. 26καὶ ἔζησεν
Μαθουσαλα µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Λαµεχ ὀκτακόσια δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ
θυγατέρας. 27καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡµέραι Μαθουσαλα, ἃς ἔζησεν, ἐννακόσια καὶ ἑξήκοντα ἐννέα
ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
28Καὶ ἔζησεν Λαµεχ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱὸν 29καὶ ἐπωνόµασεν τὸ ὄνοµα
αὐτοῦ Νωε λέγων Οὗτος διαναπαύσει ἡµᾶς ἀπὸ τῶν ἔργων ἡµῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπῶν τῶν χειρῶν
ἡµῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς κατηράσατο κύριος ὁ θεός. 30καὶ ἔζησεν Λαµεχ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν
Νωε πεντακόσια καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. 31καὶ ἐγένοντο πᾶσαι
αἱ ἡµέραι Λαµεχ ἑπτακόσια καὶ πεντήκοντα τρία ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
32Καὶ ἦν Νωε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησεν Νωε τρεῖς υἱούς, τὸν Σηµ, τὸν Χαµ, τὸν Ιαφεθ.
6 1Καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι ποãοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες
ἐγενήθησαν αὐτοῖς. 2ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔ}αβον
ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο. 3καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός Οὐ µὴ καταµείνῃ τὸ πνεῦµά
µου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας, ἔσονται δὲ αἱ ἡµέραι αὐτῶν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 9
ἑκατὸν εἴκοσι ἔτη. 4οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡµέραις ἐκείναις καὶ µετ’ ἐκεῖνο, ὡς ἂν
εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς· ἐκεῖνοι
ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ’ αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνοµαστοί.
5Ἰδὼν δὲ κύριος ὁ θεὸς ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις
διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιµελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡµέρας, 6καὶ ἐνεθυµήθη ὁ θεὸς ὅτι
ἐποίησεν τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη. 7καὶ εἶπεν ὁ θεός Ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν
ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἑρπετῶν ἕως τῶν πετεινῶν τοῦ
οὐρανοῦ, ὅτι ἐθυµώθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς. 8Νωε δὲ εὗρεν χάριν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ.
9Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νωε· Νωε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ θεῷ
εὐηρέστησεν Νωε. 10ἐγέννησεν δὲ Νωε τρεῖς υἱούς, τὸν Σηµ, τὸν Χαµ, τὸν Ιαφεθ. 11ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ
ἐναντίον τοῦ θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας. 12καὶ εἶδεν κύριος ὁ θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν
κατεφθαρµένη, ὅτι κατέφθειρεν πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. 13καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Νωε
Καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον µου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ’ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ
καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν. 14ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιὰς
ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ. 15καὶ οὕτως ποιήσεις
τὴν κιβωτόν· τριακοσίων πήχεων τὸ µῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ
τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς· 16ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις
αὐτὴν ἄνωθεν· τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων· κατάγαια, διώροφα καὶ τριώροφα
ποιήσεις αὐτήν. 17ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσµὸν ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα,
ἐν ᾗ ἐστιν πνεῦµα ζωῆς, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς, τελευτήσει. 18καὶ στήσω
τὴν διαθήκην µου πρὸς σέ· εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτόν, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ
γυναῖκες τῶν υἱῶν σου µετὰ σοῦ. 19καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ
ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν, ἵνα
τρέφῃς µετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆ}υ ἔσονται. 20ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς
κατὰ γένος αὐτῶν, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι µετὰ σοῦ, ἄρσεν καὶ θῆ}υ.
21σὺ δὲ λήµψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωµάτων, ἃ ἔδεσθε, καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν, καὶ ἔσται
σοὶ καὶ ἐκείνοις φαγεῖν. 22καὶ ἐποίησεν Νωε πάντα, ὅσα ἐνετεί}ατο αὐτῷ κύριος ὁ θεός, οὕτως
ἐποίησεν.
7 1Καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς πρὸς Νωε Εἴσελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι σὲ
εἶδον δίκαιον ἐναντίον µου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ. 2ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν εἰσάγαγε πρὸς σὲ
ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆ}υ, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν µὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆ}υ, 3καὶ ἀπὸ
τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆ}υ, καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν µὴ
καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆ}υ, διαθρέψαι σπέρµα ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. 4ἔτι γὰρ ἡµερῶν ἑπτὰ ἐγὼ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 10
ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡµέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν
ἐξανάστασιν, ἣν ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. 5καὶ ἐποίησεν Νωε πάντα, ὅσα ἐνετεί}ατο αὐτῷ
κύριος ὁ θεός.
6Νωε δὲ ἦν ἐτῶν ἑξακοσίων, καὶ ὁ κατακλυσµὸς ἐγένετο ὕδατος ἐπὶ τῆς γῆς. 7εἰσῆ}θεν δὲ Νωε
καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν διὰ
τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσµοῦ. 8καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν
κτηνῶν τῶν µὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς 9δύο δύο εἰσῆ}θον πρὸς Νωε
εἰς τὴν κιβωτόν, ἄρσεν καὶ θῆ}υ, καθὰ ἐνετεί}ατο αὐτῷ ὁ θεός. 10καὶ ἐγένετο µετὰ τὰς ἑπτὰ ἡµέρας
καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσµοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς. 11ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νωε,
τοῦ δευτέρου µηνός, ἑβδόµῃ καὶ εἰκάδι τοῦ µηνός, τῇ ἡµέρᾳ ταύτῃ ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς
ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, 12καὶ ἐγένετο ὁ ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς
τεσσαράκοντα ἡµέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. 13ἐν τῇ ἡµέρᾳ ταύτῃ εἰσῆ}θεν Νωε, Σηµ, Χαµ,
Ιαφεθ, υἱοὶ Νωε, καὶ ἡ γυνὴ Νωε καὶ αἱ τρεῖς γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτόν.
14καὶ πάντα τὰ θηρία κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούµενον ἐπὶ
τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ πᾶν πετεινὸν κατὰ γένος 15εἰσῆ}θον πρὸς Νωε εἰς τὴν κιβωτόν, δύο δύο ἀπὸ
πάσης σαρκός, ἐν ᾧ ἐστιν πνεῦµα ζωῆς. 16καὶ τὰ εἰσπορευόµενα ἄρσεν καὶ θῆ}υ ἀπὸ πάσης σαρκὸς
εἰσῆ}θεν, καθὰ ἐνετεί}ατο ὁ θεὸς τῷ Νωε. καὶ ἔκλεισεν κύριος ὁ θεὸς ἔξωθεν αὐτοῦ τὴν κιβωτόν.
17Καὶ ἐγένετο ὁ κατακλυσµὸς τεσσαράκοντα ἡµέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ
ἐπληθύνθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπῆρεν τὴν κιβωτόν, καὶ ὑψώθη ἀπὸ τῆς γῆς. 18καὶ ἐπεκράτει τὸ ὕδωρ καὶ
ἐπληθύνετο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπεφέρετο ἡ κιβωτὸς ἐπάνω τοῦ ὕδατος. 19τὸ δὲ ὕδωρ ἐπεκράτει
σφόδρα σφοδρῶς ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπεκάλυψεν πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά, ἃ ἦν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ·
20δέκα πέντε πήχεις ἐπάνω ὑψώθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπεκάλυψεν πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά. 21καὶ ἀπέθανεν
πᾶσα σὰρξ κινουµένη ἐπὶ τῆς γῆς τῶν πετεινῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν θηρίων καὶ πᾶν ἑρπετὸν
κινούµενον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς ἄνθρωπος. 22καὶ πάντα, ὅσα ἔχει πνοὴν ζωῆς, καὶ πᾶς, ὃς ἦν ἐπὶ τῆς
ξηρᾶς, ἀπέθανεν. 23καὶ ἐξήλειψεν πᾶν τὸ ἀνάστηµα, ὃ ἦν ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς, ἀπὸ
ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς·
καὶ κατελείφθη µόνος Νωε καὶ οἱ µετ’ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ. 24καὶ ὑψώθη τὸ ὕδωρ ἐπὶ τῆς γῆς
ἡµέρας ἑκατὸν πεντήκοντα.
8 1Καὶ ἐµνήσθη ὁ θεὸς τοῦ Νωε καὶ πάντων τῶν θηρίων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάντων τῶν
πετεινῶν καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν, ὅσα ἦν µετ’ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἐπήγαγεν ὁ θεὸς πνεῦµα
ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐκόπασεν τὸ ὕδωρ, 2καὶ ἐπεκαλύφθησαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται
τοῦ οὐρανοῦ, καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ. 3καὶ ἐνεδίδου τὸ ὕδωρ πορευόµενον ἀπὸ τῆς
γῆς, ἐνεδίδου καὶ ἠλαττονοῦτο τὸ ὕδωρ µετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡµέρας. 4καὶ ἐκάθισεν ἡ
κιβωτὸς ἐν µηνὶ τῷ ἑβδόµῳ, ἑβδόµῃ καὶ εἰκάδι τοῦ µηνός, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ Αραρατ. 5τὸ δὲ ὕδωρ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 11
πορευόµενον ἠλαττονοῦτο ἕως τοῦ δεκάτου µηνός· ἐν δὲ τῷ ἑνδεκάτῳ µηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ µηνός,
ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων. — 6καὶ ἐγένετο µετὰ τεσσαράκοντα ἡµέρας ἠνέῳξεν Νωε τὴν
θυρίδα τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησεν, 7καὶ ἀπέστειλεν τὸν κόρακα τοῦ ἰδεῖν εἰ κεκόπακεν τὸ ὕδωρ· καὶ
ἐξελθὼν οὐχ ὑπέστρεψεν ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς. 8καὶ ἀπέστειλεν τὴν περιστερὰν
ὀπίσω αὐτοῦ ἰδεῖν εἰ κεκόπακεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· 9καὶ οὐχ εὑροῦσα ἡ περιστερὰ
ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς ὑπέστρεψεν πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι ὕδωρ ἦν ἐπὶ παντὶ
προσώπῳ πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἔ}αβεν αὐτὴν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸς
ἑαυτὸν εἰς τὴν κιβωτόν. 10καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡµέρας ἑπτὰ ἑτέρας πάλιν ἐξαπέστειλεν τὴν περιστερὰν
ἐκ τῆς κιβωτοῦ· 11καὶ ἀνέστρεψεν πρὸς αὐτὸν ἡ περιστερὰ τὸ πρὸς ἑσπέραν καὶ εἶχεν φύãον ἐλαίας
κάρφος ἐν τῷ στόµατι αὐτῆς, καὶ ἔγνω Νωε ὅτι κεκόπακεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς. 12καὶ ἐπισχὼν ἔτι
ἡµέρας ἑπτὰ ἑτέρας πάλιν ἐξαπέστειλεν τὴν περιστεράν, καὶ οὐ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς
αὐτὸν ἔτι. — 13καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νωε, τοῦ πρώτου µηνός,
µιᾷ τοῦ µηνός, ἐξέλιπεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἀπεκάλυψεν Νωε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, ἣν
ἐποίησεν, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. 14ἐν δὲ τῷ µηνὶ τῷ δευτέρῳ, ἑβδόµῃ
καὶ εἰκάδι τοῦ µηνός, ἐξηράνθη ἡ γῆ.
15Καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Νωε λέγων 16Ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ, σὺ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ υἱοί
σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου µετὰ σοῦ 17καὶ πάντα τὰ θηρία, ὅσα ἐστὶν µετὰ σοῦ, καὶ πᾶσα
σὰρξ ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούµενον ἐπὶ τῆς γῆς ἐξάγαγε µετὰ σεαυτοῦ· καὶ
αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς. 18καὶ ἐξῆ}θεν Νωε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ
γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ, 19καὶ πάντα τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πᾶν πετεινὸν καὶ
πᾶν ἑρπετὸν κινούµενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν ἐξήλθοσαν ἐκ τῆς κιβωτοῦ. 20καὶ ᾠκοδόµησεν
Νωε θυσιαστήριον τῷ θεῷ καὶ ἔ}αβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν
πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαρπώσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. 21καὶ ὠσφράνθη κύριος ὁ
θεὸς ὀσµὴν εὐωδίας, καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς διανοηθείς Οὐ προσθήσω ἔτι τοῦ καταράσασθαι τὴν γῆν
διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιµελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ
νεότητος· οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν, καθὼς ἐποίησα. 22πάσας τὰς ἡµέρας τῆς
γῆς σπέρµα καὶ θερισµός, ψῦχος καὶ καῦµα, θέρος καὶ ἔαρ ἡµέραν καὶ νύκτα οὐ καταπαύσουσιν.
9 1Καὶ ηὐλόγησεν ὁ θεὸς τὸν Νωε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς Αὐξάνεσθε καὶ
πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς. 2καὶ ὁ τρόµος ὑµῶν καὶ ὁ φόβος
ἔσται ἐπὶ πᾶσιν τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κινούµενα
ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης· ὑπὸ χεῖρας ὑµῖν δέδωκα. 3καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὅ
ἐστιν ζῶν, ὑµῖν ἔσται εἰς βρῶσιν· ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑµῖν τὰ πάντα. 4πλὴν κρέας ἐν αἵµατι
ψυχῆς οὐ φάγεσθε· 5καὶ γὰρ τὸ ὑµέτερον αἷµα τῶν ψυχῶν ὑµῶν ἐκζητήσω, ἐκ χειρὸς πάντων τῶν
θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου. 6ὁ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 12
ἐκχέων αἷµα ἀνθρώπου ἀντὶ τοῦ αἵµατος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι θεοῦ ἐποίησα τὸν
ἄνθρωπον. 7ὑµεῖς δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ πληθύνεσθε ἐπ’ αὐτῆς.
8Καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῷ Νωε καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ λέγων 9Ἐγὼ ἰδοὺ ἀνίστηµι τὴν
διαθήκην µου ὑµῖν καὶ τῷ σπέρµατι ὑµῶν µεθ’ ὑµᾶς 10καὶ πάσῃ ψυχῇ τῇ ζώσῃ µεθ’ ὑµῶν ἀπὸ
ὀρνέων καὶ ἀπὸ κτηνῶν καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, ὅσα µεθ’ ὑµῶν, ἀπὸ πάντων τῶν ἐξελθόντων ἐκ
τῆς κιβωτοῦ. 11καὶ στήσω τὴν διαθήκην µου πρὸς ὑµᾶς, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται πᾶσα σὰρξ ἔτι ἀπὸ τοῦ
ὕδατος τοῦ κατακλυσµοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ἔτι κατακλυσµὸς ὕδατος τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν γῆν.
— 12καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς πρὸς Νωε Τοῦτο τὸ σηµεῖον τῆς διαθήκης, ὃ ἐγὼ δίδωµι ἀνὰ µέσον ἐµοῦ
καὶ ὑµῶν καὶ ἀνὰ µέσον πάσης ψυχῆς ζώσης, ἥ ἐστιν µεθ’ ὑµῶν, εἰς γενεὰς αἰωνίους· 13τὸ τόξον µου
τίθηµι ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἔσται εἰς σηµεῖον διαθήκης ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ τῆς γῆς. 14καὶ ἔσται ἐν τῷ
συννεφεῖν µε νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν ὀφθήσεται τὸ τόξον µου ἐν τῇ νεφέλῃ, 15καὶ µνησθήσοµαι τῆς
διαθήκης µου, ἥ ἐστιν ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ὑµῶν καὶ ἀνὰ µέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί,
καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰς κατακλυσµὸν ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα. 16καὶ ἔσται τὸ τόξον µου
ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ὄψοµαι τοῦ µνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ἀνὰ µέσον πάσης
ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς. 17καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῷ Νωε Τοῦτο τὸ σηµεῖον τῆς
διαθήκης, ἧς διεθέµην ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ἀνὰ µέσον πάσης σαρκός, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς.
18Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Νωε οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῆς κιβωτοῦ Σηµ, Χαµ, Ιαφεθ· Χαµ ἦν πατὴρ Χανααν.
19τρεῖς οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Νωε· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
20Καὶ ἤρξατο Νωε ἄνθρωπος γεωργὸς γῆς καὶ ἐφύτευσεν ἀµπελῶνα. 21καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ
ἐµεθύσθη καὶ ἐγυµνώθη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. 22καὶ εἶδεν Χαµ ὁ πατὴρ Χανααν τὴν γύµνωσιν τοῦ
πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἀνήíειλεν τοῖς δυσὶν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἔξω. 23καὶ λαβόντες Σηµ καὶ Ιαφεθ
τὸ ἱµάτιον ἐπέθεντο ἐπὶ τὰ δύο νῶτα αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶς καὶ συνεκάλυψαν τὴν
γύµνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὀπισθοφανές, καὶ τὴν γύµνωσιν τοῦ πατρὸς
αὐτῶν οὐκ εἶδον. 24ἐξένηψεν δὲ Νωε ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ ἔγνω ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ
νεώτερος, 25καὶ εἶπεν Ἐπικατάρατος Χανααν·
παῖς οἰκέτης ἔσται τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
26καὶ εἶπεν
Εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Σηµ,
καὶ ἔσται Χανααν παῖς αὐτοῦ.
27πλατύναι ὁ θεὸς τῷ Ιαφεθ
καὶ κατοικησάτω ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ Σηµ,
καὶ γενηθήτω Χανααν παῖς αὐτῶν.
28Ἔζησεν δὲ Νωε µετὰ τὸν κατακλυσµὸν τριακόσια πεντήκοντα ἔτη. 29καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ
ἡµέραι Νωε ἐννακόσια πεντήκοντα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 13
10 1Αὗται δὲ αἱ γενέσεις τῶν υἱῶν Νωε, Σηµ, Χαµ, Ιαφεθ, καὶ ἐγενήθησαν αὐτοῖς υἱοὶ µετὰ τὸν
κατακλυσµόν.
2Υἱοὶ Ιαφεθ· Γαµερ καὶ Μαγωγ καὶ Μαδαι καὶ Ιωυαν καὶ Ελισα καὶ Θοβελ καὶ Μοσοχ καὶ
Θιρας. 3καὶ υἱοὶ Γαµερ· Ασχαναζ καὶ Ριφαθ καὶ Θοργαµα. 4καὶ υἱοὶ Ιωυαν· Ελισα καὶ Θαρσις,
Κίτιοι, Ῥόδιοι. 5ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἕκαστος κατὰ γλῶσσαν ἐν
ταῖς φυλαῖς αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν.
6Υἱοὶ δὲ Χαµ· Χους καὶ Μεσραιµ, Φουδ καὶ Χανααν. 7υἱοὶ δὲ Χους· Σαβα καὶ Ευιλα καὶ Σαβαθα
καὶ Ρεγµα καὶ Σαβακαθα. υἱοὶ δὲ Ρεγµα· Σαβα καὶ Δαδαν. 8Χους δὲ ἐγέννησεν τὸν Νεβρωδ. οὗτος
ἤρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς· 9οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ· διὰ τοῦτο ἐροῦσιν
Ὡς Νεβρωδ γίγας κυνηγὸς ἐναντίον κυρίου. 10καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασιλείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ
Ορεχ καὶ Αρχαδ καὶ Χαλαννη ἐν τῇ γῇ Σεννααρ. 11ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆ}θεν Ασσουρ καὶ
ᾠκοδόµησεν τὴν Νινευη καὶ τὴν Ροωβωθ πόλιν καὶ τὴν Χαλαχ 12καὶ τὴν Δασεµ ἀνὰ µέσον Νινευη
καὶ ἀνὰ µέσον Χαλαχ· αὕτη ἡ πόλις ἡ µεγάλη. — 13καὶ Μεσραιµ ἐγέννησεν τοὺς Λουδιιµ καὶ τοὺς
Ενεµετιιµ καὶ τοὺς Λαβιιµ καὶ τοὺς Νεφθαλιιµ 14καὶ τοὺς Πατροσωνιιµ καὶ τοὺς Χασλωνιιµ, ὅθεν
ἐξῆ}θεν ἐκεῖθεν Φυλιστιιµ, καὶ τοὺς Καφθοριιµ. — 15Χανααν δὲ ἐγέννησεν τὸν Σιδῶνα πρωτότοκον
καὶ τὸν Χετταῖον 16καὶ τὸν Ιεβουσαῖον καὶ τὸν Αµορραῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον 17καὶ τὸν Ευαῖον καὶ
τὸν Αρουκαῖον καὶ τὸν Ασενναῖον 18καὶ τὸν Ἀράδιον καὶ τὸν Σαµαραῖον καὶ τὸν Αµαθι. καὶ µετὰ
τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων, 19καὶ ἐγένοντο τὰ ὅρια τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνος
ἕως ἐλθεῖν εἰς Γεραρα καὶ Γάζαν, ἕως ἐλθεῖν Σοδοµων καὶ Γοµορρας, Αδαµα καὶ Σεβωιµ, ἕως Λασα.
— 20οὗτοι υἱοὶ Χαµ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ γλώσσας αὐτῶν ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς
ἔθνεσιν αὐτῶν.
21Καὶ τῷ Σηµ ἐγενήθη καὶ αὐτῷ, πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν Εβερ, ἀδελφῷ Ιαφεθ τοῦ µείζονος.
22υἱοὶ Σηµ· Αιλαµ καὶ Ασσουρ καὶ Αρφαξαδ καὶ Λουδ καὶ Αραµ καὶ Καιναν. 23καὶ υἱοὶ Αραµ· Ως
καὶ Ουλ καὶ Γαθερ καὶ Μοσοχ. 24καὶ Αρφαξαδ ἐγέννησεν τὸν Καιναν, καὶ Καιναν ἐγέννησεν τὸν
Σαλα, Σαλα δὲ ἐγέννησεν τὸν Εβερ. 25καὶ τῷ Εβερ ἐγενήθησαν δύο υἱοί· ὄνοµα τῷ ἑνὶ Φαλεκ, ὅτι ἐν
ταῖς ἡµέραις αὐτοῦ διεµερίσθη ἡ γῆ, καὶ ὄνοµα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ιεκταν. 26Ιεκταν δὲ ἐγέννησεν τὸν
Ελµωδαδ καὶ τὸν Σαλεφ καὶ Ασαρµωθ καὶ Ιαραχ 27καὶ Οδορρα καὶ Αιζηλ καὶ Δεκλα 28καὶ Αβιµεηλ
καὶ Σαβευ 29καὶ Ουφιρ καὶ Ευιλα καὶ Ιωβαβ. πάντες οὗτοι υἱοὶ Ιεκταν. 30καὶ ἐγένετο ἡ κατοίκησις
αὐτῶν ἀπὸ Μασση ἕως ἐλθεῖν εἰς Σωφηρα, ὄρος ἀνατολῶν. 31οὗτοι υἱοὶ Σηµ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν
κατὰ γλώσσας αὐτῶν ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν.
32Αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νωε κατὰ γενέσεις αὐτῶν κατὰ τὰ ἔθνη αὐτῶν· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν
νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆς γῆς µετὰ τὸν κατακλυσµόν.
11 1Καὶ ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖ}ος ἕν, καὶ φωνὴ µία πᾶσιν. 2καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κινῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ
ἀνατολῶν εὗρον πεδίον ἐν γῇ Σεννααρ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ. 3καὶ εἶπεν ἄνθρωπος τῷ πλησίον Δεῦτε
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 14
πλινθεύσωµεν πλίνθους καὶ ὀπτήσωµεν αὐτὰς πυρί. καὶ ἐγένετο αὐτοῖς ἡ πλίνθος εἰς λίθον, καὶ
ἄσφαλτος ἦν αὐτοῖς ὁ πηλός. 4καὶ εἶπαν Δεῦτε οἰκοδοµήσωµεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον, οὗ ἡ
κεφαλὴ ἔσται ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ποιήσωµεν ἑαυτοῖς ὄνοµα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἐπὶ προσώπου
πάσης τῆς γῆς. 5καὶ κατέβη κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, ὃν ᾠκοδόµησαν οἱ υἱοὶ τῶν
ἀνθρώπων. 6καὶ εἶπεν κύριος Ἰδοὺ γένος ἓν καὶ χεῖ}ος ἓν πάντων, καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι, καὶ νῦν
οὐκ ἐκλείψει ἐξ αὐτῶν πάντα, ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν. 7δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωµεν ἐκεῖ
αὐτῶν τὴν γλῶσσαν, ἵνα µὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον. 8καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς
κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδοµοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον.
9διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνοµα αὐτῆς Σύγχυσις, ὅτι ἐκεῖ συνέχεεν κύριος τὰ χεί}η πάσης τῆς γῆς, καὶ
ἐκεῖθεν διέσπειρεν αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς.
10Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Σηµ· Σηµ υἱὸς ἑκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγέννησεν τὸν Αρφαξαδ, δευτέρου ἔτους
µετὰ τὸν κατακλυσµόν. 11καὶ ἔζησεν Σηµ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Αρφαξαδ πεντακόσια ἔτη καὶ
ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
12Καὶ ἔζησεν Αρφαξαδ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Καιναν. 13καὶ ἔζησεν
Αρφαξαδ µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καιναν ἔτη τετρακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ
θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
Καὶ ἔζησεν Καιναν ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Σαλα. καὶ ἔζησεν Καιναν µετὰ τὸ
γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σαλα ἔτη τριακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
14Καὶ ἔζησεν Σαλα ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Εβερ. 15καὶ ἔζησεν Σαλα µετὰ τὸ
γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Εβερ τριακόσια τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
16Καὶ ἔζησεν Εβερ ἑκατὸν τριάκοντα τέσσαρα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Φαλεκ. 17καὶ ἔζησεν Εβερ
µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Φαλεκ ἔτη τριακόσια ἑβδοµήκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας
καὶ ἀπέθανεν.
18Καὶ ἔζησεν Φαλεκ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ραγαυ. 19καὶ ἔζησεν Φαλεκ µετὰ
τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ραγαυ διακόσια ἐννέα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
20Καὶ ἔζησεν Ραγαυ ἑκατὸν τριάκοντα δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Σερουχ. 21καὶ ἔζησεν Ραγαυ
µετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σερουχ διακόσια ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ
ἀπέθανεν.
22Καὶ ἔζησεν Σερουχ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ναχωρ. 23καὶ ἔζησεν Σερουχ µετὰ
τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ναχωρ ἔτη διακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν.
24Καὶ ἔζησεν Ναχωρ ἔτη ἑβδοµήκοντα ἐννέα καὶ ἐγέννησεν τὸν Θαρα. 25καὶ ἔζησεν Ναχωρ µετὰ
τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Θαρα ἔτη ἑκατὸν εἴκοσι ἐννέα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ
ἀπέθανεν.
26Καὶ ἔζησεν Θαρα ἑβδοµήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Αβραµ καὶ τὸν Ναχωρ καὶ τὸν Αρραν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 15
27Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Θαρα· Θαρα ἐγέννησεν τὸν Αβραµ καὶ τὸν Ναχωρ καὶ τὸν Αρραν, καὶ
Αρραν ἐγέννησεν τὸν Λωτ. 28καὶ ἀπέθανεν Αρραν ἐνώπιον Θαρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, ᾗ
ἐγενήθη, ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Χαλδαίων. 29καὶ ἔ}αβον Αβραµ καὶ Ναχωρ ἑαυτοῖς γυναῖκας· ὄνοµα τῇ
γυναικὶ Αβραµ Σαρα, καὶ ὄνοµα τῇ γυναικὶ Ναχωρ Μελχα θυγάτηρ Αρραν, πατὴρ Μελχα καὶ
πατὴρ Ιεσχα. 30καὶ ἦν Σαρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει. 31καὶ ἔ}αβεν Θαρα τὸν Αβραµ υἱὸν αὐτοῦ
καὶ τὸν Λωτ υἱὸν Αρραν υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τὴν Σαραν τὴν νύµφην αὐτοῦ γυναῖκα Αβραµ τοῦ
υἱοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων πορευθῆναι εἰς τὴν γῆν Χανααν καὶ
ἦλθεν ἕως Χαρραν καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. 32καὶ ἐγένοντο αἱ ἡµέραι Θαρα ἐν Χαρραν διακόσια πέντε
ἔτη, καὶ ἀπέθανεν Θαρα ἐν Χαρραν.
12 1Καὶ εἶπεν κύριος τῷ Αβραµ Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συíενείας σου καὶ ἐκ τοῦ
οἴκου τοῦ πατρός σου εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω· 2καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος µέγα καὶ εὐλογήσω σε
καὶ µεγαλυνῶ τὸ ὄνοµά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογητός· 3καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε, καὶ τοὺς
καταρωµένους σε καταράσοµαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. 4καὶ ἐπορεύθη
Αβραµ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ κύριος, καὶ ᾤχετο µετ’ αὐτοῦ Λωτ· Αβραµ δὲ ἦν ἐτῶν
ἑβδοµήκοντα πέντε, ὅτε ἐξῆ}θεν ἐκ Χαρραν. 5καὶ ἔ}αβεν Αβραµ τὴν Σαραν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν
Λωτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν
ἐκτήσαντο ἐν Χαρραν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χανααν καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χανααν. — 6καὶ
διώδευσεν Αβραµ τὴν γῆν εἰς τὸ µῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχεµ ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν· οἱ δὲ
Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. 7καὶ ὤφθη κύριος τῷ Αβραµ καὶ εἶπεν αὐτῷ Τῷ σπέρµατί σου
δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ Αβραµ θυσιαστήριον κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ. 8καὶ
ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἀνατολὰς Βαιθηλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθηλ κατὰ
θάλασσαν καὶ Αíαι κατ’ ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο
ἐπὶ τῷ ὀνόµατι κυρίου. 9καὶ ἀπῆρεν Αβραµ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήµῳ.
10Καὶ ἐγένετο λιµὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ κατέβη Αβραµ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ, ὅτι
ἐνίσχυσεν ὁ λιµὸς ἐπὶ τῆς γῆς. 11ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤíισεν Αβραµ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον, εἶπεν
Αβραµ Σαρα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Γινώσκω ἐγὼ ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ· 12ἔσται οὖν ὡς ἂν ἴδωσίν σε οἱ
Αἰγύπτιοι, ἐροῦσιν ὅτι Γυνὴ αὐτοῦ αὕτη, καὶ ἀποκτενοῦσίν µε, σὲ δὲ περιποιήσονται. 13εἰπὸν οὖν ὅτι
Ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰµι, ὅπως ἂν εὖ µοι γένηται διὰ σέ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή µου ἕνεκεν σοῦ. 14ἐγένετο δὲ
ἡνίκα εἰσῆ}θεν Αβραµ εἰς Αἴγυπτον, ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα, 15καὶ
εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραω καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραω καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον
Φαραω· 16καὶ τῷ Αβραµ εὖ ἐχρήσαντο δι’ αὐτήν, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ µόσχοι καὶ ὄνοι,
παῖδες καὶ παιδίσκαι, ἡµίονοι καὶ κάµηλοι. 17καὶ ἤτασεν ὁ θεὸς τὸν Φαραω ἐτασµοῖς µεγάλοις καὶ
πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σαρας τῆς γυναικὸς Αβραµ. 18καλέσας δὲ Φαραω τὸν Αβραµ
εἶπεν Τί τοῦτο ἐποίησάς µοι, ὅτι οὐκ ἀπήíειλάς µοι ὅτι γυνή σού ἐστιν; 19ἵνα τί εἶπας ὅτι Ἀδελφή
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 16
µού ἐστιν; καὶ ἔ}αβον αὐτὴν ἐµαυτῷ εἰς γυναῖκα. καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἐναντίον σου· λαβὼν
ἀπότρεχε. 20καὶ ἐνετεί}ατο Φαραω ἀνδράσιν περὶ Αβραµ συµπροπέµψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα
αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ Λωτ µετ’ αὐτοῦ.
13 1Ἀνέβη δὲ Αβραµ ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ Λωτ µετ’
αὐτοῦ, εἰς τὴν ἔρηµον. 2Αβραµ δὲ ἦν πλούσιος σφόδρα κτήνεσιν καὶ ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ. 3καὶ
ἐπορεύθη ὅθεν ἦλθεν, εἰς τὴν ἔρηµον ἕως Βαιθηλ, ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἦν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ τὸ πρότερον,
ἀνὰ µέσον Βαιθηλ καὶ ἀνὰ µέσον Αíαι, 4εἰς τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν
ἀρχήν· καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ Αβραµ τὸ ὄνοµα κυρίου. 5καὶ Λωτ τῷ συµπορευοµένῳ µετὰ Αβραµ ἦν
πρόβατα καὶ βόες καὶ σκηναί. 6καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅµα, ὅτι ἦν τὰ ὑπάρχοντα
αὐτῶν ποãά, καὶ οὐκ ἐδύναντο κατοικεῖν ἅµα. 7καὶ ἐγένετο µάχη ἀνὰ µέσον τῶν ποιµένων τῶν
κτηνῶν τοῦ Αβραµ καὶ ἀνὰ µέσον τῶν ποιµένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λωτ· οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ
Φερεζαῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. 8εἶπεν δὲ Αβραµ τῷ Λωτ Μὴ ἔστω µάχη ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ
καὶ ἀνὰ µέσον τῶν ποιµένων µου καὶ ἀνὰ µέσον τῶν ποιµένων σου. ὅτι ἄνθρωποι ἀδελφοὶ ἡµεῖς
ἐσµεν. 9οὐκ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ ἐναντίον σού ἐστιν; διαχωρίσθητι ἀπ’ ἐµοῦ· εἰ σὺ εἰς ἀριστερά, ἐγὼ εἰς
δεξιά· εἰ δὲ σὺ εἰς δεξιά, ἐγὼ εἰς ἀριστερά. 10καὶ ἐπάρας Λωτ τοὺς ὀφθαλµοὺς αὐτοῦ εἶδεν πᾶσαν τὴν
περίχωρον τοῦ Ιορδάνου ὅτι πᾶσα ἦν ποτιζοµένη — πρὸ τοῦ καταστρέψαι τὸν θεὸν Σοδοµα καὶ
Γοµορρα — ὡς ὁ παράδεισος τοῦ θεοῦ καὶ ὡς ἡ γῆ Αἰγύπτου ἕως ἐλθεῖν εἰς Ζογορα. 11καὶ ἐξελέξατο
ἑαυτῷ Λωτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ιορδάνου, καὶ ἀπῆρεν Λωτ ἀπὸ ἀνατολῶν, καὶ διεχωρίσθησαν
ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. 12Αβραµ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ Χανααν, Λωτ δὲ κατῴκησεν ἐν πόλει
τῶν περιχώρων καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδοµοις· 13οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ ἐν Σοδοµοις πονηροὶ καὶ ἁµαρτωλοὶ
ἐναντίον τοῦ θεοῦ σφόδρα.
14Ὁ δὲ θεὸς εἶπεν τῷ Αβραµ µετὰ τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λωτ ἀπ’ αὐτοῦ Ἀναβλέψας τοῖς
ὀφθαλµοῖς σου ἰδὲ ἀπὸ τοῦ τόπου, οὗ νῦν σὺ εἶ, πρὸς βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ θάλασσαν·
15ὅτι πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν σὺ ὁρᾷς, σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρµατί σου ἕως τοῦ αἰῶνος. 16καὶ ποιήσω
τὸ σπέρµα σου ὡς τὴν ἄµµον τῆς γῆς· εἰ δύναταί τις ἐξαριθµῆσαι τὴν ἄµµον τῆς γῆς, καὶ τὸ σπέρµα
σου ἐξαριθµηθήσεται. 17ἀναστὰς διόδευσον τὴν γῆν εἴς τε τὸ µῆκος αὐτῆς καὶ εἰς τὸ πλάτος, ὅτι σοὶ
δώσω αὐτήν. 18καὶ ἀποσκηνώσας Αβραµ ἐλθὼν κατῴκησεν παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαµβρη, ἣ ἦν ἐν
Χεβρων, καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον κυρίῳ.
14 1Ἐγένετο δὲ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ Αµαρφαλ βασιλέως Σεννααρ, Αριωχ βασιλεὺς Εãασαρ καὶ
Χοδοãογοµορ βασιλεὺς Αιλαµ καὶ Θαργαλ βασιλεὺς ἐθνῶν 2ἐποίησαν πόλεµον µετὰ Βαãα
βασιλέως Σοδοµων καὶ µετὰ Βαρσα βασιλέως Γοµορρας καὶ Σεννααρ βασιλέως Αδαµα καὶ Συµοβορ
βασιλέως Σεβωιµ καὶ βασιλέως Βαλακ (αὕτη ἐστὶν Σηγωρ). 3πάντες οὗτοι συνεφώνησαν ἐπὶ τὴν
φάραíα τὴν ἁλυκήν (αὕτη ἡ θάλασσα τῶν ἁλῶν). 4δώδεκα ἔτη ἐδούλευον τῷ Χοδοãογοµορ, τῷ δὲ
τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ἀπέστησαν. 5ἐν δὲ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἦλθεν Χοδοãογοµορ καὶ οἱ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 17
βασιλεῖς οἱ µετ’ αὐτοῦ καὶ κατέκοψαν τοὺς γίγαντας τοὺς ἐν Ασταρωθ Καρναιν καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ ἅµα
αὐτοῖς καὶ τοὺς Οµµαίους τοὺς ἐν Σαυη τῇ πόλει 6καὶ τοὺς Χορραίους τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσιν Σηιρ ἕως
τῆς τερεµίνθου τῆς Φαραν, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήµῳ. 7καὶ ἀναστρέψαντες ἤ}θοσαν ἐπὶ τὴν πηγὴν τῆς
κρίσεως (αὕτη ἐστὶν Καδης) καὶ κατέκοψαν πάντας τοὺς ἄρχοντας Αµαληκ καὶ τοὺς Αµορραίους
τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ασασανθαµαρ. 8ἐξῆ}θεν δὲ βασιλεὺς Σοδοµων καὶ βασιλεὺς Γοµορρας καὶ
βασιλεὺς Αδαµα καὶ βασιλεὺς Σεβωιµ καὶ βασιλεὺς Βαλακ (αὕτη ἐστὶν Σηγωρ) καὶ παρετάξαντο
αὐτοῖς εἰς πόλεµον ἐν τῇ κοιλάδι τῇ ἁλυκῇ, 9πρὸς Χοδοãογοµορ βασιλέα Αιλαµ καὶ Θαργαλ
βασιλέα ἐθνῶν καὶ Αµαρφαλ βασιλέα Σεννααρ καὶ Αριωχ βασιλέα Εãασαρ, οἱ τέσσαρες βασιλεῖς
πρὸς τοὺς πέντε. 10ἡ δὲ κοιλὰς ἡ ἁλυκὴ φρέατα φρέατα ἀσφάλτου· ἔφυγεν δὲ βασιλεὺς Σοδοµων καὶ
βασιλεὺς Γοµορρας καὶ ἐνέπεσαν ἐκεῖ, οἱ δὲ καταλειφθέντες εἰς τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον. 11ἔ}αβον δὲ τὴν
ἵππον πᾶσαν τὴν Σοδοµων καὶ Γοµορρας καὶ πάντα τὰ βρώµατα αὐτῶν καὶ ἀπῆ}θον. 12ἔ}αβον δὲ
καὶ τὸν Λωτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ Αβραµ καὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῴχοντο· ἦν γὰρ κατοικῶν ἐν
Σοδοµοις.
13Παραγενόµενος δὲ τῶν ἀνασωθέντων τις ἀπήíειλεν Αβραµ τῷ περάτῃ· αὐτὸς δὲ κατῴκει πρὸς
τῇ δρυὶ τῇ Μαµβρη ὁ Αµορις τοῦ ἀδελφοῦ Εσχωλ καὶ ἀδελφοῦ Αυναν, οἳ ἦσαν συνωµόται τοῦ
Αβραµ. 14ἀκούσας δὲ Αβραµ ὅτι ᾐχµαλώτευται Λωτ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἠρίθµησεν τοὺς ἰδίους
οἰκογενεῖς αὐτοῦ, τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δαν. 15καὶ ἐπέπεσεν
ἐπ’ αὐτοὺς τὴν νύκτα, αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ ἐδίωξεν αὐτοὺς ἕως
Χωβα, ἥ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαµασκοῦ. 16καὶ ἀπέστρεψεν πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδοµων, καὶ Λωτ τὸν
ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀπέστρεψεν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὸν λαόν.
17Ἐξῆ}θεν δὲ βασιλεὺς Σοδοµων εἰς συνάντησιν αὐτῷ — µετὰ τὸ ἀναστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς
κοπῆς τοῦ Χοδοãογοµορ καὶ τῶν βασιλέων τῶν µετ’ αὐτοῦ — εἰς τὴν κοιλάδα τὴν Σαυη (τοῦτο ἦν
τὸ πεδίον βασιλέως). 18καὶ Μελχισεδεκ βασιλεὺς Σαληµ ἐξήνεγκεν ἄρτους καὶ οἶνον· ἦν δὲ ἱερεὺς
τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου. 19καὶ ηὐλόγησεν τὸν Αβραµ καὶ εἶπεν Εὐλογηµένος Αβραµ τῷ θεῷ τῷ
ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, 20καὶ εὐλογητὸς ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος, ὃς παρέδωκεν τοὺς
ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ δεκάτην ἀπὸ πάντων. 21εἶπεν δὲ βασιλεὺς Σοδοµων
πρὸς Αβραµ Δός µοι τοὺς ἄνδρας, τὴν δὲ ἵππον λαβὲ σεαυτῷ 22εἶπεν δὲ Αβραµ πρὸς βασιλέα
Σοδοµων Ἐκτενῶ τὴν χεῖρά µου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, 23εἰ
ἀπὸ σπαρτίου ἕως σφαιρωτῆρος ὑποδήµατος λήµψοµαι ἀπὸ πάντων τῶν σῶν, ἵνα µὴ εἴπῃς ὅτι Ἐγὼ
ἐπλούτισα τὸν Αβραµ· 24πλὴν ὧν ἔφαγον οἱ νεανίσκοι καὶ τῆς µερίδος τῶν ἀνδρῶν τῶν
συµπορευθέντων µετ’ ἐµοῦ, Εσχωλ, Αυναν, Μαµβρη, οὗτοι λήµψονται µερίδα.
15 1Μετὰ δὲ τὰ ῥήµατα ταῦτα ἐγενήθη ῥῆµα κυρίου πρὸς Αβραµ ἐν ὁράµατι λέγων Μὴ φοβοῦ,
Αβραµ· ἐγὼ ὑπερασπίζω σου· ὁ µισθός σου πολὺς ἔσται σφόδρα. 2λέγει δὲ Αβραµ Δέσποτα, τί µοι
δώσεις; ἐγὼ δὲ ἀπολύοµαι ἄτεκνος· ὁ δὲ υἱὸς Μασεκ τῆς οἰκογενοῦς µου, οὗτος Δαµασκὸς Ελιεζερ.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 18
3καὶ εἶπεν Αβραµ Ἐπειδὴ ἐµοὶ οὐκ ἔδωκας σπέρµα, ὁ δὲ οἰκογενής µου κληρονοµήσει µε. 4καὶ εὐθὺς
φωνὴ κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγων Οὐ κληρονοµήσει σε οὗτος, ἀã’ ὃς ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ,
οὗτος κληρονοµήσει σε. 5ἐξήγαγεν δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀνάβλεψον δὴ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ
ἀρίθµησον τοὺς ἀστέρας, εἰ δυνήσῃ ἐξαριθµῆσαι αὐτούς. καὶ εἶπεν Οὕτως ἔσται τὸ σπέρµα σου. 6καὶ
ἐπίστευσεν Αβραµ τῷ θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην. 7εἶπεν δὲ πρὸς αὐτόν Ἐγὼ ὁ θεὸς ὁ
ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονοµῆσαι. 8εἶπεν δέ Δέσποτα
κύριε, κατὰ τί γνώσοµαι ὅτι κληρονοµήσω αὐτήν; 9εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβέ µοι δάµαλιν τριετίζουσαν
καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν. 10ἔ}αβεν δὲ αὐτῷ πάντα
ταῦτα καὶ διεῖ}εν αὐτὰ µέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀãήλοις, τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖ}εν.
11κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώµατα, τὰ διχοτοµήµατα αὐτῶν, καὶ συνεκάθισεν αὐτοῖς Αβραµ. 12περὶ
δὲ ἡλίου δυσµὰς ἔκστασις ἐπέπεσεν τῷ Αβραµ, καὶ ἰδοὺ φόβος σκοτεινὸς µέγας ἐπιπίπτει αὐτῷ.
13καὶ ἐρρέθη πρὸς Αβραµ Γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρµα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ
δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη. 14τὸ δὲ
ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσιν, κρινῶ ἐγώ· µετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε µετὰ ἀποσκευῆς ποãῆς. 15σὺ
δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου µετ’ εἰρήνης, ταφεὶς ἐν γήρει καλῷ. 16τετάρτη δὲ γενεὰ
ἀποστραφήσονται ὧδε· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁµαρτίαι τῶν Αµορραίων ἕως τοῦ νῦν. 17ἐπεὶ
δὲ ἐγίνετο ὁ ἥ}ιος πρὸς δυσµαῖς, φλὸξ ἐγένετο, καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόµενος καὶ λαµπάδες πυρός,
αἳ διῆ}θον ἀνὰ µέσον τῶν διχοτοµηµάτων τούτων. 18ἐν τῇ ἡµέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο κύριος τῷ Αβραµ
διαθήκην λέγων Τῷ σπέρµατί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην ἀπὸ τοῦ ποταµοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ
ποταµοῦ τοῦ µεγάλου, ποταµοῦ Εὐφράτου, 19τοὺς Καιναίους καὶ τοὺς Κενεζαίους καὶ τοὺς
Κεδµωναίους 20καὶ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ τοὺς Ραφαϊν 21καὶ τοὺς Αµορραίους καὶ
τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Ευαίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς Ιεβουσαίους.
16 1Σαρα δὲ ἡ γυνὴ Αβραµ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ. ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία, ᾗ ὄνοµα Αγαρ.
2εἶπεν δὲ Σαρα πρὸς Αβραµ Ἰδοὺ συνέκλεισέν µε κύριος τοῦ µὴ τίκτειν· εἴσελθε οὖν πρὸς τὴν
παιδίσκην µου, ἵνα τεκνοποιήσῃς ἐξ αὐτῆς. ὑπήκουσεν δὲ Αβραµ τῆς φωνῆς Σαρας. 3καὶ λαβοῦσα
Σαρα ἡ γυνὴ Αβραµ Αγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην — µετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι
Αβραµ ἐν γῇ Χανααν — καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Αβραµ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα. 4καὶ εἰσῆ}θεν
πρὸς Αγαρ, καὶ συνέλαβεν καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, καὶ ἠτιµάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς. 5εἶπεν
δὲ Σαρα πρὸς Αβραµ Ἀδικοῦµαι ἐκ σοῦ· ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην µου εἰς τὸν κόλπον σου, ἰδοῦσα
δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, ἠτιµάσθην ἐναντίον αὐτῆς· κρίναι ὁ θεὸς ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ. 6εἶπεν δὲ
Αβραµ πρὸς Σαραν Ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖς χερσίν σου· χρῶ αὐτῇ, ὡς ἄν σοι ἀρεστὸν ᾖ. καὶ
ἐκάκωσεν αὐτὴν Σαρα, καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆς.
7Εὗρεν δὲ αὐτὴν ἄíελος κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήµῳ, ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ
Σουρ. 8καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄíελος κυρίου Αγαρ παιδίσκη Σαρας, πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ; καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 19
εἶπεν Ἀπὸ προσώπου Σαρας τῆς κυρίας µου ἐγὼ ἀποδιδράσκω. 9εἶπεν δὲ αὐτῇ ὁ ἄíελος κυρίου
Ἀποστράφητι πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς. 10καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ
ἄíελος κυρίου Πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρµα σου, καὶ οὐκ ἀριθµηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους. 11καὶ
εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄíελος κυρίου Ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἔχεις καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνοµα αὐτοῦ
Ισµαηλ, ὅτι ἐπήκουσεν κύριος τῇ ταπεινώσει σου. 12οὗτος ἔσται ἄγροικος ἄνθρωπος· αἱ χεῖρες αὐτοῦ
ἐπὶ πάντας, καὶ αἱ χεῖρες πάντων ἐπ’ αὐτόν, καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ
κατοικήσει. 13καὶ ἐκάλεσεν Αγαρ τὸ ὄνοµα κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν Σὺ ὁ θεὸς ὁ ἐπιδών µε·
ὅτι εἶπεν Καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα µοι. 14ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσεν τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον
εἶδον· ἰδοὺ ἀνὰ µέσον Καδης καὶ ἀνὰ µέσον Βαραδ.
15Καὶ ἔτεκεν Αγαρ τῷ Αβραµ υἱόν, καὶ ἐκάλεσεν Αβραµ τὸ ὄνοµα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν
αὐτῷ Αγαρ, Ισµαηλ. 16Αβραµ δὲ ἦν ὀγδοήκοντα ἓξ ἐτῶν, ἡνίκα ἔτεκεν Αγαρ τὸν Ισµαηλ τῷ Αβραµ.
17 1Ἐγένετο δὲ Αβραµ ἐτῶν ἐνενήκοντα ἐννέα, καὶ ὤφθη κύριος τῷ Αβραµ καὶ εἶπεν αὐτῷ
Ἐγώ εἰµι ὁ θεός σου· εὐαρέστει ἐναντίον ἐµοῦ καὶ γίνου ἄµεµπτος, 2καὶ θήσοµαι τὴν διαθήκην µου
ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ἀνὰ µέσον σοῦ καὶ πληθυνῶ σε σφόδρα. 3καὶ ἔπεσεν Αβραµ ἐπὶ πρόσωπον
αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ θεὸς λέγων 4Καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη µου µετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ
πλήθους ἐθνῶν. 5καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνοµά σου Αβραµ, ἀã’ ἔσται τὸ ὄνοµά σου Αβρααµ, ὅτι
πατέρα ποãῶν ἐθνῶν τέθεικά σε. 6καὶ αὐξανῶ σε σφόδρα σφόδρα καὶ θήσω σε εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς
ἐκ σοῦ ἐξελεύσονται. 7καὶ στήσω τὴν διαθήκην µου ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ἀνὰ µέσον σοῦ καὶ ἀνὰ
µέσον τοῦ σπέρµατός σου µετὰ σὲ εἰς γενεὰς αὐτῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον εἶναί σου θεὸς καὶ τοῦ
σπέρµατός σου µετὰ σέ. 8καὶ δώσω σοι καὶ τῷ σπέρµατί σου µετὰ σὲ τὴν γῆν, ἣν παροικεῖς, πᾶσαν
τὴν γῆν Χανααν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον καὶ ἔσοµαι αὐτοῖς θεός. — 9καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Αβρααµ
Σὺ δὲ τὴν διαθήκην µου διατηρήσεις, σὺ καὶ τὸ σπέρµα σου µετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν. 10καὶ
αὕτη ἡ διαθήκη, ἣν διατηρήσεις, ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ὑµῶν καὶ ἀνὰ µέσον τοῦ σπέρµατός σου µετὰ
σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν· περιτµηθήσεται ὑµῶν πᾶν ἀρσενικόν, 11καὶ περιτµηθήσεσθε τὴν σάρκα τῆς
ἀκροβυστίας ὑµῶν, καὶ ἔσται ἐν σηµείῳ διαθήκης ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ ὑµῶν. 12καὶ παιδίον ὀκτὼ
ἡµερῶν περιτµηθήσεται ὑµῖν πᾶν ἀρσενικὸν εἰς τὰς γενεὰς ὑµῶν, ὁ οἰκογενὴς τῆς οἰκίας σου καὶ ὁ
ἀργυρώνητος ἀπὸ παντὸς υἱοῦ ἀãοτρίου, ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σπέρµατός σου. 13περιτοµῇ
περιτµηθήσεται ὁ οἰκογενὴς τῆς οἰκίας σου καὶ ὁ ἀργυρώνητος, καὶ ἔσται ἡ διαθήκη µου ἐπὶ τῆς
σαρκὸς ὑµῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον. 14καὶ ἀπερίτµητος ἄρσην, ὃς οὐ περιτµηθήσεται τὴν σάρκα τῆς
ἀκροβυστίας αὐτοῦ τῇ ἡµέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, ὅτι
τὴν διαθήκην µου διεσκέδασεν.
15Εἶπεν δὲ ὁ θεὸς τῷ Αβρααµ Σαρα ἡ γυνή σου, οὐ κληθήσεται τὸ ὄνοµα αὐτῆς Σαρα, ἀãὰ
Σαρρα ἔσται τὸ ὄνοµα αὐτῆς. 16εὐλογήσω δὲ αὐτὴν καὶ δώσω σοι ἐξ αὐτῆς τέκνον· καὶ εὐλογήσω
αὐτόν, καὶ ἔσται εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς ἐθνῶν ἐξ αὐτοῦ ἔσονται. 17καὶ ἔπεσεν Αβρααµ ἐπὶ πρόσωπον
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 20
καὶ ἐγέλασεν καὶ εἶπεν ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ λέγων Εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ γενήσεται, καὶ εἰ Σαρρα
ἐνενήκοντα ἐτῶν οὖσα τέξεται; 18εἶπεν δὲ Αβρααµ πρὸς τὸν θεόν Ισµαηλ οὗτος ζήτω ἐναντίον σου.
19εἶπεν δὲ ὁ θεὸς τῷ Αβρααµ Ναί· ἰδοὺ Σαρρα ἡ γυνή σου τέξεταί σοι υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνοµα
αὐτοῦ Ισαακ, καὶ στήσω τὴν διαθήκην µου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον καὶ τῷ σπέρµατι αὐτοῦ
µετ’ αὐτόν. 20περὶ δὲ Ισµαηλ ἰδοὺ ἐπήκουσά σου· ἰδοὺ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ αὐξανῶ αὐτὸν καὶ
πληθυνῶ αὐτὸν σφόδρα· δώδεκα ἔθνη γεννήσει, καὶ δώσω αὐτὸν εἰς ἔθνος µέγα. 21τὴν δὲ διαθήκην
µου στήσω πρὸς Ισαακ, ὃν τέξεταί σοι Σαρρα εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ἑτέρῳ.
22συνετέλεσεν δὲ λαλῶν πρὸς αὐτὸν καὶ ἀνέβη ὁ θεὸς ἀπὸ Αβρααµ.
23Καὶ ἔ}αβεν Αβρααµ Ισµαηλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς οἰκογενεῖς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς
ἀργυρωνήτους καὶ πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ Αβρααµ καὶ περιέτεµεν τὰς ἀκροβυστίας
αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἡµέρας ἐκείνης, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ θεός. 24Αβρααµ δὲ ἦν ἐνενήκοντα
ἐννέα ἐτῶν, ἡνίκα περιέτεµεν τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ· 25Ισµαηλ δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐτῶν
δέκα τριῶν ἦν, ἡνίκα περιετµήθη τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ. 26ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἡµέρας
ἐκείνης περιετµήθη Αβρααµ καὶ Ισµαηλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ· 27καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ οἱ
οἰκογενεῖς καὶ οἱ ἀργυρώνητοι ἐξ ἀãογενῶν ἐθνῶν, περιέτεµεν αὐτούς.
18 1Ὤφθη δὲ αὐτῷ ὁ θεὸς πρὸς τῇ δρυὶ τῇ Μαµβρη καθηµένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς
αὐτοῦ µεσηµβρίας. 2ἀναβλέψας δὲ τοῖς ὀφθαλµοῖς αὐτοῦ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν
ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραµεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ
προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν 3καὶ εἶπεν Κύριε, εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου, µὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά
σου· 4ληµφθήτω δὴ ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν τοὺς πόδας ὑµῶν, καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον· 5καὶ
λήµψοµαι ἄρτον, καὶ φάγεσθε, καὶ µετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑµῶν, οὗ εἵνεκεν
ἐξεκλίνατε πρὸς τὸν παῖδα ὑµῶν. καὶ εἶπαν Οὕτως ποίησον, καθὼς εἴρηκας. 6καὶ ἔσπευσεν Αβρααµ
ἐπὶ τὴν σκηνὴν πρὸς Σαρραν καὶ εἶπεν αὐτῇ Σπεῦσον καὶ φύρασον τρία µέτρα σεµιδάλεως καὶ
ποίησον ἐγκρυφίας. 7καὶ εἰς τὰς βόας ἔδραµεν Αβρααµ καὶ ἔ}αβεν µοσχάριον ἁπαλὸν καὶ καλὸν καὶ
ἔδωκεν τῷ παιδί, καὶ ἐτάχυνεν τοῦ ποιῆσαι αὐτό. 8ἔ}αβεν δὲ βούτυρον καὶ γάλα καὶ τὸ µοσχάριον, ὃ
ἐποίησεν, καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς, καὶ ἐφάγοσαν· αὐτὸς δὲ παρειστήκει αὐτοῖς ὑπὸ τὸ δένδρον.
9Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτόν Ποῦ Σαρρα ἡ γυνή σου; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν Ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ. 10εἶπεν δέ
Ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας, καὶ ἕξει υἱὸν Σαρρα ἡ γυνή σου.
Σαρρα δὲ ἤκουσεν πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς, οὖσα ὄπισθεν αὐτοῦ. 11Αβρααµ δὲ καὶ Σαρρα
πρεσβύτεροι προβεβηκότες ἡµερῶν, ἐξέλιπεν δὲ Σαρρα γίνεσθαι τὰ γυναικεῖα. 12ἐγέλασεν δὲ Σαρρα
ἐν ἑαυτῇ λέγουσα Οὔπω µέν µοι γέγονεν ἕως τοῦ νῦν, ὁ δὲ κύριός µου πρεσβύτερος. 13καὶ εἶπεν
κύριος πρὸς Αβρααµ Τί ὅτι ἐγέλασεν Σαρρα ἐν ἑαυτῇ λέγουσα Ἆρά γε ἀληθῶς τέξοµαι; ἐγὼ δὲ
γεγήρακα. 14µὴ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ θεῷ ῥῆµα; εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸς σὲ εἰς ὥρας, καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 21
ἔσται τῇ Σαρρα υἱός. 15ἠρνήσατο δὲ Σαρρα λέγουσα Οὐκ ἐγέλασα· ἐφοβήθη γάρ. καὶ εἶπεν Οὐχί,
ἀãὰ ἐγέλασας.
16Ἐξαναστάντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδοµων καὶ Γοµορρας,
Αβρααµ δὲ συνεπορεύετο µετ’ αὐτῶν συµπροπέµπων αὐτούς. 17ὁ δὲ κύριος εἶπεν Μὴ κρύψω ἐγὼ
ἀπὸ Αβρααµ τοῦ παιδός µου ἃ ἐγὼ ποιῶ; 18Αβρααµ δὲ γινόµενος ἔσται εἰς ἔθνος µέγα καὶ πολύ, καὶ
ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. 19ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ
οἴκῳ αὐτοῦ µετ’ αὐτόν, καὶ φυλάξουσιν τὰς ὁδοὺς κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν· ὅπως ἂν
ἐπαγάγῃ κύριος ἐπὶ Αβρααµ πάντα, ὅσα ἐλάλησεν πρὸς αὐτόν. 20εἶπεν δὲ κύριος Κραυγὴ Σοδοµων
καὶ Γοµορρας πεπλήθυνται, καὶ αἱ ἁµαρτίαι αὐτῶν µεγάλαι σφόδρα· 21καταβὰς οὖν ὄψοµαι εἰ κατὰ
τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχοµένην πρός µε συντελοῦνται, εἰ δὲ µή, ἵνα γνῶ. 22καὶ ἀποστρέψαντες
ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σοδοµα, Αβρααµ δὲ ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον κυρίου. 23καὶ ἐíίσας Αβρααµ
εἶπεν Μὴ συναπολέσῃς δίκαιον µετὰ ἀσεβοῦς καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής; 24ἐὰν ὦσιν
πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀπολεῖς αὐτούς; οὐκ ἀνήσεις πάντα τὸν τόπον ἕνεκεν τῶν
πεντήκοντα δικαίων, ἐὰν ὦσιν ἐν αὐτῇ; 25µηδαµῶς σὺ ποιήσεις ὡς τὸ ῥῆµα τοῦτο, τοῦ ἀποκτεῖναι
δίκαιον µετὰ ἀσεβοῦς, καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής. µηδαµῶς· ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν οὐ
ποιήσεις κρίσιν; 26εἶπεν δὲ κύριος Ἐὰν εὕρω ἐν Σοδοµοις πεντήκοντα δικαίους ἐν τῇ πόλει, ἀφήσω
πάντα τὸν τόπον δι’ αὐτούς. 27καὶ ἀποκριθεὶς Αβρααµ εἶπεν Νῦν ἠρξάµην λαλῆσαι πρὸς τὸν κύριον,
ἐγὼ δέ εἰµι γῆ καὶ σποδός· 28ἐὰν δὲ ἐλαττονωθῶσιν οἱ πεντήκοντα δίκαιοι πέντε, ἀπολεῖς ἕνεκεν τῶν
πέντε πᾶσαν τὴν πόλιν; καὶ εἶπεν Οὐ µὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσαράκοντα πέντε. 29καὶ
προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν Ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα; καὶ εἶπεν Οὐ
µὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τεσσαράκοντα. 30καὶ εἶπεν Μή τι, κύριε, ἐὰν λαλήσω· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ
τριάκοντα; καὶ εἶπεν Οὐ µὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τριάκοντα. 31καὶ εἶπεν Ἐπειδὴ ἔχω λαλῆσαι
πρὸς τὸν κύριον, ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι; καὶ εἶπεν Οὐ µὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν εἴκοσι. 32καὶ
εἶπεν Μή τι, κύριε, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπεν Οὐ µὴ ἀπολέσω
ἕνεκεν τῶν δέκα. 33ἀπῆ}θεν δὲ κύριος, ὡς ἐπαύσατο λαλῶν τῷ Αβρααµ, καὶ Αβρααµ ἀπέστρεψεν εἰς
τὸν τόπον αὐτοῦ.
19 1Ἦλθον δὲ οἱ δύο ἄíελοι εἰς Σοδοµα ἑσπέρας· Λωτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδοµων.
ἰδὼν δὲ Λωτ ἐξανέστη εἰς συνάντησιν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησεν τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν 2καὶ εἶπεν
Ἰδού, κύριοι, ἐκκλίνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑµῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺς πόδας
ὑµῶν, καὶ ὀρθρίσαντες ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑµῶν. εἶπαν δέ Οὐχί, ἀã’ ἐν τῇ πλατείᾳ
καταλύσοµεν. 3καὶ κατεβιάζετο αὐτούς, καὶ ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆ}θον εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς πότον, καὶ ἀζύµους ἔπεψεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον. 4πρὸ τοῦ κοιµηθῆναι καὶ οἱ
ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδοµῖται περιεκύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕως πρεσβυτέρου, ἅπας ὁ
λαὸς ἅµα, 5καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λωτ καὶ ἔ}εγον πρὸς αὐτόν Ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 22
σὲ τὴν νύκτα; ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡµᾶς, ἵνα συíενώµεθα αὐτοῖς. 6ἐξῆ}θεν δὲ Λωτ πρὸς αὐτοὺς
πρὸς τὸ πρόθυρον, τὴν δὲ θύραν προσέῳξεν ὀπίσω αὐτοῦ. 7εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς Μηδαµῶς, ἀδελφοί,
µὴ πονηρεύσησθε. 8εἰσὶν δέ µοι δύο θυγατέρες, αἳ οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα· ἐξάξω αὐτὰς πρὸς ὑµᾶς, καὶ
χρήσασθε αὐταῖς, καθὰ ἂν ἀρέσκῃ ὑµῖν· µόνον εἰς τοὺς ἄνδρας τούτους µὴ ποιήσητε µηδὲν ἄδικον, οὗ
εἵνεκεν εἰσῆ}θον ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν δοκῶν µου. 9εἶπαν δέ Ἀπόστα ἐκεῖ. εἷς ἦλθες παροικεῖν· µὴ καὶ
κρίσιν κρίνειν; νῦν οὖν σὲ κακώσοµεν µᾶãον ἢ ἐκείνους. καὶ παρεβιάζοντο τὸν ἄνδρα τὸν Λωτ
σφόδρα καὶ ἤíισαν συντρῖψαι τὴν θύραν. 10ἐκτείναντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰς χεῖρας εἰσεσπάσαντο τὸν
Λωτ πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὸν οἶκον καὶ τὴν θύραν τοῦ οἴκου ἀπέκλεισαν· 11τοὺς δὲ ἄνδρας τοὺς ὄντας ἐπὶ
τῆς θύρας τοῦ οἴκου ἐπάταξαν ἀορασίᾳ ἀπὸ µικροῦ ἕως µεγάλου, καὶ παρελύθησαν ζητοῦντες τὴν
θύραν.
12Εἶπαν δὲ οἱ ἄνδρες πρὸς Λωτ Ἔστιν τίς σοι ὧδε, γαµβροὶ ἢ υἱοὶ ἢ θυγατέρες; ἢ εἴ τίς σοι ἄ²ος
ἔστιν ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε ἐκ τοῦ τόπου τούτου· 13ὅτι ἀπόãυµεν ἡµεῖς τὸν τόπον τοῦτον, ὅτι ὑψώθη
ἡ κραυγὴ αὐτῶν ἐναντίον κυρίου, καὶ ἀπέστειλεν ἡµᾶς κύριος ἐκτρῖψαι αὐτήν. 14ἐξῆ}θεν δὲ Λωτ καὶ
ἐλάλησεν πρὸς τοὺς γαµβροὺς αὐτοῦ τοὺς εἰληφότας τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ εἶπεν Ἀνάστητε καὶ
ἐξέλθατε ἐκ τοῦ τόπου τούτου, ὅτι ἐκτρίβει κύριος τὴν πόλιν. ἔδοξεν δὲ γελοιάζειν ἐναντίον τῶν
γαµβρῶν αὐτοῦ. 15ἡνίκα δὲ ὄρθρος ἐγίνετο, ἐπεσπούδαζον οἱ ἄíελοι τὸν Λωτ ἔ}εγον Ἀναστὰς λαβὲ
τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰς δύο θυγατέρας σου, ἃς ἔχεις, καὶ ἔξελθε, ἵνα µὴ συναπόλῃ ταῖς ἀνοµίαις τῆς
πόλεως. 16καὶ ἐταράχθησαν· καὶ ἐκράτησαν οἱ ἄíελοι τῆς χειρὸς αὐτοῦ καὶ τῆς χειρὸς τῆς γυναικὸς
αὐτοῦ καὶ τῶν χειρῶν τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ φείσασθαι κύριον αὐτοῦ. 17καὶ ἐγένετο ἡνίκα
ἐξήγαγον αὐτοὺς ἔξω. καὶ εἶπαν Σῴζων σῷζε τὴν σεαυτοῦ ψυχήν· µὴ περιβλέψῃς εἰς τὰ ὀπίσω µηδὲ
στῇς ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ· εἰς τὸ ὄρος σῴζου, µήποτε συµπαραληµφθῇς. 18εἶπεν δὲ Λωτ πρὸς
αὐτούς Δέοµαι, κύριε· 19ἐπειδὴ εὗρεν ὁ παῖς σου ἔ}εος ἐναντίον σου καὶ ἐµεγάλυνας τὴν δικαιοσύνην
σου, ὃ ποιεῖς ἐπ’ ἐµέ, τοῦ ζῆν τὴν ψυχήν µου, ἐγὼ δὲ οὐ δυνήσοµαι διασωθῆναι εἰς τὸ ὄρος, µὴ
καταλάβῃ µε τὰ κακὰ καὶ ἀποθάνω, 20ἰδοὺ ἡ πόλις αὕτη ἐíὺς τοῦ καταφυγεῖν µε ἐκεῖ, ἥ ἐστιν
µικρά, ἐκεῖ σωθήσοµαι· οὐ µικρά ἐστιν; καὶ ζήσεται ἡ ψυχή µου. 21καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰδοὺ ἐθαύµασά
σου τὸ πρόσωπον καὶ ἐπὶ τῷ ῥήµατι τούτῳ τοῦ µὴ καταστρέψαι τὴν πόλιν, περὶ ἧς ἐλάλησας·
22σπεῦσον οὖν τοῦ σωθῆναι ἐκεῖ· οὐ γὰρ δυνήσοµαι ποιῆσαι πρᾶγµα ἕως τοῦ σε εἰσελθεῖν ἐκεῖ. διὰ
τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα τῆς πόλεως ἐκείνης Σηγωρ. 23ὁ ἥ}ιος ἐξῆ}θεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Λωτ
εἰσῆ}θεν εἰς Σηγωρ, 24καὶ κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σοδοµα καὶ Γοµορρα θεῖον καὶ πῦρ παρὰ κυρίου ἐκ τοῦ
οὐρανοῦ 25καὶ κατέστρεψεν τὰς πόλεις ταύτας καὶ πᾶσαν τὴν περίοικον καὶ πάντας τοὺς
κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσιν καὶ πάντα τὰ ἀνατέãοντα ἐκ τῆς γῆς. 26καὶ ἐπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ
εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός.
27Ὤρθρισεν δὲ Αβρααµ τὸ πρωὶ εἰς τὸν τόπον, οὗ εἱστήκει ἐναντίον κυρίου, 28καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ
πρόσωπον Σοδοµων καὶ Γοµορρας καὶ ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς τῆς περιχώρου καὶ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 23
ἀνέβαινεν φλὸξ τῆς γῆς ὡσεὶ ἀτµὶς καµίνου. 29καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐκτρῖψαι κύριον πάσας τὰς πόλεις
τῆς περιοίκου ἐµνήσθη ὁ θεὸς τοῦ Αβρααµ καὶ ἐξαπέστειλεν τὸν Λωτ ἐκ µέσου τῆς καταστροφῆς ἐν
τῷ καταστρέψαι κύριον τὰς πόλεις, ἐν αἷς κατῴκει ἐν αὐταῖς Λωτ.
30Ἀνέβη δὲ Λωτ ἐκ Σηγωρ καὶ ἐκάθητο ἐν τῷ ὄρει καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ·
ἐφοβήθη γὰρ κατοικῆσαι ἐν Σηγωρ. καὶ ᾤκησεν ἐν τῷ σπηλαίῳ, αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ
µετ’ αὐτοῦ. 31εἶπεν δὲ ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν Ὁ πατὴρ ἡµῶν πρεσβύτερος, καὶ οὐδείς
ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς, ὃς εἰσελεύσεται πρὸς ἡµᾶς, ὡς καθήκει πάσῃ τῇ γῇ· 32δεῦρο καὶ ποτίσωµεν τὸν
πατέρα ἡµῶν οἶνον καὶ κοιµηθῶµεν µετ’ αὐτοῦ καὶ ἐξαναστήσωµεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡµῶν σπέρµα.
33ἐπότισαν δὲ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ πρεσβυτέρα ἐκοιµήθη
µετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς τὴν νύκτα ἐκείνην, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιµηθῆναι αὐτὴν καὶ ἀναστῆναι.
34ἐγένετο δὲ τῇ ἐπαύριον καὶ εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν Ἰδοὺ ἐκοιµήθην ἐχθὲς µετὰ τοῦ
πατρὸς ἡµῶν· ποτίσωµεν αὐτὸν οἶνον καὶ τὴν νύκτα ταύτην, καὶ εἰσελθοῦσα κοιµήθητι µετ’ αὐτοῦ,
καὶ ἐξαναστήσωµεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡµῶν σπέρµα. 35ἐπότισαν δὲ καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ τὸν πατέρα
αὐτῶν οἶνον, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ νεωτέρα ἐκοιµήθη µετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ
κοιµηθῆναι αὐτὴν καὶ ἀναστῆναι. 36καὶ συνέλαβον αἱ δύο θυγατέρες Λωτ ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. 37καὶ
ἔτεκεν ἡ πρεσβυτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Μωαβ λέγουσα Ἐκ τοῦ πατρός µου· οὗτος
πατὴρ Μωαβιτῶν ἕως τῆς σήµερον ἡµέρας. 38ἔτεκεν δὲ καὶ ἡ νεωτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα
αὐτοῦ Αµµαν υἱὸς τοῦ γένους µου· οὗτος πατὴρ Αµµανιτῶν ἕως τῆς σήµερον ἡµέρας.
20 1Καὶ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν Αβρααµ εἰς γῆν πρὸς λίβα καὶ ᾤκησεν ἀνὰ µέσον Καδης καὶ ἀνὰ
µέσον Σουρ καὶ παρῴκησεν ἐν Γεραροις. 2εἶπεν δὲ Αβρααµ περὶ Σαρρας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ ὅτι
Ἀδελφή µού ἐστιν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι Γυνή µού ἐστιν, µήποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες
τῆς πόλεως δι’ αὐτήν. ἀπέστειλεν δὲ Αβιµελεχ βασιλεὺς Γεραρων καὶ ἔ}αβεν τὴν Σαρραν. 3καὶ
εἰσῆ}θεν ὁ θεὸς πρὸς Αβιµελεχ ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν Ἰδοὺ σὺ ἀποθνῄσκεις περὶ τῆς γυναικός,
ἧς ἔ}αβες, αὕτη δέ ἐστιν συνῳκηκυῖα ἀνδρί. 4Αβιµελεχ δὲ οὐχ ἥψατο αὐτῆς καὶ εἶπεν Κύριε, ἔθνος
ἀγνοοῦν καὶ δίκαιον ἀπολεῖς; 5οὐκ αὐτός µοι εἶπεν Ἀδελφή µού ἐστιν; καὶ αὐτή µοι εἶπεν Ἀδελφός
µού ἐστιν. ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ χειρῶν ἐποίησα τοῦτο. 6εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ θεὸς καθ’
ὕπνον Κἀγὼ ἔγνων ὅτι ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ἐποίησας τοῦτο, καὶ ἐφεισάµην ἐγώ σου τοῦ µὴ ἁµαρτεῖν
σε εἰς ἐµέ· ἕνεκεν τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἅψασθαι αὐτῆς. 7νῦν δὲ ἀπόδος τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ,
ὅτι προφήτης ἐστὶν καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ καὶ ζήσῃ· εἰ δὲ µὴ ἀποδίδως, γνῶθι ὅτι ἀποθανῇ σὺ καὶ
πάντα τὰ σά. 8καὶ ὤρθρισεν Αβιµελεχ τὸ πρωὶ καὶ ἐκάλεσεν πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ
ἐλάλησεν πάντα τὰ ῥήµατα ταῦτα εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, ἐφοβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα.
9καὶ ἐκάλεσεν Αβιµελεχ τὸν Αβρααµ καὶ εἶπεν αὐτῷ Τί τοῦτο ἐποίησας ἡµῖν; µή τι ἡµάρτοµεν εἰς
σέ, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ’ ἐµὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν µου ἁµαρτίαν µεγάλην; ἔργον, ὃ οὐδεὶς ποιήσει,
πεποίηκάς µοι. 10εἶπεν δὲ Αβιµελεχ τῷ Αβρααµ Τί ἐνιδὼν ἐποίησας τοῦτο; 11εἶπεν δὲ Αβρααµ Εἶπα
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 24
γάρ Ἄρα οὐκ ἔστιν θεοσέβεια ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐµέ τε ἀποκτενοῦσιν ἕνεκεν τῆς γυναικός µου.
12καὶ γὰρ ἀληθῶς ἀδελφή µού ἐστιν ἐκ πατρός, ἀã’ οὐκ ἐκ µητρός· ἐγενήθη δέ µοι εἰς γυναῖκα.
13ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἐξήγαγέν µε ὁ θεὸς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός µου, καὶ εἶπα αὐτῇ Ταύτην τὴν
δικαιοσύνην ποιήσεις ἐπ’ ἐµέ· εἰς πάντα τόπον, οὗ ἐὰν εἰσέλθωµεν ἐκεῖ, εἰπὸν ἐµὲ ὅτι Ἀδελφός µού
ἐστιν. 14ἔ}αβεν δὲ Αβιµελεχ χί}ια δίδραχµα πρόβατα καὶ µόσχους καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας καὶ
ἔδωκεν τῷ Αβρααµ καὶ ἀπέδωκεν αὐτῷ Σαρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. 15καὶ εἶπεν Αβιµελεχ τῷ
Αβρααµ Ἰδοὺ ἡ γῆ µου ἐναντίον σου· οὗ ἐάν σοι ἀρέσκῃ, κατοίκει. 16τῇ δὲ Σαρρα εἶπεν Ἰδοὺ δέδωκα
χί}ια δίδραχµα τῷ ἀδελφῷ σου· ταῦτα ἔσται σοι εἰς τιµὴν τοῦ προσώπου σου καὶ πάσαις ταῖς µετὰ
σοῦ· καὶ πάντα ἀλήθευσον. 17προσηύξατο δὲ Αβρααµ πρὸς τὸν θεόν, καὶ ἰάσατο ὁ θεὸς τὸν Αβιµελεχ
καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰς παιδίσκας αὐτοῦ, καὶ ἔτεκον· 18ὅτι συγκλείων συνέκλεισεν κύριος
ἔξωθεν πᾶσαν µήτραν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Αβιµελεχ ἕνεκεν Σαρρας τῆς γυναικὸς Αβρααµ.
21 1Καὶ κύριος ἐπεσκέψατο τὴν Σαρραν, καθὰ εἶπεν, καὶ ἐποίησεν κύριος τῇ Σαρρα, καθὰ
ἐλάλησεν, 2καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν Σαρρα τῷ Αβρααµ υἱὸν εἰς τὸ γῆρας εἰς τὸν καιρόν, καθὰ
ἐλάλησεν αὐτῷ κύριος. 3καὶ ἐκάλεσεν Αβρααµ τὸ ὄνοµα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενοµένου αὐτῷ, ὃν
ἔτεκεν αὐτῷ Σαρρα, Ισαακ. 4περιέτεµεν δὲ Αβρααµ τὸν Ισαακ τῇ ὀγδόῃ ἡµέρᾳ, καθὰ ἐνετεί}ατο
αὐτῷ ὁ θεός. 5Αβρααµ δὲ ἦν ἑκατὸν ἐτῶν, ἡνίκα ἐγένετο αὐτῷ Ισαακ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. 6εἶπεν δὲ Σαρρα
Γέλωτά µοι ἐποίησεν κύριος· ὃς γὰρ ἂν ἀκούσῃ, συγχαρεῖταί µοι. 7καὶ εἶπεν Τίς ἀναíελεῖ τῷ
Αβρααµ ὅτι θηλάζει παιδίον Σαρρα; ὅτι ἔτεκον υἱὸν ἐν τῷ γήρει µου.
8Καὶ ηὐξήθη τὸ παιδίον καὶ ἀπεγαλακτίσθη, καὶ ἐποίησεν Αβρααµ δοχὴν µεγάλην, ᾗ ἡµέρᾳ
ἀπεγαλακτίσθη Ισαακ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. 9ἰδοῦσα δὲ Σαρρα τὸν υἱὸν Αγαρ τῆς Αἰγυπτίας, ὃς ἐγένετο τῷ
Αβρααµ, παίζοντα µετὰ Ισαακ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς 10καὶ εἶπεν τῷ Αβρααµ Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην
ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς· οὐ γὰρ κληρονοµήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης ταύτης µετὰ τοῦ υἱοῦ µου
Ισαακ. 11σκληρὸν δὲ ἐφάνη τὸ ῥῆµα σφόδρα ἐναντίον Αβρααµ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. 12εἶπεν δὲ ὁ θεὸς
τῷ Αβρααµ Μὴ σκληρὸν ἔστω τὸ ῥῆµα ἐναντίον σου περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῆς παιδίσκης·
πάντα, ὅσα ἐὰν εἴπῃ σοι Σαρρα, ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῆς, ὅτι ἐν Ισαακ κληθήσεταί σοι σπέρµα. 13καὶ
τὸν υἱὸν δὲ τῆς παιδίσκης ταύτης, εἰς ἔθνος µέγα ποιήσω αὐτόν, ὅτι σπέρµα σόν ἐστιν. 14ἀνέστη δὲ
Αβρααµ τὸ πρωὶ καὶ ἔ}αβεν ἄρτους καὶ ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἔδωκεν Αγαρ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν ὦµον
καὶ τὸ παιδίον καὶ ἀπέστειλεν αὐτήν. ἀπελθοῦσα δὲ ἐπλανᾶτο τὴν ἔρηµον κατὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου.
15ἐξέλιπεν δὲ τὸ ὕδωρ ἐκ τοῦ ἀσκοῦ, καὶ ἔρριψεν τὸ παιδίον ὑποκάτω µιᾶς ἐλάτης· 16ἀπελθοῦσα δὲ
ἐκάθητο ἀπέναντι αὐτοῦ µακρόθεν ὡσεὶ τόξου βολήν· εἶπεν γάρ Οὐ µὴ ἴδω τὸν Θάνατον τοῦ παιδίου
µου. καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι αὐτοῦ, ἀναβοῆσαν δὲ τὸ παιδίον ἔκλαυσεν. 17εἰσήκουσεν δὲ ὁ θεὸς τῆς
φωνῆς τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἦν, καὶ ἐκάλεσεν ἄíελος τοῦ θεοῦ τὴν Αγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ
εἶπεν αὐτῇ Τί ἐστιν, Αγαρ; µὴ φοβοῦ· ἐπακήκοεν γὰρ ὁ θεὸς τῆς φωνῆς τοῦ παιδίου σου ἐκ τοῦ
τόπου, οὗ ἐστιν. 18ἀνάστηθι, λαβὲ τὸ παιδίον καὶ κράτησον τῇ χειρί σου αὐτό· εἰς γὰρ ἔθνος µέγα
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 25
ποιήσω αὐτόν. 19καὶ ἀνέῳξεν ὁ θεὸς τοὺς ὀφθαλµοὺς αὐτῆς, καὶ εἶδεν φρέαρ ὕδατος ζῶντος καὶ
ἐπορεύθη καὶ ἔπλησεν τὸν ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἐπότισεν τὸ παιδίον. 20καὶ ἦν ὁ θεὸς µετὰ τοῦ παιδίου,
καὶ ηὐξήθη. καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήµῳ, ἐγένετο δὲ τοξότης. 21καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήµῳ τῇ
Φαραν, καὶ ἔ}αβεν αὐτῷ ἡ µήτηρ γυναῖκα ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
22Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ εἶπεν Αβιµελεχ καὶ Οχοζαθ ὁ νυµφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ
Φικολ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάµεως αὐτοῦ πρὸς Αβρααµ λέγων Ὁ θεὸς µετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν
ποιῇς· 23νῦν οὖν ὄµοσόν µοι τὸν θεὸν µὴ ἀδικήσειν µε µηδὲ τὸ σπέρµα µου µηδὲ τὸ ὄνοµά µου, ἀãὰ
κατὰ τὴν δικαιοσύνην, ἣν ἐποίησα µετὰ σοῦ, ποιήσεις µετ’ ἐµοῦ καὶ τῇ γῇ, ᾗ σὺ παρῴκησας ἐν αὐτῇ.
24καὶ εἶπεν Αβρααµ Ἐγὼ ὀµοῦµαι. 25καὶ ἤ}εγξεν Αβρααµ τὸν Αβιµελεχ περὶ τῶν φρεάτων τοῦ
ὕδατος, ὧν ἀφεί}αντο οἱ παῖδες τοῦ Αβιµελεχ. 26καὶ εἶπεν αὐτῷ Αβιµελεχ Οὐκ ἔγνων, τίς ἐποίησεν
τὸ πρᾶγµα τοῦτο, οὐδὲ σύ µοι ἀπήíειλας, οὐδὲ ἐγὼ ἤκουσα ἀã’ ἢ σήµερον. 27καὶ ἔ}αβεν Αβρααµ
πρόβατα καὶ µόσχους καὶ ἔδωκεν τῷ Αβιµελεχ, καὶ διέθεντο ἀµφότεροι διαθήκην. 28καὶ ἔστησεν
Αβρααµ ἑπτὰ ἀµνάδας προβάτων µόνας. 29καὶ εἶπεν Αβιµελεχ τῷ Αβρααµ Τί εἰσιν αἱ ἑπτὰ ἀµνάδες
τῶν προβάτων τούτων, ἃς ἔστησας µόνας; 30καὶ εἶπεν Αβρααµ ὅτι Τὰς ἑπτὰ ἀµνάδας ταύτας λήµψῃ
παρ’ ἐµοῦ, ἵνα ὦσίν µοι εἰς µαρτύριον ὅτι ἐγὼ ὤρυξα τὸ φρέαρ τοῦτο. 31διὰ τοῦτο ἐπωνόµασεν τὸ
ὄνοµα τοῦ τόπου ἐκείνου Φρέαρ ὁρκισµοῦ, ὅτι ἐκεῖ ὤµοσαν ἀµφότεροι. 32καὶ διέθεντο διαθήκην ἐν τῷ
φρέατι τοῦ ὅρκου. ἀνέστη δὲ Αβιµελεχ καὶ Οχοζαθ ὁ νυµφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φικολ ὁ ἀρχιστράτηγος
τῆς δυνάµεως αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν τῶν Φυλιστιιµ. 33καὶ ἐφύτευσεν Αβρααµ ἄρουραν
ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ τὸ ὄνοµα κυρίου Θεὸς αἰώνιος. 34παρῴκησεν δὲ
Αβρααµ ἐν τῇ γῇ τῶν Φυλιστιιµ ἡµέρας ποãάς.
22 1Καὶ ἐγένετο µετὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα ὁ θεὸς ἐπείραζεν τὸν Αβρααµ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν
Αβρααµ, Αβρααµ· ὁ δὲ εἶπεν Ἰδοὺ ἐγώ. 2καὶ εἶπεν Λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν, ὃν ἠγάπησας,
τὸν Ισαακ, καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφ’ ἓν
τῶν ὀρέων, ὧν ἄν σοι εἴπω. 3ἀναστὰς δὲ Αβρααµ τὸ πρωὶ ἐπέσαξεν τὴν ὄνον αὐτοῦ· παρέλαβεν δὲ
µεθ’ ἑαυτοῦ δύο παῖδας καὶ Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσας ξύλα εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀναστὰς
ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός. 4τῇ ἡµέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἀναβλέψας Αβρααµ
τοῖς ὀφθαλµοῖς εἶδεν τὸν τόπον µακρόθεν. 5καὶ εἶπεν Αβρααµ τοῖς παισὶν αὐτοῦ Καθίσατε αὐτοῦ
µετὰ τῆς ὄνου, ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόµεθα ἕως ὧδε καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψωµεν
πρὸς ὑµᾶς. 6ἔ}αβεν δὲ Αβρααµ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως καὶ ἐπέθηκεν Ισαακ τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
ἔ}αβεν δὲ καὶ τὸ πῦρ µετὰ χεῖρα καὶ τὴν µάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅµα. 7εἶπεν δὲ Ισαακ
πρὸς Αβρααµ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἴπας Πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν Τί ἐστιν, τέκνον; λέγων Ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ
ξύλα· ποῦ ἐστιν τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν; 8εἶπεν δὲ Αβρααµ Ὁ θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον
εἰς ὁλοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δὲ ἀµφότεροι ἅµα 9ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός.
καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ Αβρααµ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκεν τὰ ξύλα καὶ συµποδίσας Ισαακ τὸν υἱὸν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 26
αὐτοῦ ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων. 10καὶ ἐξέτεινεν Αβρααµ τὴν χεῖρα
αὐτοῦ λαβεῖν τὴν µάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ. 11καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄíελος κυρίου ἐκ τοῦ
οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Αβρααµ, Αβρααµ. ὁ δὲ εἶπεν Ἰδοὺ ἐγώ. 12καὶ εἶπεν Μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά
σου ἐπὶ τὸ παιδάριον µηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ µηδέν· νῦν γὰρ ἔγνων ὅτι φοβῇ τὸν θεὸν σὺ καὶ οὐκ ἐφείσω
τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι’ ἐµέ. 13καὶ ἀναβλέψας Αβρααµ τοῖς ὀφθαλµοῖς αὐτοῦ εἶδεν, καὶ ἰδοὺ
κριὸς εἷς κατεχόµενος ἐν φυτῷ σαβεκ τῶν κεράτων· καὶ ἐπορεύθη Αβρααµ καὶ ἔ}αβεν τὸν κριὸν καὶ
ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ Ισαακ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. 14καὶ ἐκάλεσεν Αβρααµ τὸ ὄνοµα τοῦ
τόπου ἐκείνου Κύριος εἶδεν, ἵνα εἴπωσιν σήµερον Ἐν τῷ ὄρει κύριος ὤφθη. 15καὶ ἐκάλεσεν ἄíελος
κυρίου τὸν Αβρααµ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ 16λέγων Κατ’ ἐµαυτοῦ ὤµοσα, λέγει κύριος, οὗ εἵνεκεν
ἐποίησας τὸ ῥῆµα τοῦτο καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι’ ἐµέ, 17ἦ µὴν εὐλογῶν
εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρµα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄµµον
τὴν παρὰ τὸ χεῖ}ος τῆς θαλάσσης, καὶ κληρονοµήσει τὸ σπέρµα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων·
18καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρµατί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ἀνθ’ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐµῆς
φωνῆς. 19ἀπεστράφη δὲ Αβρααµ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ, καὶ ἀναστάντες ἐπορεύθησαν ἅµα ἐπὶ τὸ
φρέαρ τοῦ ὅρκου. καὶ κατῴκησεν Αβρααµ ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου.
20Ἐγένετο δὲ µετὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα καὶ ἀνηíέλη τῷ Αβρααµ λέγοντες Ἰδοὺ τέτοκεν Μελχα
καὶ αὐτὴ υἱοὺς Ναχωρ τῷ ἀδελφῷ σου, 21τὸν Ωξ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαυξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν
Καµουηλ πατέρα Σύρων 22καὶ τὸν Χασαδ καὶ τὸν Αζαυ καὶ τὸν Φαλδας καὶ τὸν Ιεδ}αφ καὶ τὸν
Βαθουηλ· 23καὶ Βαθουηλ ἐγέννησεν τὴν Ρεβεκκαν. ὀκτὼ οὗτοι υἱοί, οὓς ἔτεκεν Μελχα τῷ Ναχωρ τῷ
ἀδελφῷ Αβρααµ. 24καὶ ἡ παãακὴ αὐτοῦ, ᾗ ὄνοµα Ρεηµα, ἔτεκεν καὶ αὐτὴ τὸν Ταβεκ καὶ τὸν Γααµ
καὶ τὸν Τοχος καὶ τὸν Μωχα.
23 1Ἐγένετο δὲ ἡ ζωὴ Σαρρας ἔτη ἑκατὸν εἴκοσι ἑπτά. 2καὶ ἀπέθανεν Σαρρα ἐν πόλει Αρβοκ, ἥ
ἐστιν ἐν τῷ κοιλώµατι (αὕτη ἐστὶν Χεβρων) ἐν γῇ Χανααν. ἦλθεν δὲ Αβρααµ κόψασθαι Σαρραν καὶ
πενθῆσαι. 3καὶ ἀνέστη Αβρααµ ἀπὸ τοῦ νεκροῦ αὐτοῦ καὶ εἶπεν τοῖς υἱοῖς Χετ λέγων 4Πάροικος καὶ
παρεπίδηµος ἐγώ εἰµι µεθ’ ὑµῶν· δότε οὖν µοι κτῆσιν τάφου µεθ’ ὑµῶν, καὶ θάψω τὸν νεκρόν µου
ἀπ’ ἐµοῦ. 5ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Χετ πρὸς Αβρααµ λέγοντες 6Μή, κύριε· ἄκουσον δὲ ἡµῶν.
βασιλεὺς παρὰ θεοῦ εἶ σὺ ἐν ἡµῖν· ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς µνηµείοις ἡµῶν θάψον τὸν νεκρόν σου· οὐδεὶς
γὰρ ἡµῶν τὸ µνηµεῖον αὐτοῦ κωλύσει ἀπὸ σοῦ τοῦ θάψαι τὸν νεκρόν σου ἐκεῖ. 7ἀναστὰς δὲ Αβρααµ
προσεκύνησεν τῷ λαῷ τῆς γῆς, τοῖς υἱοῖς Χετ, 8καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτοὺς Αβρααµ λέγων Εἰ ἔχετε
τῇ ψυχῇ ὑµῶν ὥστε θάψαι τὸν νεκρόν µου ἀπὸ προσώπου µου, ἀκούσατέ µου καὶ λαλήσατε περὶ
ἐµοῦ Εφρων τῷ τοῦ Σααρ, 9καὶ δότω µοι τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὅ ἐστιν αὐτῷ, τὸ ὂν ἐν µέρει τοῦ
ἀγροῦ αὐτοῦ· ἀργυρίου τοῦ ἀξίου δότω µοι αὐτὸ ἐν ὑµῖν εἰς κτῆσιν µνηµείου. 10Εφρων δὲ ἐκάθητο ἐν
µέσῳ τῶν υἱῶν Χετ· ἀποκριθεὶς δὲ Εφρων ὁ Χετταῖος πρὸς Αβρααµ εἶπεν ἀκουόντων τῶν υἱῶν Χετ
καὶ πάντων τῶν εἰσπορευοµένων εἰς τὴν πόλιν λέγων 11Παρ’ ἐµοὶ γενοῦ, κύριε, καὶ ἄκουσόν µου. τὸν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 27
ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ σοι δίδωµι· ἐναντίον πάντων τῶν πολιτῶν µου δέδωκά σοι· θάψον
τὸν νεκρόν σου. 12καὶ προσεκύνησεν Αβρααµ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς 13καὶ εἶπεν τῷ Εφρων εἰς τὰ
ὦτα τοῦ λαοῦ τῆς γῆς Ἐπειδὴ πρὸς ἐµοῦ εἶ, ἄκουσόν µου· τὸ ἀργύριον τοῦ ἀγροῦ λαβὲ παρ’ ἐµοῦ,
καὶ θάψω τὸν νεκρόν µου ἐκεῖ. 14ἀπεκρίθη δὲ Εφρων τῷ Αβρααµ λέγων 15Οὐχί, κύριε· ἀκήκοα. γῆ
τετρακοσίων διδράχµων ἀργυρίου, ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ τί ἂν εἴη τοῦτο; σὺ δὲ τὸν νεκρόν σου
θάψον. 16καὶ ἤκουσεν Αβρααµ τοῦ Εφρων, καὶ ἀπεκατέστησεν Αβρααµ τῷ Εφρων τὸ ἀργύριον, ὃ
ἐλάλησεν εἰς τὰ ὦτα τῶν υἱῶν Χετ, τετρακόσια δίδραχµα ἀργυρίου δοκίµου ἐµπόροις. 17καὶ ἔστη ὁ
ἀγρὸς Εφρων, ὃς ἦν ἐν τῷ διπλῷ σπηλαίῳ, ὅς ἐστιν κατὰ πρόσωπον Μαµβρη, ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ
σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ πᾶν δένδρον, ὃ ἦν ἐν τῷ ἀγρῷ, ὅ ἐστιν ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κύκλῳ, 18τῷ
Αβρααµ εἰς κτῆσιν ἐναντίον τῶν υἱῶν Χετ καὶ πάντων τῶν εἰσπορευοµένων εἰς τὴν πόλιν. 19µετὰ
ταῦτα ἔθαψεν Αβρααµ Σαρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ τῷ διπλῷ, ὅ ἐστιν
ἀπέναντι Μαµβρη (αὕτη ἐστὶν Χεβρων) ἐν τῇ γῇ Χανααν. 20καὶ ἐκυρώθη ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ
ἦν ἐν αὐτῷ, τῷ Αβρααµ εἰς κτῆσιν τάφου παρὰ τῶν υἱῶν Χετ.
24 1Καὶ Αβρααµ ἦν πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡµερῶν, καὶ κύριος εὐλόγησεν τὸν Αβρααµ κατὰ
πάντα. 2καὶ εἶπεν Αβρααµ τῷ παιδὶ αὐτοῦ τῷ πρεσβυτέρῳ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τῷ ἄρχοντι πάντων τῶν
αὐτοῦ Θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν µηρόν µου, 3καὶ ἐξορκιῶ σε κύριον τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸν
θεὸν τῆς γῆς, ἵνα µὴ λάβῃς γυναῖκα τῷ υἱῷ µου Ισαακ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, µεθ’ ὧν
ἐγὼ οἰκῶ ἐν αὐτοῖς, 4ἀãὰ εἰς τὴν γῆν µου, οὗ ἐγενόµην, πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν µου καὶ λήµψῃ
γυναῖκα τῷ υἱῷ µου Ισαακ ἐκεῖθεν. 5εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ παῖς Μήποτε οὐ βούλεται ἡ γυνὴ
πορευθῆναι µετ’ ἐµοῦ ὀπίσω εἰς τὴν γῆν ταύτην· ἀποστρέψω τὸν υἱόν σου εἰς τὴν γῆν, ὅθεν ἐξῆ}θες
ἐκεῖθεν; 6εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν Αβρααµ Πρόσεχε σεαυτῷ, µὴ ἀποστρέψῃς τὸν υἱόν µου ἐκεῖ. 7κύριος ὁ
θεὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ θεὸς τῆς γῆς, ὃς ἔ}αβέν µε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός µου καὶ ἐκ τῆς γῆς, ἧς
ἐγενήθην, ὃς ἐλάλησέν µοι καὶ ὤµοσέν µοι λέγων Σοὶ δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρµατί σου,
αὐτὸς ἀποστελεῖ τὸν ἄíελον αὐτοῦ ἔµπροσθέν σου, καὶ λήµψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ µου Ισαακ ἐκεῖθεν.
8ἐὰν δὲ µὴ θέλῃ ἡ γυνὴ πορευθῆναι µετὰ σοῦ εἰς τὴν γῆν ταύτην, καθαρὸς ἔσῃ ἀπὸ τοῦ ὅρκου τούτου·
µόνον τὸν υἱόν µου µὴ ἀποστρέψῃς ἐκεῖ. 9καὶ ἔθηκεν ὁ παῖς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὑπὸ τὸν µηρὸν Αβρααµ
τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ὤµοσεν αὐτῷ περὶ τοῦ ῥήµατος τούτου.
10Καὶ ἔ}αβεν ὁ παῖς δέκα καµήλους ἀπὸ τῶν καµήλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν
ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ µεθ’ ἑαυτοῦ καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταµίαν εἰς τὴν πόλιν
Ναχωρ. 11καὶ ἐκοίµισεν τὰς καµήλους ἔξω τῆς πόλεως παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατος τὸ πρὸς ὀψέ, ἡνίκα
ἐκπορεύονται αἱ ὑδρευόµεναι. 12καὶ εἶπεν Κύριε ὁ θεὸς τοῦ κυρίου µου Αβρααµ, εὐόδωσον ἐναντίον
ἐµοῦ σήµερον καὶ ποίησον ἔ}εος µετὰ τοῦ κυρίου µου Αβρααµ. 13ἰδοὺ ἐγὼ ἕστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ
ὕδατος, αἱ δὲ θυγατέρες τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, 14καὶ ἔσται ἡ
παρθένος, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω Ἐπίκλινον τὴν ὑδρίαν σου, ἵνα πίω, καὶ εἴπῃ µοι Πίε, καὶ τὰς καµήλους σου
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 28
ποτιῶ, ἕως ἂν παύσωνται πίνουσαι, ταύτην ἡτοίµασας τῷ παιδί σου Ισαακ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσοµαι
ὅτι ἐποίησας ἔ}εος τῷ κυρίῳ µου Αβρααµ. 15καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι αὐτὸν λαλοῦντα ἐν τῇ
διανοίᾳ, καὶ ἰδοὺ Ρεβεκκα ἐξεπορεύετο ἡ τεχθεῖσα Βαθουηλ υἱῷ Μελχας τῆς γυναικὸς Ναχωρ
ἀδελφοῦ δὲ Αβρααµ ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤµων αὐτῆς. 16ἡ δὲ παρθένος ἦν καλὴ τῇ ὄψει
σφόδρα· παρθένος ἦν, ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν. καταβᾶσα δὲ ἐπὶ τὴν πηγὴν ἔπλησεν τὴν ὑδρίαν καὶ
ἀνέβη. 17ἐπέδραµεν δὲ ὁ παῖς εἰς συνάντησιν αὐτῆς καὶ εἶπεν Πότισόν µε µικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας
σου. 18ἡ δὲ εἶπεν Πίε, κύριε. καὶ ἔσπευσεν καὶ καθεῖ}εν τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς καὶ
ἐπότισεν αὐτόν, 19ἕως ἐπαύσατο πίνων. καὶ εἶπεν Καὶ ταῖς καµήλοις σου ὑδρεύσοµαι, ἕως ἂν πᾶσαι
πίωσιν. 20καὶ ἔσπευσεν καὶ ἐξεκένωσεν τὴν ὑδρίαν εἰς τὸ ποτιστήριον καὶ ἔδραµεν ἔτι ἐπὶ τὸ φρέαρ
ἀντλῆσαι καὶ ὑδρεύσατο πάσαις ταῖς καµήλοις. 21ὁ δὲ ἄνθρωπος κατεµάνθανεν αὐτὴν καὶ παρεσιώπα
τοῦ γνῶναι εἰ εὐόδωκεν κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ. 22ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἐπαύσαντο πᾶσαι αἱ κάµηλοι
πίνουσαι, ἔ}αβεν ὁ ἄνθρωπος ἐνώτια χρυσᾶ ἀνὰ δραχµὴν ὁλκῆς καὶ δύο ψέλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς,
δέκα χρυσῶν ὁλκὴ αὐτῶν. 23καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὴν καὶ εἶπεν Θυγάτηρ τίνος εἶ; ἀνάíειλόν µοι· εἰ
ἔστιν παρὰ τῷ πατρί σου τόπος ἡµῖν καταλῦσαι; 24καὶ εἶπεν αὐτῷ Θυγάτηρ Βαθουηλ εἰµὶ ἐγὼ τοῦ
Μελχας, ὃν ἔτεκεν τῷ Ναχωρ. 25καὶ εἶπεν αὐτῷ Καὶ ἄχυρα καὶ χορτάσµατα ποãὰ παρ’ ἡµῖν καὶ
τόπος τοῦ καταλῦσαι. 26καὶ εὐδοκήσας ὁ ἄνθρωπος προσεκύνησεν κυρίῳ 27καὶ εἶπεν Εὐλογητὸς
κύριος ὁ θεὸς τοῦ κυρίου µου Αβρααµ, ὃς οὐκ ἐγκατέλιπεν τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν
ἀπὸ τοῦ κυρίου µου· ἐµὲ εὐόδωκεν κύριος εἰς οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου µου.
28Καὶ δραµοῦσα ἡ παῖς ἀπήíειλεν εἰς τὸν οἶκον τῆς µητρὸς αὐτῆς κατὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα. 29τῇ
δὲ Ρεβεκκα ἀδελφὸς ἦν, ᾧ ὄνοµα Λαβαν· καὶ ἔδραµεν Λαβαν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔξω ἐπὶ τὴν πηγήν.
30καὶ ἐγένετο ἡνίκα εἶδεν τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλια ἐπὶ τὰς χεῖρας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ καὶ ὅτε ἤκουσεν
τὰ ῥήµατα Ρεβεκκας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ λεγούσης Οὕτως λελάληκέν µοι ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦλθεν
πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἑστηκότος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν καµήλων ἐπὶ τῆς πηγῆς 31καὶ εἶπεν αὐτῷ Δεῦρο
εἴσελθε· εὐλογητὸς κύριος· ἵνα τί ἕστηκας ἔξω; ἐγὼ δὲ ἡτοίµακα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖς καµήλοις.
32εἰσῆ}θεν δὲ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν οἰκίαν καὶ ἀπέσαξεν τὰς καµήλους. καὶ ἔδωκεν ἄχυρα καὶ
χορτάσµατα ταῖς καµήλοις καὶ ὕδωρ νίψασθαι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ καὶ τοῖς ποσὶν τῶν ἀνδρῶν τῶν µετ’
αὐτοῦ. 33καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς ἄρτους φαγεῖν. καὶ εἶπεν Οὐ µὴ φάγω ἕως τοῦ λαλῆσαί µε τὰ ῥήµατά
µου. καὶ εἶπαν Λάλησον.
34Καὶ εἶπεν Παῖς Αβρααµ ἐγώ εἰµι. 35κύριος δὲ εὐλόγησεν τὸν κύριόν µου σφόδρα, καὶ ὑψώθη·
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ πρόβατα καὶ µόσχους, ἀργύριον καὶ χρυσίον, παῖδας καὶ παιδίσκας, καµήλους καὶ
ὄνους. 36καὶ ἔτεκεν Σαρρα ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου µου υἱὸν ἕνα τῷ κυρίῳ µου µετὰ τὸ γηρᾶσαι αὐτόν, καὶ
ἔδωκεν αὐτῷ ὅσα ἦν αὐτῷ. 37καὶ ὥρκισέν µε ὁ κύριός µου λέγων Οὐ λήµψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ µου ἀπὸ
τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, ἐν οἷς ἐγὼ παροικῶ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, 38ἀã’ ἢ εἰς τὸν οἶκον τοῦ
πατρός µου πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν µου καὶ λήµψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ µου ἐκεῖθεν. 39εἶπα δὲ τῷ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 29
κυρίῳ µου Μήποτε οὐ πορεύσεται ἡ γυνὴ µετ’ ἐµοῦ. 40καὶ εἶπέν µοι Κύριος, ᾧ εὐηρέστησα ἐναντίον
αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποστελεῖ τὸν ἄíελον αὐτοῦ µετὰ σοῦ καὶ εὐοδώσει τὴν ὁδόν σου, καὶ λήµψῃ γυναῖκα
τῷ υἱῷ µου ἐκ τῆς φυλῆς µου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός µου. 41τότε ἀθῷος ἔσῃ ἀπὸ τῆς ἀρᾶς µου·
ἡνίκα γὰρ ἐὰν ἔ}θῃς εἰς τὴν ἐµὴν φυλὴν καὶ µή σοι δῶσιν, καὶ ἔσῃ ἀθῷος ἀπὸ τοῦ ὁρκισµοῦ µου.
42καὶ ἐλθὼν σήµερον ἐπὶ τὴν πηγὴν εἶπα Κύριε ὁ θεὸς τοῦ κυρίου µου Αβρααµ, εἰ σὺ εὐοδοῖς τὴν
ὁδόν µου, ἣν νῦν ἐγὼ πορεύοµαι ἐπ’ αὐτήν, 43ἰδοὺ ἐγὼ ἐφέστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, καὶ αἱ
θυγατέρες τῶν ἀνθρώπων τῆς πόλεως ἐξελεύσονται ὑδρεύσασθαι ὕδωρ, καὶ ἔσται ἡ παρθένος, ᾗ ἂν
ἐγὼ εἴπω Πότισόν µε µικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου, 44καὶ εἴπῃ µοι Καὶ σὺ πίε, καὶ ταῖς καµήλοις
σου ὑδρεύσοµαι, αὕτη ἡ γυνή, ἣν ἡτοίµασεν κύριος τῷ ἑαυτοῦ θεράποντι Ισαακ, καὶ ἐν τούτῳ
γνώσοµαι ὅτι πεποίηκας ἔ}εος τῷ κυρίῳ µου Αβρααµ. 45καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι µε
λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ εὐθὺς Ρεβεκκα ἐξεπορεύετο ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤµων καὶ κατέβη ἐπὶ
τὴν πηγὴν καὶ ὑδρεύσατο. εἶπα δὲ αὐτῇ Πότισόν µε. 46καὶ σπεύσασα καθεῖ}εν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἀφ’
ἑαυτῆς καὶ εἶπεν Πίε σύ, καὶ τὰς καµήλους σου ποτιῶ. καὶ ἔπιον, καὶ τὰς καµήλους µου ἐπότισεν.
47καὶ ἠρώτησα αὐτὴν καὶ εἶπα Τίνος εἶ θυγάτηρ; ἡ δὲ ἔφη Θυγάτηρ Βαθουηλ εἰµὶ τοῦ υἱοῦ Ναχωρ,
ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Μελχα. καὶ περιέθηκα αὐτῇ τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλια περὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς· 48καὶ
εὐδοκήσας προσεκύνησα κυρίῳ καὶ εὐλόγησα κύριον τὸν θεὸν τοῦ κυρίου µου Αβρααµ, ὃς εὐόδωσέν
µοι ἐν ὁδῷ ἀληθείας λαβεῖν τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου µου τῷ υἱῷ αὐτοῦ. 49εἰ οὖν
ποιεῖτε ὑµεῖς ἔ}εος καὶ δικαιοσύνην πρὸς τὸν κύριόν µου, ἀπαíεί}ατέ µοι, εἰ δὲ µή, ἀπαíεί}ατέ
µοι, ἵνα ἐπιστρέψω εἰς δεξιὰν ἢ εἰς ἀριστεράν.
50Ἀποκριθεὶς δὲ Λαβαν καὶ Βαθουηλ εἶπαν Παρὰ κυρίου ἐξῆ}θεν τὸ πρόσταγµα τοῦτο· οὐ
δυνησόµεθα οὖν σοι ἀντειπεῖν κακὸν καλῷ. 51ἰδοὺ Ρεβεκκα ἐνώπιόν σου· λαβὼν ἀπότρεχε, καὶ ἔστω
γυνὴ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου, καθὰ ἐλάλησεν κύριος. 52ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν παῖδα τὸν
Αβρααµ τῶν ῥηµάτων τούτων προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν κυρίῳ. 53καὶ ἐξενέγκας ὁ παῖς σκεύη
ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱµατισµὸν ἔδωκεν Ρεβεκκα καὶ δῶρα ἔδωκεν τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς καὶ τῇ µητρὶ
αὐτῆς. 54καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες οἱ µετ’ αὐτοῦ ὄντες, καὶ ἐκοιµήθησαν.
Καὶ ἀναστὰς πρωὶ εἶπεν Ἐκπέµψατέ µε, ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν µου. 55εἶπαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ
αὐτῆς καὶ ἡ µήτηρ Μεινάτω ἡ παρθένος µεθ’ ἡµῶν ἡµέρας ὡσεὶ δέκα, καὶ µετὰ ταῦτα ἀπελεύσεται.
56ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς Μὴ κατέχετέ µε, καὶ κύριος εὐόδωσεν τὴν ὁδόν µου· ἐκπέµψατέ µε, ἵνα
ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν µου. 57οἱ δὲ εἶπαν Καλέσωµεν τὴν παῖδα καὶ ἐρωτήσωµεν τὸ στόµα αὐτῆς.
58καὶ ἐκάλεσαν Ρεβεκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ Πορεύσῃ µετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; ἡ δὲ εἶπεν
Πορεύσοµαι. 59καὶ ἐξέπεµψαν Ρεβεκκαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς καὶ τὸν παῖδα
τὸν Αβρααµ καὶ τοὺς µετ’ αὐτοῦ. 60καὶ εὐλόγησαν Ρεβεκκαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν καὶ εἶπαν αὐτῇ
Ἀδελφὴ ἡµῶν εἶ· γίνου εἰς χιλιάδας µυριάδων, καὶ κληρονοµησάτω τὸ σπέρµα σου τὰς πόλεις τῶν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 30
ὑπεναντίων. 61ἀναστᾶσα δὲ Ρεβεκκα καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς ἐπέβησαν ἐπὶ τὰς καµήλους καὶ
ἐπορεύθησαν µετὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀναλαβὼν ὁ παῖς τὴν Ρεβεκκαν ἀπῆ}θεν.
62Ισαακ δὲ ἐπορεύετο διὰ τῆς ἐρήµου κατὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως· αὐτὸς δὲ κατῴκει ἐν τῇ γῇ τῇ
πρὸς λίβα. 63καὶ ἐξῆ}θεν Ισαακ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς δεί}ης καὶ ἀναβλέψας τοῖς
ὀφθαλµοῖς εἶδεν καµήλους ἐρχοµένας. 64καὶ ἀναβλέψασα Ρεβεκκα τοῖς ὀφθαλµοῖς εἶδεν τὸν Ισαακ
καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς καµήλου 65καὶ εἶπεν τῷ παιδί Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ πορευόµενος
ἐν τῷ πεδίῳ εἰς συνάντησιν ἡµῖν; εἶπεν δὲ ὁ παῖς Οὗτός ἐστιν ὁ κύριός µου. ἡ δὲ λαβοῦσα τὸ
θέριστρον περιεβάλετο. 66καὶ διηγήσατο ὁ παῖς τῷ Ισαακ πάντα τὰ ῥήµατα, ἃ ἐποίησεν. 67εἰσῆ}θεν
δὲ Ισαακ εἰς τὸν οἶκον τῆς µητρὸς αὐτοῦ καὶ ἔ}αβεν τὴν Ρεβεκκαν, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ γυνή, καὶ
ἠγάπησεν αὐτήν· καὶ παρεκλήθη Ισαακ περὶ Σαρρας τῆς µητρὸς αὐτοῦ.
25 1Προσθέµενος δὲ Αβρααµ ἔ}αβεν γυναῖκα, ᾗ ὄνοµα Χεττουρα. 2ἔτεκεν δὲ αὐτῷ τὸν Ζεµραν
καὶ τὸν Ιεξαν καὶ τὸν Μαδαν καὶ τὸν Μαδιαµ καὶ τὸν Ιεσβοκ καὶ τὸν Σωυε. 3Ιεξαν δὲ ἐγέννησεν τὸν
Σαβα καὶ τὸν Θαιµαν καὶ τὸν Δαιδαν· υἱοὶ δὲ Δαιδαν ἐγένοντο Ραγουηλ καὶ Ναβδεηλ καὶ
Ασσουριιµ καὶ Λατουσιιµ καὶ Λοωµιµ. 4υἱοὶ δὲ Μαδιαµ· Γαιφα καὶ Αφερ καὶ Ενωχ καὶ Αβιρα καὶ
Ελραγα. πάντες οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Χεττουρας.
5Ἔδωκεν δὲ Αβρααµ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ Ισαακ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, 6καὶ τοῖς υἱοῖς τῶν
παãακῶν αὐτοῦ ἔδωκεν Αβρααµ δόµατα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ἀπὸ Ισαακ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἔτι
ζῶντος αὐτοῦ πρὸς ἀνατολὰς εἰς γῆν ἀνατολῶν.
7Ταῦτα δὲ τὰ ἔτη ἡµερῶν ζωῆς Αβρααµ, ὅσα ἔζησεν· ἑκατὸν ἑβδοµήκοντα πέντε ἔτη. 8καὶ
ἐκλιπὼν ἀπέθανεν Αβρααµ ἐν γήρει καλῷ πρεσβύτης καὶ πλήρης ἡµερῶν καὶ προσετέθη πρὸς τὸν
λαὸν αὐτοῦ. 9καὶ ἔθαψαν αὐτὸν Ισαακ καὶ Ισµαηλ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν εἰς τὸν
ἀγρὸν Εφρων τοῦ Σααρ τοῦ Χετταίου, ὅ ἐστιν ἀπέναντι Μαµβρη, 10τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ
ἐκτήσατο Αβρααµ παρὰ τῶν υἱῶν Χετ, ἐκεῖ ἔθαψαν Αβρααµ καὶ Σαρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
11ἐγένετο δὲ µετὰ τὸ ἀποθανεῖν Αβρααµ εὐλόγησεν ὁ θεὸς Ισαακ τὸν υἱὸν αὐτοῦ· καὶ κατῴκησεν
Ισαακ παρὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως.
12Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Ισµαηλ τοῦ υἱοῦ Αβρααµ, ὃν ἔτεκεν Αγαρ ἡ παιδίσκη Σαρρας τῷ
Αβρααµ, 13καὶ ταῦτα τὰ ὀνόµατα τῶν υἱῶν Ισµαηλ κατ’ ὄνοµα τῶν γενεῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος
Ισµαηλ Ναβαιωθ καὶ Κηδαρ καὶ Ναβδεηλ καὶ Μασσαµ 14καὶ Μασµα καὶ Ιδουµα καὶ Μασση 15καὶ
Χοδδαδ καὶ Θαιµαν καὶ Ιετουρ καὶ Ναφες καὶ Κεδµα. 16οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Ισµαηλ καὶ ταῦτα τὰ
ὀνόµατα αὐτῶν ἐν ταῖς σκηναῖς αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἐπαύλεσιν αὐτῶν· δώδεκα ἄρχοντες κατὰ ἔθνη
αὐτῶν. 17καὶ ταῦτα τὰ ἔτη τῆς ζωῆς Ισµαηλ· ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ ἔτη· καὶ ἐκλιπὼν ἀπέθανεν καὶ
προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ. 18κατῴκησεν δὲ ἀπὸ Ευιλατ ἕως Σουρ, ἥ ἐστιν κατὰ πρόσωπον
Αἰγύπτου, ἕως ἐλθεῖν πρὸς Ἀσσυρίους· κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατῴκησεν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 31
19Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Ισαακ τοῦ υἱοῦ Αβρααµ· Αβρααµ ἐγέννησεν τὸν Ισαακ. 20ἦν δὲ Ισαακ
ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔ}αβεν τὴν Ρεβεκκαν θυγατέρα Βαθουηλ τοῦ Σύρου ἐκ τῆς Μεσοποταµίας
ἀδελφὴν Λαβαν τοῦ Σύρου ἑαυτῷ γυναῖκα. 21ἐδεῖτο δὲ Ισαακ κυρίου περὶ Ρεβεκκας τῆς γυναικὸς
αὐτοῦ, ὅτι στεῖρα ἦν· ἐπήκουσεν δὲ αὐτοῦ ὁ θεός, καὶ ἔ}αβεν ἐν γαστρὶ Ρεβεκκα ἡ γυνὴ αὐτοῦ.
22ἐσκίρτων δὲ τὰ παιδία ἐν αὐτῇ· εἶπεν δέ Εἰ οὕτως µοι µέãει γίνεσθαι, ἵνα τί µοι τοῦτο; ἐπορεύθη
δὲ πυθέσθαι παρὰ κυρίου, 23καὶ εἶπεν κύριος αὐτῇ
Δύο ἔθνη ἐν τῇ γαστρί σού εἰσιν,
καὶ δύο λαοὶ ἐκ τῆς κοιλίας σου διασταλήσονται·
καὶ λαὸς λαοῦ ὑπερέξει,
καὶ ὁ µείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι.
24καὶ ἐπληρώθησαν αἱ ἡµέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ τῇδε ἦν δίδυµα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς. 25ἐξῆ}θεν δὲ
ὁ υἱὸς ὁ πρωτότοκος πυρράκης, ὅ}ος ὡσεὶ δορὰ δασύς· ἐπωνόµασεν δὲ τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ησαυ. 26καὶ
µετὰ τοῦτο ἐξῆ}θεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐπειληµµένη τῆς πτέρνης Ησαυ· καὶ
ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ιακωβ. Ισαακ δὲ ἦν ἐτῶν ἑξήκοντα, ὅτε ἔτεκεν αὐτοὺς Ρεβεκκα.
27Ηὐξήθησαν δὲ οἱ νεανίσκοι, καὶ ἦν Ησαυ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν ἄγροικος, Ιακωβ δὲ ἦν
ἄνθρωπος ἄπλαστος οἰκῶν οἰκίαν. 28ἠγάπησεν δὲ Ισαακ τὸν Ησαυ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ·
Ρεβεκκα δὲ ἠγάπα τὸν Ιακωβ. 29ἥψησεν δὲ Ιακωβ ἕψεµα· ἦλθεν δὲ Ησαυ ἐκ τοῦ πεδίου ἐκλείπων,
30καὶ εἶπεν Ησαυ τῷ Ιακωβ Γεῦσόν µε ἀπὸ τοῦ ἑψέµατος τοῦ πυρροῦ τούτου, ὅτι ἐκλείπω. διὰ τοῦτο
ἐκλήθη τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Εδωµ. 31εἶπεν δὲ Ιακωβ τῷ Ησαυ Ἀπόδου µοι σήµερον τὰ πρωτοτόκιά σου
ἐµοί. 32εἶπεν δὲ Ησαυ Ἰδοὺ ἐγὼ πορεύοµαι τελευτᾶν, καὶ ἵνα τί µοι ταῦτα τὰ πρωτοτόκια; 33καὶ
εἶπεν αὐτῷ Ιακωβ Ὄµοσόν µοι σήµερον. καὶ ὤµοσεν αὐτῷ· ἀπέδοτο δὲ Ησαυ τὰ πρωτοτόκια τῷ
Ιακωβ. 34Ιακωβ δὲ ἔδωκεν τῷ Ησαυ ἄρτον καὶ ἕψεµα φακοῦ, καὶ ἔφαγεν καὶ ἔπιεν καὶ ἀναστὰς
ᾤχετο· καὶ ἐφαύλισεν Ησαυ τὰ πρωτοτόκια.
26 1Ἐγένετο δὲ λιµὸς ἐπὶ τῆς γῆς χωρὶς τοῦ λιµοῦ τοῦ πρότερον, ὃς ἐγένετο ἐν τῷ χρόνῳ τῷ
Αβρααµ· ἐπορεύθη δὲ Ισαακ πρὸς Αβιµελεχ βασιλέα Φυλιστιιµ εἰς Γεραρα. 2ὤφθη δὲ αὐτῷ κύριος
καὶ εἶπεν Μὴ καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· κατοίκησον δὲ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἄν σοι εἴπω. 3καὶ παροίκει ἐν τῇ γῇ
ταύτῃ, καὶ ἔσοµαι µετὰ σοῦ καὶ εὐλογήσω σε· σοὶ γὰρ καὶ τῷ σπέρµατί σου δώσω πᾶσαν τὴν γῆν
ταύτην καὶ στήσω τὸν ὅρκον µου, ὃν ὤµοσα Αβρααµ τῷ πατρί σου. 4καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρµα σου ὡς
τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ δώσω τῷ σπέρµατί σου πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, καὶ ἐνευλογηθήσονται
ἐν τῷ σπέρµατί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, 5ἀνθ’ ὧν ὑπήκουσεν Αβρααµ ὁ πατήρ σου τῆς ἐµῆς
φωνῆς καὶ ἐφύλαξεν τὰ προστάγµατά µου καὶ τὰς ἐντολάς µου καὶ τὰ δικαιώµατά µου καὶ τὰ
νόµιµά µου. 6καὶ κατῴκησεν Ισαακ ἐν Γεραροις.
7Ἐπηρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ Ρεβεκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν Ἀδελφή µού
ἐστιν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι Γυνή µού ἐστιν, µήποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 32
Ρεβεκκας, ὅτι ὡραία τῇ ὄψει ἦν. 8ἐγένετο δὲ πολυχρόνιος ἐκεῖ· παρακύψας δὲ Αβιµελεχ ὁ βασιλεὺς
Γεραρων διὰ τῆς θυρίδος εἶδεν τὸν Ισαακ παίζοντα µετὰ Ρεβεκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ. 9ἐκάλεσεν δὲ
Αβιµελεχ τὸν Ισαακ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἄρα γε γυνή σού ἐστιν· τί ὅτι εἶπας Ἀδελφή µού ἐστιν; εἶπεν δὲ
αὐτῷ Ισαακ Εἶπα γάρ Μήποτε ἀποθάνω δι’ αὐτήν. 10εἶπεν δὲ αὐτῷ Αβιµελεχ Τί τοῦτο ἐποίησας
ἡµῖν; µικροῦ ἐκοιµήθη τις τοῦ γένους µου µετὰ τῆς γυναικός σου, καὶ ἐπήγαγες ἐφ’ ἡµᾶς ἄγνοιαν.
11συνέταξεν δὲ Αβιµελεχ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ λέγων Πᾶς ὁ ἁπτόµενος τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἢ τῆς
γυναικὸς αὐτοῦ θανάτου ἔνοχος ἔσται.
12Ἔσπειρεν δὲ Ισαακ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ ἑκατοστεύουσαν κριθήν·
εὐλόγησεν δὲ αὐτὸν κύριος. 13καὶ ὑψώθη ὁ ἄνθρωπος καὶ προβαίνων µείζων ἐγίνετο, ἕως οὗ µέγας
ἐγένετο σφόδρα· 14ἐγένετο δὲ αὐτῷ κτήνη προβάτων καὶ κτήνη βοῶν καὶ γεώργια ποãά. ἐζήλωσαν
δὲ αὐτὸν οἱ Φυλιστιιµ, 15καὶ πάντα τὰ φρέατα, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ χρόνῳ
τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιιµ καὶ ἔπλησαν αὐτὰ γῆς. 16εἶπεν δὲ Αβιµελεχ πρὸς
Ισαακ Ἄπελθε ἀφ’ ἡµῶν, ὅτι δυνατώτερος ἡµῶν ἐγένου σφόδρα. 17καὶ ἀπῆ}θεν ἐκεῖθεν Ισαακ καὶ
κατέλυσεν ἐν τῇ φάραíι Γεραρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. 18καὶ πάλιν Ισαακ ὤρυξεν τὰ φρέατα τοῦ
ὕδατος, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες Αβρααµ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιιµ µετὰ τὸ
ἀποθανεῖν Αβρααµ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐπωνόµασεν αὐτοῖς ὀνόµατα κατὰ τὰ ὀνόµατα, ἃ
ἐπωνόµασεν Αβρααµ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. 19καὶ ὤρυξαν οἱ παῖδες Ισαακ ἐν τῇ φάραíι Γεραρων καὶ
εὗρον ἐκεῖ φρέαρ ὕδατος ζῶντος. 20καὶ ἐµαχέσαντο οἱ ποιµένες Γεραρων µετὰ τῶν ποιµένων Ισαακ
φάσκοντες αὐτῶν εἶναι τὸ ὕδωρ· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα τοῦ φρέατος Ἀδικία· ἠδίκησαν γὰρ αὐτόν.
21ἀπάρας δὲ Ισαακ ἐκεῖθεν ὤρυξεν φρέαρ ἕτερον, ἐκρίνοντο δὲ καὶ περὶ ἐκείνου· καὶ ἐπωνόµασεν τὸ
ὄνοµα αὐτοῦ Ἐχθρία. 22ἀπάρας δὲ ἐκεῖθεν ὤρυξεν φρέαρ ἕτερον, καὶ οὐκ ἐµαχέσαντο περὶ αὐτοῦ· καὶ
ἐπωνόµασεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Εὐρυχωρία λέγων Διότι νῦν ἐπλάτυνεν κύριος ἡµῖν καὶ ηὔξησεν ἡµᾶς
ἐπὶ τῆς γῆς.
23Ἀνέβη δὲ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. 24καὶ ὤφθη αὐτῷ κύριος ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν
Ἐγώ εἰµι ὁ θεὸς Αβρααµ τοῦ πατρός σου· µὴ φοβοῦ· µετὰ σοῦ γάρ εἰµι καὶ ηὐλόγηκά σε καὶ
πληθυνῶ τὸ σπέρµα σου διὰ Αβρααµ τὸν πατέρα σου. 25καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ
ἐπεκαλέσατο τὸ ὄνοµα κυρίου καὶ ἔπηξεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ· ὤρυξαν δὲ ἐκεῖ οἱ παῖδες Ισαακ
φρέαρ. 26καὶ Αβιµελεχ ἐπορεύθη πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Γεραρων καὶ Οχοζαθ ὁ νυµφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ
Φικολ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάµεως αὐτοῦ. 27καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ισαακ Ἵνα τί ἤ}θατε πρός µε; ὑµεῖς
δὲ ἐµισήσατέ µε καὶ ἀπεστεί}ατέ µε ἀφ’ ὑµῶν. 28καὶ εἶπαν Ἰδόντες ἑωράκαµεν ὅτι ἦν κύριος µετὰ
σοῦ, καὶ εἴπαµεν Γενέσθω ἀρὰ ἀνὰ µέσον ἡµῶν καὶ ἀνὰ µέσον σοῦ, καὶ διαθησόµεθα µετὰ σοῦ
διαθήκην 29µὴ ποιήσειν µεθ’ ἡµῶν κακόν, καθότι ἡµεῖς σε οὐκ ἐβδελυξάµεθα, καὶ ὃν τρόπον
ἐχρησάµεθά σοι καλῶς καὶ ἐξαπεστεί}αµέν σε µετ’ εἰρήνης· καὶ νῦν σὺ εὐλογητὸς ὑπὸ κυρίου. 30καὶ
ἐποίησεν αὐτοῖς δοχήν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον· 31καὶ ἀναστάντες τὸ πρωὶ ὤµοσαν ἄνθρωπος τῷ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 33
πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς Ισαακ, καὶ ἀπῴχοντο ἀπ’ αὐτοῦ µετὰ σωτηρίας. 32ἐγένετο
δὲ ἐν τῇ ἡµέρᾳ ἐκείνῃ καὶ παραγενόµενοι οἱ παῖδες Ισαακ ἀπήíειλαν αὐτῷ περὶ τοῦ φρέατος, οὗ
ὤρυξαν, καὶ εἶπαν Οὐχ εὕροµεν ὕδωρ. 33καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ Ὅρκος· διὰ τοῦτο ὄνοµα τῇ πόλει Φρέαρ
ὅρκου ἕως τῆς σήµερον ἡµέρας.
34Ἦν δὲ Ησαυ ἐτῶν τεσσαράκοντα καὶ ἔ}αβεν γυναῖκα Ιουδιν τὴν θυγατέρα Βεηρ τοῦ Χετταίου
καὶ τὴν Βασεµµαθ θυγατέρα Αιλων τοῦ Ευαίου. 35καὶ ἦσαν ἐρίζουσαι τῷ Ισαακ καὶ τῇ Ρεβεκκα.
27 1Ἐγένετο δὲ µετὰ τὸ γηρᾶσαι Ισαακ καὶ ἠµβλύνθησαν οἱ ὀφθαλµοὶ αὐτοῦ τοῦ ὁρᾶν, καὶ
ἐκάλεσεν Ησαυ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρεσβύτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ Υἱέ µου· καὶ εἶπεν Ἰδοὺ ἐγώ. 2καὶ
εἶπεν Ἰδοὺ γεγήρακα καὶ οὐ γινώσκω τὴν ἡµέραν τῆς τελευτῆς µου· 3νῦν οὖν λαβὲ τὸ σκεῦός σου,
τήν τε φαρέτραν καὶ τὸ τόξον, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον καὶ θήρευσόν µοι θήραν 4καὶ ποίησόν µοι
ἐδέσµατα, ὡς φιλῶ ἐγώ, καὶ ἔνεγκέ µοι, ἵνα φάγω, ὅπως εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή µου πρὶν ἀποθανεῖν
µε. 5Ρεβεκκα δὲ ἤκουσεν λαλοῦντος Ισαακ πρὸς Ησαυ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. ἐπορεύθη δὲ Ησαυ εἰς τὸ
πεδίον θηρεῦσαι θήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ· 6Ρεβεκκα δὲ εἶπεν πρὸς Ιακωβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν ἐλάσσω
Ἰδὲ ἐγὼ ἤκουσα τοῦ πατρός σου λαλοῦντος πρὸς Ησαυ τὸν ἀδελφόν σου λέγοντος 7Ἔνεγκόν µοι
θήραν καὶ ποίησόν µοι ἐδέσµατα, καὶ φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον κυρίου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν µε.
8νῦν οὖν, υἱέ, ἄκουσόν µου, καθὰ ἐγώ σοι ἐντέãοµαι, 9καὶ πορευθεὶς εἰς τὰ πρόβατα λαβέ µοι
ἐκεῖθεν δύο ἐρίφους ἁπαλοὺς καὶ καλούς, καὶ ποιήσω αὐτοὺς ἐδέσµατα τῷ πατρί σου, ὡς φιλεῖ, 10καὶ
εἰσοίσεις τῷ πατρί σου, καὶ φάγεται, ὅπως εὐλογήσῃ σε ὁ πατήρ σου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτόν.
11εἶπεν δὲ Ιακωβ πρὸς Ρεβεκκαν τὴν µητέρα αὐτοῦ Ἔστιν Ησαυ ὁ ἀδελφός µου ἀνὴρ δασύς, ἐγὼ δὲ
ἀνὴρ λεῖος· 12µήποτε ψηλαφήσῃ µε ὁ πατήρ µου, καὶ ἔσοµαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡς καταφρονῶν καὶ
ἐπάξω ἐπ’ ἐµαυτὸν κατάραν καὶ οὐκ εὐλογίαν. 13εἶπεν δὲ αὐτῷ ἡ µήτηρ Ἐπ’ ἐµὲ ἡ κατάρα σου,
τέκνον· µόνον ὑπάκουσον τῆς φωνῆς µου καὶ πορευθεὶς ἔνεγκέ µοι. 14πορευθεὶς δὲ ἔ}αβεν καὶ
ἤνεγκεν τῇ µητρί, καὶ ἐποίησεν ἡ µήτηρ αὐτοῦ ἐδέσµατα, καθὰ ἐφί}ει ὁ πατὴρ αὐτοῦ. 15καὶ
λαβοῦσα Ρεβεκκα τὴν στολὴν Ησαυ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου τὴν καλήν, ἣ ἦν παρ’ αὐτῇ ἐν
τῷ οἴκῳ, ἐνέδυσεν Ιακωβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον 16καὶ τὰ δέρµατα τῶν ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ
τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰ γυµνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ 17καὶ ἔδωκεν τὰ ἐδέσµατα καὶ τοὺς
ἄρτους, οὓς ἐποίησεν, εἰς τὰς χεῖρας Ιακωβ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς. 18καὶ εἰσήνεγκεν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. εἶπεν
δέ Πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν Ἰδοὺ ἐγώ· τίς εἶ σύ, τέκνον; 19καὶ εἶπεν Ιακωβ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Ἐγὼ Ησαυ ὁ
πρωτότοκός σου· ἐποίησα, καθὰ ἐλάλησάς µοι· ἀναστὰς κάθισον καὶ φάγε τῆς θήρας µου, ὅπως
εὐλογήσῃ µε ἡ ψυχή σου. 20εἶπεν δὲ Ισαακ τῷ υἱῷ αὐτοῦ Τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρες, ὦ τέκνον; ὁ δὲ
εἶπεν Ὃ παρέδωκεν κύριος ὁ θεός σου ἐναντίον µου. 21εἶπεν δὲ Ισαακ τῷ Ιακωβ Ἔíισόν µοι, καὶ
ψηλαφήσω σε, τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ υἱός µου Ησαυ ἢ οὔ. 22ἤíισεν δὲ Ιακωβ πρὸς Ισαακ τὸν πατέρα
αὐτοῦ, καὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν Ἡ µὲν φωνὴ φωνὴ Ιακωβ, αἱ δὲ χεῖρες χεῖρες Ησαυ. 23καὶ
οὐκ ἐπέγνω αὐτόν· ἦσαν γὰρ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ὡς αἱ χεῖρες Ησαυ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δασεῖαι· καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 34
ηὐλόγησεν αὐτόν. 24καὶ εἶπεν Σὺ εἶ ὁ υἱός µου Ησαυ; ὁ δὲ εἶπεν Ἐγώ. 25καὶ εἶπεν Προσάγαγέ µοι,
καὶ φάγοµαι ἀπὸ τῆς θήρας σου, τέκνον, ἵνα εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή µου. καὶ προσήγαγεν αὐτῷ, καὶ
ἔφαγεν· καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ ἔπιεν. 26καὶ εἶπεν αὐτῷ Ισαακ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Ἔíισόν µοι
καὶ φί}ησόν µε, τέκνον. 27καὶ ἐíίσας ἐφί}ησεν αὐτόν, καὶ ὠσφράνθη τὴν ὀσµὴν τῶν ἱµατίων αὐτοῦ
καὶ ηὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν
Ἰδοὺ ὀσµὴ τοῦ υἱοῦ µου
ὡς ὀσµὴ ἀγροῦ πλήρους, ὃν ηὐλόγησεν κύριος.
28καὶ δῴη σοι ὁ θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ
καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς
καὶ πλῆθος σίτου καὶ οἴνου.
29καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη,
καὶ προσκυνήσουσίν σοι ἄρχοντες·
καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου,
καὶ προσκυνήσουσίν σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου.
ὁ καταρώµενός σε ἐπικατάρατος,
ὁ δὲ εὐλογῶν σε εὐλογηµένος.
30Καὶ ἐγένετο µετὰ τὸ παύσασθαι Ισαακ εὐλογοῦντα Ιακωβ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐγένετο ὡς
ἐξῆ}θεν Ιακωβ ἀπὸ προσώπου Ισαακ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ Ησαυ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆς
θήρας. 31καὶ ἐποίησεν καὶ αὐτὸς ἐδέσµατα καὶ προσήνεγκεν τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ εἶπεν τῷ πατρί
Ἀναστήτω ὁ πατήρ µου καὶ φαγέτω τῆς θήρας τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπως εὐλογήσῃ µε ἡ ψυχή σου. 32καὶ
εἶπεν αὐτῷ Ισαακ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Τίς εἶ σύ; ὁ δὲ εἶπεν Ἐγώ εἰµι ὁ υἱός σου ὁ πρωτότοκος Ησαυ.
33ἐξέστη δὲ Ισαακ ἔκστασιν µεγάλην σφόδρα καὶ εἶπεν Τίς οὖν ὁ θηρεύσας µοι θήραν καὶ εἰσενέγκας
µοι; καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ τοῦ σε ἐλθεῖν καὶ ηὐλόγησα αὐτόν, καὶ εὐλογηµένος ἔστω.
34ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤκουσεν Ησαυ τὰ ῥήµατα Ισαακ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀνεβόησεν φωνὴν µεγάλην
καὶ πικρὰν σφόδρα καὶ εἶπεν Εὐλόγησον δὴ κἀµέ, πάτερ. 35εἶπεν δὲ αὐτῷ Ἐλθὼν ὁ ἀδελφός σου
µετὰ δόλου ἔ}αβεν τὴν εὐλογίαν σου. 36καὶ εἶπεν Δικαίως ἐκλήθη τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ιακωβ· ἐπτέρνικεν
γάρ µε ἤδη δεύτερον τοῦτο· τά τε πρωτοτόκιά µου εἴ}ηφεν καὶ νῦν εἴ}ηφεν τὴν εὐλογίαν µου. καὶ
εἶπεν Ησαυ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Οὐχ ὑπελίπω µοι εὐλογίαν, πάτερ; 37ἀποκριθεὶς δὲ Ισαακ εἶπεν τῷ
Ησαυ Εἰ κύριον αὐτὸν ἐποίησά σου καὶ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐποίησα αὐτοῦ οἰκέτας, σίτῳ
καὶ οἴνῳ ἐστήρισα αὐτόν, σοὶ δὲ τί ποιήσω, τέκνον; 38εἶπεν δὲ Ησαυ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ Μὴ
εὐλογία µία σοί ἐστιν, πάτερ; εὐλόγησον δὴ κἀµέ, πάτερ. κατανυχθέντος δὲ Ισαακ ἀνεβόησεν φωνὴν
Ησαυ καὶ ἔκλαυσεν. 39ἀποκριθεὶς δὲ Ισαακ ὁ πατὴρ αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ
Ἰδοὺ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς ἔσται ἡ κατοίκησίς σου
καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν·
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 35
40καὶ ἐπὶ τῇ µαχαίρῃ σου ζήσῃ
καὶ τῷ ἀδελφῷ σου δουλεύσεις·
ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν καθέλῃς,
καὶ ἐκλύσεις τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου.
41Καὶ ἐνεκότει Ησαυ τῷ Ιακωβ περὶ τῆς εὐλογίας, ἧς εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ· εἶπεν δὲ
Ησαυ ἐν τῇ διανοίᾳ Ἐíισάτωσαν αἱ ἡµέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός µου, ἵνα ἀποκτείνω Ιακωβ τὸν
ἀδελφόν µου. 42ἀπηíέλη δὲ Ρεβεκκα τὰ ῥήµατα Ησαυ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ
πέµψασα ἐκάλεσεν Ιακωβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰδοὺ Ησαυ ὁ ἀδελφός σου
ἀπειλεῖ σοι τοῦ ἀποκτεῖναί σε· 43νῦν οὖν, τέκνον, ἄκουσόν µου τῆς φωνῆς καὶ ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς
τὴν Μεσοποταµίαν πρὸς Λαβαν τὸν ἀδελφόν µου εἰς Χαρραν 44καὶ οἴκησον µετ’ αὐτοῦ ἡµέρας τινὰς
ἕως τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυµὸν 45καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπιλάθηται ἃ
πεποίηκας αὐτῷ, καὶ ἀποστεί}ασα µεταπέµψοµαί σε ἐκεῖθεν, µήποτε ἀτεκνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ὑµῶν
ἐν ἡµέρᾳ µιᾷ.
46Εἶπεν δὲ Ρεβεκκα πρὸς Ισαακ Προσώχθικα τῇ ζωῇ µου διὰ τὰς θυγατέρας τῶν υἱῶν Χετ· εἰ
λήµψεται Ιακωβ γυναῖκα ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, ἵνα τί µοι ζῆν;
28 1προσκαλεσάµενος δὲ Ισαακ τὸν Ιακωβ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ ἐνετεί}ατο αὐτῷ λέγων Οὐ λήµψῃ
γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Χανααν· 2ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταµίαν εἰς τὸν οἶκον
Βαθουηλ τοῦ πατρὸς τῆς µητρός σου καὶ λαβὲ σεαυτῷ ἐκεῖθεν γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Λαβαν τοῦ
ἀδελφοῦ τῆς µητρός σου. 3ὁ δὲ θεός µου εὐλογήσαι σε καὶ αὐξήσαι σε καὶ πληθύναι σε, καὶ ἔσῃ εἰς
συναγωγὰς ἐθνῶν· 4καὶ δῴη σοι τὴν εὐλογίαν Αβρααµ τοῦ πατρός µου, σοὶ καὶ τῷ σπέρµατί σου
µετὰ σέ, κληρονοµῆσαι τὴν γῆν τῆς παροικήσεώς σου, ἣν ἔδωκεν ὁ θεὸς τῷ Αβρααµ. 5καὶ ἀπέστειλεν
Ισαακ τὸν Ιακωβ, καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταµίαν πρὸς Λαβαν τὸν υἱὸν Βαθουηλ τοῦ Σύρου
ἀδελφὸν δὲ Ρεβεκκας τῆς µητρὸς Ιακωβ καὶ Ησαυ.
6Εἶδεν δὲ Ησαυ ὅτι εὐλόγησεν Ισαακ τὸν Ιακωβ καὶ ἀπῴχετο εἰς τὴν Μεσοποταµίαν Συρίας
λαβεῖν ἑαυτῷ ἐκεῖθεν γυναῖκα ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν καὶ ἐνετεί}ατο αὐτῷ λέγων Οὐ λήµψῃ γυναῖκα
ἀπὸ τῶν θυγατέρων Χανααν, 7καὶ ἤκουσεν Ιακωβ τοῦ πατρὸς καὶ τῆς µητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς
τὴν Μεσοποταµίαν Συρίας, 8καὶ εἶδεν Ησαυ ὅτι πονηραί εἰσιν αἱ θυγατέρες Χανααν ἐναντίον Ισαακ
τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, 9καὶ ἐπορεύθη Ησαυ πρὸς Ισµαηλ καὶ ἔ}αβεν τὴν Μαελεθ θυγατέρα Ισµαηλ τοῦ
υἱοῦ Αβρααµ ἀδελφὴν Ναβαιωθ πρὸς ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ γυναῖκα.
10Καὶ ἐξῆ}θεν Ιακωβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου καὶ ἐπορεύθη εἰς Χαρραν. 11καὶ ἀπήντησεν
τόπῳ καὶ ἐκοιµήθη ἐκεῖ· ἔδυ γὰρ ὁ ἥ}ιος· καὶ ἔ}αβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου καὶ ἔθηκεν πρὸς
κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκοιµήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. 12καὶ ἐνυπνιάσθη, καὶ ἰδοὺ κλίµαξ ἐστηριγµένη ἐν
τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οἱ ἄíελοι τοῦ θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ’
αὐτῆς. 13ὁ δὲ κύριος ἐπεστήρικτο ἐπ’ αὐτῆς καὶ εἶπεν Ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς Αβρααµ τοῦ πατρός σου καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 36
ὁ θεὸς Ισαακ· µὴ φοβοῦ· ἡ γῆ, ἐφ’ ἧς σὺ καθεύδεις ἐπ’ αὐτῆς, σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρµατί σου.
14καὶ ἔσται τὸ σπέρµα σου ὡς ἡ ἄµµος τῆς γῆς καὶ πλατυνθήσεται ἐπὶ θάλασσαν καὶ ἐπὶ λίβα καὶ
ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἐπ’ ἀνατολάς, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ἐν τῷ
σπέρµατί σου. 15καὶ ἰδοὺ ἐγὼ µετὰ σοῦ διαφυλάσσων σε ἐν τῇ ὁδῷ πάσῃ, οὗ ἐὰν πορευθῇς, καὶ
ἀποστρέψω σε εἰς τὴν γῆν ταύτην, ὅτι οὐ µή σε ἐγκαταλίπω ἕως τοῦ ποιῆσαί µε πάντα, ὅσα
ἐλάλησά σοι. 16καὶ ἐξηγέρθη Ιακωβ ἀπὸ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ εἶπεν ὅτι Ἔστιν κύριος ἐν τῷ τόπῳ
τούτῳ, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν. 17καὶ ἐφοβήθη καὶ εἶπεν Ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος· οὐκ ἔστιν τοῦτο ἀã’ ἢ
οἶκος θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. 18καὶ ἀνέστη Ιακωβ τὸ πρωὶ καὶ ἔ}αβεν τὸν λίθον, ὃν
ὑπέθηκεν ἐκεῖ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην καὶ ἐπέχεεν ἔ}αιον ἐπὶ τὸ ἄκρον
αὐτῆς. 19καὶ ἐκάλεσεν Ιακωβ τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου ἐκείνου Οἶκος θεοῦ· καὶ Ουλαµλους ἦν ὄνοµα τῇ
πόλει τὸ πρότερον. 20καὶ ηὔξατο Ιακωβ εὐχὴν λέγων Ἐὰν ᾖ κύριος ὁ θεὸς µετ’ ἐµοῦ καὶ διαφυλάξῃ
µε ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ ἐγὼ πορεύοµαι, καὶ δῷ µοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱµάτιον περιβαλέσθαι 21καὶ
ἀποστρέψῃ µε µετὰ σωτηρίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός µου, καὶ ἔσται µοι κύριος εἰς θεόν, 22καὶ ὁ
λίθος οὗτος, ὃν ἔστησα στήλην, ἔσται µοι οἶκος θεοῦ, καὶ πάντων, ὧν ἐάν µοι δῷς, δεκάτην
ἀποδεκατώσω αὐτά σοι.
29 1Καὶ ἐξάρας Ιακωβ τοὺς πόδας ἐπορεύθη εἰς γῆν ἀνατολῶν πρὸς Λαβαν τὸν υἱὸν Βαθουηλ
τοῦ Σύρου ἀδελφὸν δὲ Ρεβεκκας µητρὸς Ιακωβ καὶ Ησαυ. 2καὶ ὁρᾷ καὶ ἰδοὺ φρέαρ ἐν τῷ πεδίῳ,
ἦσαν δὲ ἐκεῖ τρία ποίµνια προβάτων ἀναπαυόµενα ἐπ’ αὐτοῦ· ἐκ γὰρ τοῦ φρέατος ἐκείνου ἐπότιζον
τὰ ποίµνια, λίθος δὲ ἦν µέγας ἐπὶ τῷ στόµατι τοῦ φρέατος, 3καὶ συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίµνια
καὶ ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόµατος τοῦ φρέατος καὶ ἐπότιζον τὰ πρόβατα καὶ ἀπεκαθίστων
τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόµα τοῦ φρέατος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. 4εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιακωβ Ἀδελφοί, πόθεν
ἐστὲ ὑµεῖς; οἱ δὲ εἶπαν Ἐκ Χαρραν ἐσµέν. 5εἶπεν δὲ αὐτοῖς Γινώσκετε Λαβαν τὸν υἱὸν Ναχωρ; οἱ δὲ
εἶπαν Γινώσκοµεν. 6εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ὑγιαίνει; οἱ δὲ εἶπαν Ὑγιαίνει. καὶ ἰδοὺ Ραχηλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ
ἤρχετο µετὰ τῶν προβάτων. 7καὶ εἶπεν Ιακωβ Ἔτι ἐστὶν ἡµέρα ποãή, οὔπω ὥρα συναχθῆναι τὰ
κτήνη· ποτίσαντες τὰ πρόβατα ἀπελθόντες βόσκετε. 8οἱ δὲ εἶπαν Οὐ δυνησόµεθα ἕως τοῦ
συναχθῆναι πάντας τοὺς ποιµένας καὶ ἀποκυλίσωσιν τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόµατος τοῦ φρέατος, καὶ
ποτιοῦµεν τὰ πρόβατα. 9ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς καὶ Ραχηλ ἡ θυγάτηρ Λαβαν ἤρχετο µετὰ τῶν
προβάτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς· αὐτὴ γὰρ ἔβοσκεν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῆς. 10ἐγένετο δὲ ὡς εἶδεν
Ιακωβ τὴν Ραχηλ θυγατέρα Λαβαν ἀδελφοῦ τῆς µητρὸς αὐτοῦ καὶ τὰ πρόβατα Λαβαν ἀδελφοῦ τῆς
µητρὸς αὐτοῦ, καὶ προσελθὼν Ιακωβ ἀπεκύλισεν τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόµατος τοῦ φρέατος καὶ
ἐπότισεν τὰ πρόβατα Λαβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς µητρὸς αὐτοῦ. 11καὶ ἐφί}ησεν Ιακωβ τὴν Ραχηλ καὶ
βοήσας τῇ φωνῇ αὐτοῦ ἔκλαυσεν. 12καὶ ἀνήíειλεν τῇ Ραχηλ ὅτι ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐστιν
καὶ ὅτι υἱὸς Ρεβεκκας ἐστίν, καὶ δραµοῦσα ἀπήíειλεν τῷ πατρὶ αὐτῆς κατὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα.
13ἐγένετο δὲ ὡς ἤκουσεν Λαβαν τὸ ὄνοµα Ιακωβ τοῦ υἱοῦ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, ἔδραµεν εἰς
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 37
συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφί}ησεν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ
διηγήσατο τῷ Λαβαν πάντας τοὺς λόγους τούτους. 14καὶ εἶπεν αὐτῷ Λαβαν Ἐκ τῶν ὀστῶν µου καὶ
ἐκ τῆς σαρκός µου εἶ σύ. καὶ ἦν µετ’ αὐτοῦ µῆνα ἡµερῶν.
15Εἶπεν δὲ Λαβαν τῷ Ιακωβ Ὅτι γὰρ ἀδελφός µου εἶ, οὐ δουλεύσεις µοι δωρεάν· ἀπάíειλόν
µοι, τίς ὁ µισθός σού ἐστιν. 16τῷ δὲ Λαβαν δύο θυγατέρες, ὄνοµα τῇ µείζονι Λεια, καὶ ὄνοµα τῇ
νεωτέρᾳ Ραχηλ· 17οἱ δὲ ὀφθαλµοὶ Λειας ἀσθενεῖς, Ραχηλ δὲ καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει.
18ἠγάπησεν δὲ Ιακωβ τὴν Ραχηλ καὶ εἶπεν Δουλεύσω σοι ἑπτὰ ἔτη περὶ Ραχηλ τῆς θυγατρός σου τῆς
νεωτέρας. 19εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβαν Βέλτιον δοῦναί µε αὐτὴν σοὶ ἢ δοῦναί µε αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ·
οἴκησον µετ’ ἐµοῦ. 20καὶ ἐδούλευσεν Ιακωβ περὶ Ραχηλ ἔτη ἑπτά, καὶ ἦσαν ἐναντίον αὐτοῦ ὡς
ἡµέραι ὀλίγαι παρὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτὸν αὐτήν. — 21εἶπεν δὲ Ιακωβ πρὸς Λαβαν Ἀπόδος τὴν γυναῖκά
µου, πεπλήρωνται γὰρ αἱ ἡµέραι µου, ὅπως εἰσέλθω πρὸς αὐτήν. 22συνήγαγεν δὲ Λαβαν πάντας τοὺς
ἄνδρας τοῦ τόπου καὶ ἐποίησεν γάµον. 23καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ λαβὼν Λαβαν Λειαν τὴν θυγατέρα
αὐτοῦ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸς Ιακωβ, καὶ εἰσῆ}θεν πρὸς αὐτὴν Ιακωβ. 24ἔδωκεν δὲ Λαβαν Λεια τῇ
θυγατρὶ αὐτοῦ Ζελφαν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. 25ἐγένετο δὲ πρωί, καὶ ἰδοὺ ἦν Λεια.
εἶπεν δὲ Ιακωβ τῷ Λαβαν Τί τοῦτο ἐποίησάς µοι; οὐ περὶ Ραχηλ ἐδούλευσα παρὰ σοί; καὶ ἵνα τί
παρελογίσω µε; 26εἶπεν δὲ Λαβαν Οὐκ ἔστιν οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡµῶν, δοῦναι τὴν νεωτέραν πρὶν ἢ
τὴν πρεσβυτέραν· 27συντέλεσον οὖν τὰ ἕβδοµα ταύτης, καὶ δώσω σοι καὶ ταύτην ἀντὶ τῆς ἐργασίας,
ἧς ἐργᾷ παρ’ ἐµοὶ ἔτι ἑπτὰ ἔτη ἕτερα. 28ἐποίησεν δὲ Ιακωβ οὕτως καὶ ἀνεπλήρωσεν τὰ ἕβδοµα
ταύτης, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Λαβαν Ραχηλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ γυναῖκα. 29ἔδωκεν δὲ Λαβαν
Ραχηλ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Βαãαν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. 30καὶ εἰσῆ}θεν πρὸς Ραχηλ·
ἠγάπησεν δὲ Ραχηλ µᾶãον ἢ Λειαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἑπτὰ ἔτη ἕτερα.
31Ἰδὼν δὲ κύριος ὅτι µισεῖται Λεια, ἤνοιξεν τὴν µήτραν αὐτῆς· Ραχηλ δὲ ἦν στεῖρα. 32καὶ
συνέλαβεν Λεια καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ Ιακωβ· ἐκάλεσεν δὲ τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ρουβην λέγουσα Διότι εἶδέν
µου κύριος τὴν ταπείνωσιν· νῦν µε ἀγαπήσει ὁ ἀνήρ µου. 33καὶ συνέλαβεν πάλιν Λεια καὶ ἔτεκεν
υἱὸν δεύτερον τῷ Ιακωβ καὶ εἶπεν Ὅτι ἤκουσεν κύριος ὅτι µισοῦµαι, καὶ προσέδωκέν µοι καὶ τοῦτον·
ἐκάλεσεν δὲ τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Συµεων. 34καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν Ἐν τῷ νῦν
καιρῷ πρὸς ἐµοῦ ἔσται ὁ ἀνήρ µου, ἔτεκον γὰρ αὐτῷ τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ
Λευι. 35καὶ συãαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν Νῦν ἔτι τοῦτο ἐξοµολογήσοµαι κυρίῳ· διὰ τοῦτο
ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ιουδα. καὶ ἔστη τοῦ τίκτειν.
30 1Ἰδοῦσα δὲ Ραχηλ ὅτι οὐ τέτοκεν τῷ Ιακωβ, καὶ ἐζήλωσεν Ραχηλ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ
εἶπεν τῷ Ιακωβ Δός µοι τέκνα· εἰ δὲ µή, τελευτήσω ἐγώ. 2ἐθυµώθη δὲ Ιακωβ τῇ Ραχηλ καὶ εἶπεν
αὐτῇ Μὴ ἀντὶ θεοῦ ἐγώ εἰµι, ὃς ἐστέρησέν σε καρπὸν κοιλίας; 3εἶπεν δὲ Ραχηλ τῷ Ιακωβ Ἰδοὺ ἡ
παιδίσκη µου Βαãα· εἴσελθε πρὸς αὐτήν, καὶ τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων µου, καὶ τεκνοποιήσοµαι
κἀγὼ ἐξ αὐτῆς. 4καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Βαãαν τὴν παιδίσκην αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα· εἰσῆ}θεν δὲ πρὸς
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 38
αὐτὴν Ιακωβ. 5καὶ συνέλαβεν Βαãα ἡ παιδίσκη Ραχηλ καὶ ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν. 6καὶ εἶπεν Ραχηλ
Ἔκρινέν µοι ὁ θεὸς καὶ ἐπήκουσεν τῆς φωνῆς µου καὶ ἔδωκέν µοι υἱόν· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα
αὐτοῦ Δαν. 7καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαãα ἡ παιδίσκη Ραχηλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ Ιακωβ. 8καὶ
εἶπεν Ραχηλ Συνελάβετό µοι ὁ θεός, καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ µου καὶ ἠδυνάσθην· καὶ
ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Νεφθαλι.
9Εἶδεν δὲ Λεια ὅτι ἔστη τοῦ τίκτειν, καὶ ἔ}αβεν Ζελφαν τὴν παιδίσκην αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν
τῷ Ιακωβ γυναῖκα. 10εἰσῆ}θεν δὲ πρὸς αὐτὴν Ιακωβ, καὶ συνέλαβεν Ζελφα ἡ παιδίσκη Λειας καὶ
ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν. 11καὶ εἶπεν Λεια Ἐν τύχῃ· καὶ ἐπωνόµασεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Γαδ. 12καὶ
συνέλαβεν Ζελφα ἡ παιδίσκη Λειας καὶ ἔτεκεν ἔτι τῷ Ιακωβ υἱὸν δεύτερον. 13καὶ εἶπεν Λεια
Μακαρία ἐγώ, ὅτι µακαρίζουσίν µε αἱ γυναῖκες· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ασηρ.
14Ἐπορεύθη δὲ Ρουβην ἐν ἡµέραις θερισµοῦ πυρῶν καὶ εὗρεν µῆ}α µανδραγόρου ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ
ἤνεγκεν αὐτὰ πρὸς Λειαν τὴν µητέρα αὐτοῦ. εἶπεν δὲ Ραχηλ τῇ Λεια Δός µοι τῶν µανδραγορῶν τοῦ
υἱοῦ σου. 15εἶπεν δὲ Λεια Οὐχ ἱκανόν σοι ὅτι ἔ}αβες τὸν ἄνδρα µου; µὴ καὶ τοὺς µανδραγόρας τοῦ
υἱοῦ µου λήµψῃ; εἶπεν δὲ Ραχηλ Οὐχ οὕτως· κοιµηθήτω µετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν
µανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου. 16εἰσῆ}θεν δὲ Ιακωβ ἐξ ἀγροῦ ἑσπέρας, καὶ ἐξῆ}θεν Λεια εἰς συνάντησιν
αὐτῷ καὶ εἶπεν Πρός µε εἰσελεύσῃ σήµερον· µεµίσθωµαι γάρ σε ἀντὶ τῶν µανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ
µου. καὶ ἐκοιµήθη µετ’ αὐτῆς τὴν νύκτα ἐκείνην. 17καὶ ἐπήκουσεν ὁ θεὸς Λειας, καὶ συãαβοῦσα
ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱὸν πέµπτον. 18καὶ εἶπεν Λεια Ἔδωκεν ὁ θεὸς τὸν µισθόν µου ἀνθ’ οὗ ἔδωκα τὴν
παιδίσκην µου τῷ ἀνδρί µου· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ισσαχαρ, ὅ ἐστιν Μισθός. 19καὶ
συνέλαβεν ἔτι Λεια καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἕκτον τῷ Ιακωβ. 20καὶ εἶπεν Λεια Δεδώρηταί µοι ὁ θεὸς δῶρον
καλόν· ἐν τῷ νῦν καιρῷ αἱρετιεῖ µε ὁ ἀνήρ µου, ἔτεκον γὰρ αὐτῷ υἱοὺς ἕξ· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα
αὐτοῦ Ζαβουλων. 21καὶ µετὰ τοῦτο ἔτεκεν θυγατέρα καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτῆς Δινα.
22Ἐµνήσθη δὲ ὁ θεὸς τῆς Ραχηλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς ὁ θεὸς καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆς τὴν µήτραν,
23καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν τῷ Ιακωβ υἱόν. εἶπεν δὲ Ραχηλ Ἀφεῖ}εν ὁ θεός µου τὸ ὄνειδος· 24καὶ
ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ιωσηφ λέγουσα Προσθέτω ὁ θεός µοι υἱὸν ἕτερον.
25Ἐγένετο δὲ ὡς ἔτεκεν Ραχηλ τὸν Ιωσηφ, εἶπεν Ιακωβ τῷ Λαβαν Ἀπόστειλόν µε, ἵνα ἀπέλθω
εἰς τὸν τόπον µου καὶ εἰς τὴν γῆν µου. 26ἀπόδος τὰς γυναῖκάς µου καὶ τὰ παιδία, περὶ ὧν δεδούλευκά
σοι, ἵνα ἀπέλθω· σὺ γὰρ γινώσκεις τὴν δουλείαν, ἣν δεδούλευκά σοι. 27εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβαν Εἰ
εὗρον χάριν ἐναντίον σου, οἰωνισάµην ἄν· εὐλόγησεν γάρ µε ὁ θεὸς τῇ σῇ εἰσόδῳ. 28διάστειλον τὸν
µισθόν σου πρός µε, καὶ δώσω. 29εἶπεν δὲ αὐτῷ Ιακωβ Σὺ γινώσκεις ἃ δεδούλευκά σοι καὶ ὅσα ἦν
κτήνη σου µετ’ ἐµοῦ· 30µικρὰ γὰρ ἦν ὅσα σοι ἦν ἐναντίον ἐµοῦ, καὶ ηὐξήθη εἰς πλῆθος, καὶ
ηὐλόγησέν σε κύριος ἐπὶ τῷ ποδί µου. νῦν οὖν πότε ποιήσω κἀγὼ ἐµαυτῷ οἶκον; 31καὶ εἶπεν αὐτῷ
Λαβαν Τί σοι δώσω; εἶπεν δὲ αὐτῷ Ιακωβ Οὐ δώσεις µοι οὐθέν· ἐὰν ποιήσῃς µοι τὸ ῥῆµα τοῦτο,
πάλιν ποιµανῶ τὰ πρόβατά σου καὶ φυλάξω. 32παρελθάτω πάντα τὰ πρόβατά σου σήµερον, καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 39
διαχώρισον ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ῥαντὸν ἐν ταῖς αἰξίν·
ἔσται µοι µισθός. 33καὶ ἐπακούσεταί µοι ἡ δικαιοσύνη µου ἐν τῇ ἡµέρᾳ τῇ αὔριον, ὅτι ἐστὶν ὁ µισθός
µου ἐνώπιόν σου· πᾶν, ὃ ἐὰν µὴ ᾖ ῥαντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖς αἰξὶν καὶ φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν,
κεκλεµµένον ἔσται παρ’ ἐµοί. 34εἶπεν δὲ αὐτῷ Λαβαν Ἔστω κατὰ τὸ ῥῆµά σου. 35καὶ διέστειλεν ἐν
τῇ ἡµέρᾳ ἐκείνῃ τοὺς τράγους τοὺς ῥαντοὺς καὶ τοὺς διαλεύκους καὶ πάσας τὰς αἶγας τὰς ῥαντὰς καὶ
τὰς διαλεύκους καὶ πᾶν, ὃ ἦν λευκὸν ἐν αὐτοῖς, καὶ πᾶν, ὃ ἦν φαιὸν ἐν τοῖς ἀρνάσιν, καὶ ἔδωκεν διὰ
χειρὸς τῶν υἱῶν αὐτοῦ. 36καὶ ἀπέστησεν ὁδὸν τριῶν ἡµερῶν ἀνὰ µέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ µέσον Ιακωβ·
Ιακωβ δὲ ἐποίµαινεν τὰ πρόβατα Λαβαν τὰ ὑπολειφθέντα. — 37ἔ}αβεν δὲ ἑαυτῷ Ιακωβ ῥάβδον
στυρακίνην χλωρὰν καὶ καρυίνην καὶ πλατάνου, καὶ ἐλέπισεν αὐτὰς Ιακωβ λεπίσµατα λευκὰ
περισύρων τὸ χλωρόν· ἐφαίνετο δὲ ἐπὶ ταῖς ῥάβδοις τὸ λευκόν, ὃ ἐλέπισεν, ποικί}ον. 38καὶ παρέθηκεν
τὰς ῥάβδους, ἃς ἐλέπισεν, ἐν ταῖς ληνοῖς τῶν ποτιστηρίων τοῦ ὕδατος, ἵνα, ὡς ἂν ἔ}θωσιν τὰ
πρόβατα πιεῖν ἐνώπιον τῶν ῥάβδων, ἐλθόντων αὐτῶν εἰς τὸ πιεῖν, 39ἐγκισσήσωσιν τὰ πρόβατα εἰς
τὰς ῥάβδους· καὶ ἔτικτον τὰ πρόβατα διάλευκα καὶ ποικί}α καὶ σποδοειδῆ ῥαντά. 40τοὺς δὲ ἀµνοὺς
διέστειλεν Ιακωβ καὶ ἔστησεν ἐναντίον τῶν προβάτων κριὸν διάλευκον καὶ πᾶν ποικί}ον ἐν τοῖς
ἀµνοῖς· καὶ διεχώρισεν ἑαυτῷ ποίµνια καθ’ ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἔµιξεν αὐτὰ εἰς τὰ πρόβατα Λαβαν.
41ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐνεκίσσησεν τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαµβάνοντα, ἔθηκεν Ιακωβ τὰς
ῥάβδους ἐναντίον τῶν προβάτων ἐν ταῖς ληνοῖς τοῦ ἐγκισσῆσαι αὐτὰ κατὰ τὰς ῥάβδους· 42ἡνίκα δ’ ἂν
ἔτεκον τὰ πρόβατα, οὐκ ἐτίθει· ἐγένετο δὲ τὰ ἄσηµα τοῦ Λαβαν, τὰ δὲ ἐπίσηµα τοῦ Ιακωβ. 43καὶ
ἐπλούτησεν ὁ ἄνθρωπος σφόδρα σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῷ κτήνη ποãὰ καὶ βόες καὶ παῖδες καὶ
παιδίσκαι καὶ κάµηλοι καὶ ὄνοι.
31 1Ἤκουσεν δὲ Ιακωβ τὰ ῥήµατα τῶν υἱῶν Λαβαν λεγόντων Εἴ}ηφεν Ιακωβ πάντα τὰ τοῦ
πατρὸς ἡµῶν καὶ ἐκ τῶν τοῦ πατρὸς ἡµῶν πεποίηκεν πᾶσαν τὴν δόξαν ταύτην. 2καὶ εἶδεν Ιακωβ τὸ
πρόσωπον τοῦ Λαβαν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν πρὸς αὐτὸν ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡµέραν. 3εἶπεν δὲ κύριος πρὸς
Ιακωβ Ἀποστρέφου εἰς τὴν γῆν τοῦ πατρός σου καὶ εἰς τὴν γενεάν σου, καὶ ἔσοµαι µετὰ σοῦ.
4ἀποστεί}ας δὲ Ιακωβ ἐκάλεσεν Ραχηλ καὶ Λειαν εἰς τὸ πεδίον, οὗ τὰ ποίµνια, 5καὶ εἶπεν αὐταῖς
Ὁρῶ ἐγὼ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς ὑµῶν ὅτι οὐκ ἔστιν πρὸς ἐµοῦ ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡµέραν· ὁ δὲ
θεὸς τοῦ πατρός µου ἦν µετ’ ἐµοῦ. 6καὶ αὐταὶ δὲ οἴδατε ὅτι ἐν πάσῃ τῇ ἰσχύι µου δεδούλευκα τῷ
πατρὶ ὑµῶν. 7ὁ δὲ πατὴρ ὑµῶν παρεκρούσατό µε καὶ ἤ²αξεν τὸν µισθόν µου τῶν δέκα ἀµνῶν, καὶ
οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς κακοποιῆσαί µε. 8ἐὰν οὕτως εἴπῃ Τὰ ποικί}α ἔσται σου µισθός, καὶ τέξεται
πάντα τὰ πρόβατα ποικί}α· ἐὰν δὲ εἴπῃ Τὰ λευκὰ ἔσται σου µισθός, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα
λευκά· 9καὶ ἀφεί}ατο ὁ θεὸς πάντα τὰ κτήνη τοῦ πατρὸς ὑµῶν καὶ ἔδωκέν µοι αὐτά. 10καὶ ἐγένετο
ἡνίκα ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα, καὶ εἶδον τοῖς ὀφθαλµοῖς αὐτὰ ἐν τῷ ὕπνῳ, καὶ ἰδοὺ οἱ τράγοι καὶ οἱ
κριοὶ ἀναβαίνοντες ἦσαν ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας διάλευκοι καὶ ποικί}οι καὶ σποδοειδεῖς
ῥαντοί. 11καὶ εἶπέν µοι ὁ ἄíελος τοῦ θεοῦ καθ’ ὕπνον Ιακωβ· ἐγὼ δὲ εἶπα Τί ἐστιν; 12καὶ εἶπεν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 40
Ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλµοῖς σου καὶ ἰδὲ τοὺς τράγους καὶ τοὺς κριοὺς ἀναβαίνοντας ἐπὶ τὰ πρόβατα
καὶ τὰς αἶγας διαλεύκους καὶ ποικί}ους καὶ σποδοειδεῖς ῥαντούς· ἑώρακα γὰρ ὅσα σοι Λαβαν ποιεῖ.
13ἐγώ εἰµι ὁ θεὸς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τόπῳ θεοῦ, οὗ ἤ}ειψάς µοι ἐκεῖ στήλην καὶ ηὔξω µοι ἐκεῖ εὐχήν· νῦν
οὖν ἀνάστηθι καὶ ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς ταύτης καὶ ἄπελθε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου, καὶ ἔσοµαι
µετὰ σοῦ. 14καὶ ἀποκριθεῖσα Ραχηλ καὶ Λεια εἶπαν αὐτῷ Μὴ ἔστιν ἡµῖν ἔτι µερὶς ἢ κληρονοµία ἐν
τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡµῶν; 15οὐχ ὡς αἱ ἀãότριαι λελογίσµεθα αὐτῷ; πέπρακεν γὰρ ἡµᾶς καὶ
κατέφαγεν καταβρώσει τὸ ἀργύριον ἡµῶν. 16πάντα τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν, ἣν ἀφεί}ατο ὁ θεὸς
τοῦ πατρὸς ἡµῶν, ἡµῖν ἔσται καὶ τοῖς τέκνοις ἡµῶν. νῦν οὖν ὅσα εἴρηκέν σοι ὁ θεός, ποίει.
17Ἀναστὰς δὲ Ιακωβ ἔ}αβεν τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ ἐπὶ τὰς καµήλους 18καὶ
ἀπήγαγεν πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ, ἣν περιεποιήσατο ἐν τῇ
Μεσοποταµίᾳ, καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἀπελθεῖν πρὸς Ισαακ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς γῆν Χανααν. 19Λαβαν
δὲ ᾤχετο κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ· ἔκλεψεν δὲ Ραχηλ τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸς αὐτῆς. 20ἔκρυψεν δὲ
Ιακωβ Λαβαν τὸν Σύρον τοῦ µὴ ἀναíεῖ}αι αὐτῷ ὅτι ἀποδιδράσκει, 21καὶ ἀπέδρα αὐτὸς καὶ πάντα
τὰ αὐτοῦ καὶ διέβη τὸν ποταµὸν καὶ ὥρµησεν εἰς τὸ ὄρος Γαλααδ. 22ἀνηíέλη δὲ Λαβαν τῷ Σύρῳ τῇ
τρίτῃ ἡµέρᾳ ὅτι ἀπέδρα Ιακωβ, 23καὶ παραλαβὼν πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ µεθ’ ἑαυτοῦ ἐδίωξεν
ὀπίσω αὐτοῦ ὁδὸν ἡµερῶν ἑπτὰ καὶ κατέλαβεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει τῷ Γαλααδ. 24ἦλθεν δὲ ὁ θεὸς πρὸς
Λαβαν τὸν Σύρον καθ’ ὕπνον τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ Φύλαξαι σεαυτόν, µήποτε λαλήσῃς µετὰ
Ιακωβ πονηρά. 25καὶ κατέλαβεν Λαβαν τὸν Ιακωβ· Ιακωβ δὲ ἔπηξεν τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει·
Λαβαν δὲ ἔστησεν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει Γαλααδ. 26εἶπεν δὲ Λαβαν τῷ Ιακωβ Τί
ἐποίησας; ἵνα τί κρυφῇ ἀπέδρας καὶ ἐκλοποφόρησάς µε καὶ ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας µου ὡς
αἰχµαλώτιδας µαχαίρᾳ; 27καὶ εἰ ἀνήíειλάς µοι, ἐξαπέστειλα ἄν σε µετ’ εὐφροσύνης καὶ µετὰ
µουσικῶν, τυµπάνων καὶ κιθάρας. 28οὐκ ἠξιώθην καταφιλῆσαι τὰ παιδία µου καὶ τὰς θυγατέρας µου.
νῦν δὲ ἀφρόνως ἔπραξας. 29καὶ νῦν ἰσχύει ἡ χείρ µου κακοποιῆσαί σε· ὁ δὲ θεὸς τοῦ πατρός σου ἐχθὲς
εἶπεν πρός µε λέγων Φύλαξαι σεαυτόν, µήποτε λαλήσῃς µετὰ Ιακωβ πονηρά. 30νῦν οὖν πεπόρευσαι·
ἐπιθυµίᾳ γὰρ ἐπεθύµησας ἀπελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου· ἵνα τί ἔκλεψας τοὺς θεούς µου;
31ἀποκριθεὶς δὲ Ιακωβ εἶπεν τῷ Λαβαν Εἶπα γάρ Μήποτε ἀφέλῃς τὰς θυγατέρας σου ἀπ’ ἐµοῦ καὶ
πάντα τὰ ἐµά· 32ἐπίγνωθι, τί ἐστιν τῶν σῶν παρ’ ἐµοί, καὶ λαβέ. καὶ οὐκ ἐπέγνω παρ’ αὐτῷ οὐθέν.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιακωβ Παρ’ ᾧ ἐὰν εὕρῃς τοὺς θεούς σου, οὐ ζήσεται ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν ἡµῶν.
οὐκ ᾔδει δὲ Ιακωβ ὅτι Ραχηλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἔκλεψεν αὐτούς. 33εἰσελθὼν δὲ Λαβαν ἠρεύνησεν εἰς τὸν
οἶκον Λειας καὶ οὐχ εὗρεν· καὶ ἐξελθὼν ἐκ τοῦ οἴκου Λειας ἠρεύνησεν τὸν οἶκον Ιακωβ καὶ ἐν τῷ
οἴκῳ τῶν δύο παιδισκῶν καὶ οὐχ εὗρεν. εἰσῆ}θεν δὲ καὶ εἰς τὸν οἶκον Ραχηλ. 34Ραχηλ δὲ ἔ}αβεν τὰ
εἴδωλα καὶ ἐνέβαλεν αὐτὰ εἰς τὰ σάγµατα τῆς καµήλου καὶ ἐπεκάθισεν αὐτοῖς 35καὶ εἶπεν τῷ πατρὶ
αὐτῆς Μὴ βαρέως φέρε, κύριε· οὐ δύναµαι ἀναστῆναι ἐνώπιόν σου, ὅτι τὸ κατ’ ἐθισµὸν τῶν
γυναικῶν µοί ἐστιν. ἠρεύνησεν δὲ Λαβαν ἐν ὅ}ῳ τῷ οἴκῳ καὶ οὐχ εὗρεν τὰ εἴδωλα. 36ὠργίσθη δὲ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 41
Ιακωβ καὶ ἐµαχέσατο τῷ Λαβαν· ἀποκριθεὶς δὲ Ιακωβ εἶπεν τῷ Λαβαν Τί τὸ ἀδίκηµά µου καὶ τί τὸ
ἁµάρτηµά µου, ὅτι κατεδίωξας ὀπίσω µου 37καὶ ὅτι ἠρεύνησας πάντα τὰ σκεύη µου; τί εὗρες ἀπὸ
πάντων τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου σου; θὲς ὧδε ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν µου καὶ τῶν ἀδελφῶν σου, καὶ
ἐλεγξάτωσαν ἀνὰ µέσον τῶν δύο ἡµῶν. 38ταῦτά µοι εἴκοσι ἔτη ἐγώ εἰµι µετὰ σοῦ· τὰ πρόβατά σου
καὶ αἱ αἶγές σου οὐκ ἠτεκνώθησαν· κριοὺς τῶν προβάτων σου οὐ κατέφαγον· 39θηριάλωτον οὐκ
ἀνενήνοχά σοι, ἐγὼ ἀπετίννυον παρ’ ἐµαυτοῦ κλέµµατα ἡµέρας καὶ κλέµµατα νυκτός· 40ἐγινόµην
τῆς ἡµέρας συγκαιόµενος τῷ καύµατι καὶ παγετῷ τῆς νυκτός, καὶ ἀφίστατο ὁ ὕπνος ἀπὸ τῶν
ὀφθαλµῶν µου. 41ταῦτά µοι εἴκοσι ἔτη ἐγώ εἰµι ἐν τῇ οἰκίᾳ σου· ἐδούλευσά σοι δέκα τέσσαρα ἔτη
ἀντὶ τῶν δύο θυγατέρων σου καὶ ἓξ ἔτη ἐν τοῖς προβάτοις σου, καὶ παρελογίσω τὸν µισθόν µου δέκα
ἀµνάσιν.
42Εἰ µὴ ὁ θεὸς τοῦ πατρός µου Αβρααµ καὶ ὁ φόβος Ισαακ ἦν µοι, νῦν ἂν κενόν µε ἐξαπέστειλας·
τὴν ταπείνωσίν µου καὶ τὸν κόπον τῶν χειρῶν µου εἶδεν ὁ θεὸς καὶ ἤ}εγξέν σε ἐχθές. 43ἀποκριθεὶς δὲ
Λαβαν εἶπεν τῷ Ιακωβ Αἱ θυγατέρες θυγατέρες µου, καὶ οἱ υἱοὶ υἱοί µου, καὶ τὰ κτήνη κτήνη µου,
καὶ πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, ἐµά ἐστιν καὶ τῶν θυγατέρων µου. τί ποιήσω ταύταις σήµερον ἢ τοῖς τέκνοις
αὐτῶν, οἷς ἔτεκον; 44νῦν οὖν δεῦρο διαθώµεθα διαθήκην ἐγὼ καὶ σύ, καὶ ἔσται εἰς µαρτύριον ἀνὰ
µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ. εἶπεν δὲ αὐτῷ Ἰδοὺ οὐθεὶς µεθ’ ἡµῶν ἐστιν, ἰδὲ ὁ θεὸς µάρτυς ἀνὰ µέσον ἐµοῦ
καὶ σοῦ. 45λαβὼν δὲ Ιακωβ λίθον ἔστησεν αὐτὸν στήλην. 46εἶπεν δὲ Ιακωβ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ
Συãέγετε λίθους. καὶ συνέλεξαν λίθους καὶ ἐποίησαν βουνόν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ
βουνοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Λαβαν Ὁ βουνὸς οὗτος µαρτυρεῖ ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ σήµερον. 47καὶ
ἐκάλεσεν αὐτὸν Λαβαν Βουνὸς τῆς µαρτυρίας, Ιακωβ δὲ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βουνὸς µάρτυς. 48εἶπεν δὲ
Λαβαν τῷ Ιακωβ Ἰδοὺ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ ἡ στήλη αὕτη, ἣν ἔστησα ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ,
µαρτυρεῖ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ µαρτυρεῖ ἡ στήλη αὕτη· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Βουνὸς
µαρτυρεῖ 49καὶ Ἡ ὅρασις, ἣν εἶπεν Ἐπίδοι ὁ θεὸς ἀνὰ µέσον ἐµοῦ καὶ σοῦ, ὅτι ἀποστησόµεθα ἕτερος
ἀπὸ τοῦ ἑτέρου. 50εἰ ταπεινώσεις τὰς θυγατέρας µου, εἰ λήµψῃ γυναῖκας ἐπὶ ταῖς θυγατράσιν µου,
ὅρα οὐθεὶς µεθ’ ἡµῶν ἐστιν· 52ἐάν τε γὰρ ἐγὼ µὴ διαβῶ πρὸς σὲ µηδὲ σὺ διαβῇς πρός µε τὸν βουνὸν
τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην ἐπὶ κακίᾳ, 53ὁ θεὸς Αβρααµ καὶ ὁ θεὸς Ναχωρ κρινεῖ ἀνὰ µέσον ἡµῶν.
καὶ ὤµοσεν Ιακωβ κατὰ τοῦ φόβου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ισαακ. 54καὶ ἔθυσεν Ιακωβ θυσίαν ἐν τῷ ὄρει
καὶ ἐκάλεσεν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἐκοιµήθησαν ἐν τῷ ὄρει.
32 1Ἀναστὰς δὲ Λαβαν τὸ πρωὶ κατεφί}ησεν τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ
εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ ἀποστραφεὶς Λαβαν ἀπῆ}θεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
2Καὶ Ιακωβ ἀπῆ}θεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν. καὶ ἀναβλέψας εἶδεν παρεµβολὴν θεοῦ
παρεµβεβληκυῖαν, καὶ συνήντησαν αὐτῷ οἱ ἄíελοι τοῦ θεοῦ. 3εἶπεν δὲ Ιακωβ, ἡνίκα εἶδεν αὐτούς
Παρεµβολὴ θεοῦ αὕτη· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου ἐκείνου Παρεµβολαί.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 42
4Ἀπέστειλεν δὲ Ιακωβ ἀíέλους ἔµπροσθεν αὐτοῦ πρὸς Ησαυ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ εἰς γῆν Σηιρ
εἰς χώραν Εδωµ 5καὶ ἐνετεί}ατο αὐτοῖς λέγων Οὕτως ἐρεῖτε τῷ κυρίῳ µου Ησαυ Οὕτως λέγει ὁ παῖς
σου Ιακωβ Μετὰ Λαβαν παρῴκησα καὶ ἐχρόνισα ἕως τοῦ νῦν, 6καὶ ἐγένοντό µοι βόες καὶ ὄνοι καὶ
πρόβατα καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι, καὶ ἀπέστειλα ἀναíεῖ}αι τῷ κυρίῳ µου Ησαυ, ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς
σου χάριν ἐναντίον σου. 7καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄíελοι πρὸς Ιακωβ λέγοντες Ἤλθοµεν πρὸς τὸν
ἀδελφόν σου Ησαυ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεται εἰς συνάντησίν σοι καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες µετ’ αὐτοῦ.
8ἐφοβήθη δὲ Ιακωβ σφόδρα καὶ ἠπορεῖτο. καὶ διεῖ}εν τὸν λαὸν τὸν µετ’ αὐτοῦ καὶ τοὺς βόας καὶ τὰ
πρόβατα εἰς δύο παρεµβολάς, 9καὶ εἶπεν Ιακωβ Ἐὰν ἔ}θῃ Ησαυ εἰς παρεµβολὴν µίαν καὶ ἐκκόψῃ
αὐτήν, ἔσται ἡ παρεµβολὴ ἡ δευτέρα εἰς τὸ σῴζεσθαι. 10εἶπεν δὲ Ιακωβ Ὁ θεὸς τοῦ πατρός µου
Αβρααµ καὶ ὁ θεὸς τοῦ πατρός µου Ισαακ, κύριε ὁ εἴπας µοι Ἀπότρεχε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου
καὶ εὖ σε ποιήσω, 11ἱκανοῦταί µοι ἀπὸ πάσης δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ πάσης ἀληθείας, ἧς ἐποίησας τῷ
παιδί σου· ἐν γὰρ τῇ ῥάβδῳ µου διέβην τὸν Ιορδάνην τοῦτον, νῦν δὲ γέγονα εἰς δύο παρεµβολάς.
12ἐξελοῦ µε ἐκ χειρὸς τοῦ ἀδελφοῦ µου Ησαυ, ὅτι φοβοῦµαι ἐγὼ αὐτόν, µήποτε ἐλθὼν πατάξῃ µε
καὶ µητέρα ἐπὶ τέκνοις. 13σὺ δὲ εἶπας Καλῶς εὖ σε ποιήσω καὶ θήσω τὸ σπέρµα σου ὡς τὴν ἄµµον
τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἀριθµηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους. 14καὶ ἐκοιµήθη ἐκεῖ τὴν νύκτα ἐκείνην. καὶ
ἔ}αβεν ὧν ἔφερεν δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν Ησαυ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, 15αἶγας διακοσίας, τράγους
εἴκοσι, πρόβατα διακόσια, κριοὺς εἴκοσι, 16καµήλους θηλαζούσας καὶ τὰ παιδία αὐτῶν τριάκοντα,
βόας τεσσαράκοντα, ταύρους δέκα, ὄνους εἴκοσι καὶ πώλους δέκα. 17καὶ ἔδωκεν διὰ χειρὸς τοῖς
παισὶν αὐτοῦ ποίµνιον κατὰ µόνας. εἶπεν δὲ τοῖς παισὶν αὐτοῦ Προπορεύεσθε ἔµπροσθέν µου καὶ
διάστηµα ποιεῖτε ἀνὰ µέσον ποίµνης καὶ ποίµνης. 18καὶ ἐνετεί}ατο τῷ πρώτῳ λέγων Ἐάν σοι
συναντήσῃ Ησαυ ὁ ἀδελφός µου καὶ ἐρωτᾷ σε λέγων Τίνος εἶ καὶ ποῦ πορεύῃ, καὶ τίνος ταῦτα τὰ
προπορευόµενά σου; 19ἐρεῖς Τοῦ παιδός σου Ιακωβ· δῶρα ἀπέσταλκεν τῷ κυρίῳ µου Ησαυ, καὶ ἰδοὺ
αὐτὸς ὀπίσω ἡµῶν. 20καὶ ἐνετεί}ατο τῷ πρώτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ καὶ πᾶσι τοῖς
προπορευοµένοις ὀπίσω τῶν ποιµνίων τούτων λέγων Κατὰ τὸ ῥῆµα τοῦτο λαλήσατε Ησαυ ἐν τῷ
εὑρεῖν ὑµᾶς αὐτὸν 21καὶ ἐρεῖτε Ἰδοὺ ὁ παῖς σου Ιακωβ παραγίνεται ὀπίσω ἡµῶν. εἶπεν γάρ
Ἐξιλάσοµαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τοῖς δώροις τοῖς προπορευοµένοις αὐτοῦ, καὶ µετὰ τοῦτο ὄψοµαι
τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· ἴσως γὰρ προσδέξεται τὸ πρόσωπόν µου. 22καὶ παρεπορεύοντο τὰ δῶρα κατὰ
πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ ἐκοιµήθη τὴν νύκτα ἐκείνην ἐν τῇ παρεµβολῇ.
23Ἀναστὰς δὲ τὴν νύκτα ἐκείνην ἔ}αβεν τὰς δύο γυναῖκας καὶ τὰς δύο παιδίσκας καὶ τὰ ἕνδεκα
παιδία αὐτοῦ καὶ διέβη τὴν διάβασιν τοῦ Ιαβοκ· 24καὶ ἔ}αβεν αὐτοὺς καὶ διέβη τὸν χειµάρρουν καὶ
διεβίβασεν πάντα τὰ αὐτοῦ. 25ὑπελείφθη δὲ Ιακωβ µόνος, καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωπος µετ’ αὐτοῦ ἕως
πρωί. 26εἶδεν δὲ ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν, καὶ ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ µηροῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνάρκησεν
τὸ πλάτος τοῦ µηροῦ Ιακωβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν µετ’ αὐτοῦ. 27καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀπόστειλόν µε·
ἀνέβη γὰρ ὁ ὄρθρος. ὁ δὲ εἶπεν Οὐ µή σε ἀποστεί}ω, ἐὰν µή µε εὐλογήσῃς. 28εἶπεν δὲ αὐτῷ Τί τὸ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 43
ὄνοµά σού ἐστιν; ὁ δὲ εἶπεν Ιακωβ. 29εἶπεν δὲ αὐτῷ Οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνοµά σου Ιακωβ, ἀãὰ
Ισραηλ ἔσται τὸ ὄνοµά σου, ὅτι ἐνίσχυσας µετὰ θεοῦ καὶ µετὰ ἀνθρώπων δυνατός. 30ἠρώτησεν δὲ
Ιακωβ καὶ εἶπεν Ἀνάíειλόν µοι τὸ ὄνοµά σου. καὶ εἶπεν Ἵνα τί τοῦτο ἐρωτᾷς τὸ ὄνοµά µου; καὶ
ηὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ. 31καὶ ἐκάλεσεν Ιακωβ τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου ἐκείνου Εἶδος θεοῦ· εἶδον γὰρ θεὸν
πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ἐσώθη µου ἡ ψυχή. 32ἀνέτειλεν δὲ αὐτῷ ὁ ἥ}ιος, ἡνίκα παρῆ}θεν τὸ
Εἶδος τοῦ θεοῦ· αὐτὸς δὲ ἐπέσκαζεν τῷ µηρῷ αὐτοῦ. 33ἕνεκεν τούτου οὐ µὴ φάγωσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ
τὸ νεῦρον, ὃ ἐνάρκησεν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τοῦ πλάτους τοῦ µηροῦ, ἕως τῆς ἡµέρας ταύτης, ὅτι ἥψατο τοῦ
πλάτους τοῦ µηροῦ Ιακωβ τοῦ νεύρου καὶ ἐνάρκησεν.
33 1Ἀναβλέψας δὲ Ιακωβ εἶδεν καὶ ἰδοὺ Ησαυ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐρχόµενος καὶ τετρακόσιοι
ἄνδρες µετ’ αὐτοῦ. καὶ ἐπιδιεῖ}εν Ιακωβ τὰ παιδία ἐπὶ Λειαν καὶ Ραχηλ καὶ τὰς δύο παιδίσκας 2καὶ
ἐποίησεν τὰς δύο παιδίσκας καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πρώτοις καὶ Λειαν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς ὀπίσω
καὶ Ραχηλ καὶ Ιωσηφ ἐσχάτους. 3αὐτὸς δὲ προῆ}θεν ἔµπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν
ἑπτάκις ἕως τοῦ ἐíίσαι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. 4καὶ προσέδραµεν Ησαυ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ
περιλαβὼν αὐτὸν ἐφί}ησεν καὶ προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσαν ἀµφότεροι. 5καὶ
ἀναβλέψας εἶδεν τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ εἶπεν Τί ταῦτά σοί ἐστιν; ὁ δὲ εἶπεν Τὰ παιδία, οἷς
ἠλέησεν ὁ θεὸς τὸν παῖδά σου. 6καὶ προσήíισαν αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν,
7καὶ προσήíισεν Λεια καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ προσεκύνησαν, καὶ µετὰ ταῦτα προσήíισεν Ραχηλ
καὶ Ιωσηφ καὶ προσεκύνησαν. 8καὶ εἶπεν Τί ταῦτά σοί ἐστιν, πᾶσαι αἱ παρεµβολαὶ αὗται, αἷς
ἀπήντηκα; ὁ δὲ εἶπεν Ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου, κύριε. 9εἶπεν δὲ Ησαυ Ἔστιν µοι
ποãά, ἄδελφε· ἔστω σοι τὰ σά. 10εἶπεν δὲ Ιακωβ Εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, δέξαι τὰ δῶρα διὰ
τῶν ἐµῶν χειρῶν· ἕνεκεν τούτου εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡς ἄν τις ἴδοι πρόσωπον θεοῦ, καὶ
εὐδοκήσεις µε· 11λαβὲ τὰς εὐλογίας µου, ἃς ἤνεγκά σοι, ὅτι ἠλέησέν µε ὁ θεὸς καὶ ἔστιν µοι πάντα.
καὶ ἐβιάσατο αὐτόν, καὶ ἔ}αβεν. 12καὶ εἶπεν Ἀπάραντες πορευσόµεθα ἐπ’ εὐθεῖαν. 13εἶπεν δὲ αὐτῷ Ὁ
κύριός µου γινώσκει ὅτι τὰ παιδία ἁπαλώτερα καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόες λοχεύονται ἐπ’ ἐµέ· ἐὰν
οὖν καταδιώξω αὐτοὺς ἡµέραν µίαν, ἀποθανοῦνται πάντα τὰ κτήνη. 14προελθέτω ὁ κύριός µου
ἔµπροσθεν τοῦ παιδός, ἐγὼ δὲ ἐνισχύσω ἐν τῇ ὁδῷ κατὰ σχολὴν τῆς πορεύσεως τῆς ἐναντίον µου καὶ
κατὰ πόδα τῶν παιδαρίων ἕως τοῦ µε ἐλθεῖν πρὸς τὸν κύριόν µου εἰς Σηιρ. 15εἶπεν δὲ Ησαυ
Καταλείψω µετὰ σοῦ ἀπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ µετ’ ἐµοῦ. ὁ δὲ εἶπεν Ἵνα τί τοῦτο; ἱκανὸν ὅτι εὗρον χάριν
ἐναντίον σου, κύριε. 16ἀπέστρεψεν δὲ Ησαυ ἐν τῇ ἡµέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς Σηιρ.
17Καὶ Ιακωβ ἀπαίρει εἰς Σκηνάς· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ οἰκίας καὶ τοῖς κτήνεσιν αὐτοῦ
ἐποίησεν σκηνάς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου ἐκείνου Σκηναί. 18καὶ ἦλθεν Ιακωβ εἰς
Σαληµ πόλιν Σικιµων, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χανααν, ὅτε ἦλθεν ἐκ τῆς Μεσοποταµίας Συρίας, καὶ
παρενέβαλεν κατὰ πρόσωπον τῆς πόλεως. 19καὶ ἐκτήσατο τὴν µερίδα τοῦ ἀγροῦ, οὗ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 44
σκηνὴν αὐτοῦ, παρὰ Εµµωρ πατρὸς Συχεµ ἑκατὸν ἀµνῶν 20καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ
ἐπεκαλέσατο τὸν θεὸν Ισραηλ.
34 1Ἐξῆ}θεν δὲ Δινα ἡ θυγάτηρ Λειας, ἣν ἔτεκεν τῷ Ιακωβ, καταµαθεῖν τὰς θυγατέρας τῶν
ἐγχωρίων. 2καὶ εἶδεν αὐτὴν Συχεµ ὁ υἱὸς Εµµωρ ὁ Χορραῖος ὁ ἄρχων τῆς γῆς καὶ λαβὼν αὐτὴν
ἐκοιµήθη µετ’ αὐτῆς καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν. 3καὶ προσέσχεν τῇ ψυχῇ Δινας τῆς θυγατρὸς Ιακωβ καὶ
ἠγάπησεν τὴν παρθένον καὶ ἐλάλησεν κατὰ τὴν διάνοιαν τῆς παρθένου αὐτῇ. 4εἶπεν δὲ Συχεµ πρὸς
Εµµωρ τὸν πατέρα αὐτοῦ λέγων Λαβέ µοι τὴν παιδίσκην ταύτην εἰς γυναῖκα. 5Ιακωβ δὲ ἤκουσεν
ὅτι ἐµίανεν ὁ υἱὸς Εµµωρ Διναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν µετὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ
ἐν τῷ πεδίῳ, παρεσιώπησεν δὲ Ιακωβ ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτούς. 6ἐξῆ}θεν δὲ Εµµωρ ὁ πατὴρ Συχεµ
πρὸς Ιακωβ λαλῆσαι αὐτῷ. 7οἱ δὲ υἱοὶ Ιακωβ ἦλθον ἐκ τοῦ πεδίου· ὡς δὲ ἤκουσαν, κατενύχθησαν οἱ
ἄνδρες, καὶ λυπηρὸν ἦν αὐτοῖς σφόδρα ὅτι ἄσχηµον ἐποίησεν ἐν Ισραηλ κοιµηθεὶς µετὰ τῆς θυγατρὸς
Ιακωβ, καὶ οὐχ οὕτως ἔσται. 8καὶ ἐλάλησεν Εµµωρ αὐτοῖς λέγων Συχεµ ὁ υἱός µου προεί}ατο τῇ
ψυχῇ τὴν θυγατέρα ὑµῶν· δότε οὖν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. 9ἐπιγαµβρεύσασθε ἡµῖν· τὰς θυγατέρας
ὑµῶν δότε ἡµῖν καὶ τὰς θυγατέρας ἡµῶν λάβετε τοῖς υἱοῖς ὑµῶν. 10καὶ ἐν ἡµῖν κατοικεῖτε, καὶ ἡ γῆ
ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον ὑµῶν· κατοικεῖτε καὶ ἐµπορεύεσθε ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἐγκτήσασθε ἐν αὐτῇ. 11εἶπεν
δὲ Συχεµ πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς Εὕροιµι χάριν ἐναντίον ὑµῶν, καὶ ὃ
ἐὰν εἴπητε, δώσοµεν. 12πληθύνατε τὴν φερνὴν σφόδρα, καὶ δώσω, καθότι ἂν εἴπητέ µοι, καὶ δώσετέ
µοι τὴν παῖδα ταύτην εἰς γυναῖκα. 13ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Ιακωβ τῷ Συχεµ καὶ Εµµωρ τῷ πατρὶ
αὐτοῦ µετὰ δόλου καὶ ἐλάλησαν αὐτοῖς, ὅτι ἐµίαναν Διναν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, 14καὶ εἶπαν αὐτοῖς
Συµεων καὶ Λευι οἱ ἀδελφοὶ Δινας υἱοὶ δὲ Λειας Οὐ δυνησόµεθα ποιῆσαι τὸ ῥῆµα τοῦτο, δοῦναι τὴν
ἀδελφὴν ἡµῶν ἀνθρώπῳ, ὃς ἔχει ἀκροβυστίαν· ἔστιν γὰρ ὄνειδος ἡµῖν. 15ἐν τούτῳ ὁµοιωθησόµεθα
ὑµῖν καὶ κατοικήσοµεν ἐν ὑµῖν, ἐὰν γένησθε ὡς ἡµεῖς καὶ ὑµεῖς ἐν τῷ περιτµηθῆναι ὑµῶν πᾶν
ἀρσενικόν, 16καὶ δώσοµεν τὰς θυγατέρας ἡµῶν ὑµῖν καὶ ἀπὸ τῶν θυγατέρων ὑµῶν ληµψόµεθα ἡµῖν
γυναῖκας καὶ οἰκήσοµεν παρ’ ὑµῖν καὶ ἐσόµεθα ὡς γένος ἕν. 17ἐὰν δὲ µὴ εἰσακούσητε ἡµῶν τοῦ
περιτέµνεσθαι, λαβόντες τὰς θυγατέρας ἡµῶν ἀπελευσόµεθα. 18καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι ἐναντίον Εµµωρ
καὶ ἐναντίον Συχεµ τοῦ υἱοῦ Εµµωρ. 19καὶ οὐκ ἐχρόνισεν ὁ νεανίσκος τοῦ ποιῆσαι τὸ ῥῆµα τοῦτο·
ἐνέκειτο γὰρ τῇ θυγατρὶ Ιακωβ· αὐτὸς δὲ ἦν ἐνδοξότατος πάντων τῶν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
20ἦλθεν δὲ Εµµωρ καὶ Συχεµ ὁ υἱὸς αὐτοῦ πρὸς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ἐλάλησαν πρὸς
τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως αὐτῶν λέγοντες 21Οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἰρηνικοί εἰσιν µεθ’ ἡµῶν· οἰκείτωσαν
ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐµπορευέσθωσαν αὐτήν, ἡ δὲ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον αὐτῶν. τὰς θυγατέρας αὐτῶν
ληµψόµεθα ἡµῖν γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ἡµῶν δώσοµεν αὐτοῖς. 22µόνον ἐν τούτῳ ὁµοιωθήσονται
ἡµῖν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κατοικεῖν µεθ’ ἡµῶν ὥστε εἶναι λαὸν ἕνα, ἐν τῷ περιτέµνεσθαι ἡµῶν πᾶν
ἀρσενικόν, καθὰ καὶ αὐτοὶ περιτέτµηνται. 23καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ τὰ
τετράποδα οὐχ ἡµῶν ἔσται; µόνον ἐν τούτῳ ὁµοιωθῶµεν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσουσιν µεθ’ ἡµῶν. 24καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 45
εἰσήκουσαν Εµµωρ καὶ Συχεµ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πάντες οἱ ἐκπορευόµενοι τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν
καὶ περιετέµοντο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν, πᾶς ἄρσην. 25ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡµέρᾳ τῇ τρίτῃ,
ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, ἔ}αβον οἱ δύο υἱοὶ Ιακωβ Συµεων καὶ Λευι οἱ ἀδελφοὶ Δινας ἕκαστος τὴν
µάχαιραν αὐτοῦ καὶ εἰσῆ}θον εἰς τὴν πόλιν ἀσφαλῶς καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν·
26Τόν τε Εµµωρ καὶ Συχεµ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπέκτειναν ἐν στόµατι µαχαίρας καὶ ἔ}αβον τὴν
Διναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχεµ καὶ ἐξῆ}θον. 27οἱ δὲ υἱοὶ Ιακωβ εἰσῆ}θον ἐπὶ τοὺς τραυµατίας καὶ
διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ἐµίαναν Διναν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, 28καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς
βόας αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν, ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν τῷ πεδίῳ, ἔ}αβον. 29καὶ
πάντα τὰ σώµατα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ᾐχµαλώτευσαν,
καὶ διήρπασαν ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν ταῖς οἰκίαις. 30εἶπεν δὲ Ιακωβ Συµεων καὶ Λευι
Μισητόν µε πεποιήκατε ὥστε πονηρόν µε εἶναι πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν τὴν γῆν, ἔν τε τοῖς
Χαναναίοις καὶ τοῖς Φερεζαίοις· ἐγὼ δὲ ὀλιγοστός εἰµι ἐν ἀριθµῷ, καὶ συναχθέντες ἐπ’ ἐµὲ
συγκόψουσίν µε, καὶ ἐκτριβήσοµαι ἐγὼ καὶ ὁ οἶκός µου. 31οἱ δὲ εἶπαν Ἀã’ ὡσεὶ πόρνῃ χρήσωνται τῇ
ἀδελφῇ ἡµῶν;
35 1Εἶπεν δὲ ὁ θεὸς πρὸς Ιακωβ Ἀναστὰς ἀνάβηθι εἰς τὸν τόπον Βαιθηλ καὶ οἴκει ἐκεῖ καὶ
ποίησον ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ θεῷ τῷ ὀφθέντι σοι ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν σε ἀπὸ προσώπου Ησαυ τοῦ
ἀδελφοῦ σου. 2εἶπεν δὲ Ιακωβ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πᾶσιν τοῖς µετ’ αὐτοῦ Ἄρατε τοὺς θεοὺς τοὺς
ἀãοτρίους τοὺς µεθ’ ὑµῶν ἐκ µέσου ὑµῶν καὶ καθαρίσασθε καὶ ἀãάξατε τὰς στολὰς ὑµῶν, 3καὶ
ἀναστάντες ἀναβῶµεν εἰς Βαιθηλ καὶ ποιήσωµεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ θεῷ τῷ ἐπακούσαντί µοι ἐν
ἡµέρᾳ θλίψεως, ὃς ἦν µετ’ ἐµοῦ καὶ διέσωσέν µε ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθην. 4καὶ ἔδωκαν τῷ Ιακωβ τοὺς
θεοὺς τοὺς ἀãοτρίους, οἳ ἦσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν, καὶ
κατέκρυψεν αὐτὰ Ιακωβ ὑπὸ τὴν τερέµινθον τὴν ἐν Σικιµοις καὶ ἀπώλεσεν αὐτὰ ἕως τῆς σήµερον
ἡµέρας. 5καὶ ἐξῆρεν Ισραηλ ἐκ Σικιµων, καὶ ἐγένετο φόβος θεοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ αὐτῶν,
καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τῶν υἱῶν Ισραηλ. 6ἦλθεν δὲ Ιακωβ εἰς Λουζα, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χανααν, ἥ
ἐστιν Βαιθηλ, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαός, ὃς ἦν µετ’ αὐτοῦ. 7καὶ ᾠκοδόµησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ
ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου Βαιθηλ· ἐκεῖ γὰρ ἐπεφάνη αὐτῷ ὁ θεὸς ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ
προσώπου Ησαυ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. 8ἀπέθανεν δὲ Δεββωρα ἡ τροφὸς Ρεβεκκας κατώτερον Βαιθηλ
ὑπὸ τὴν βάλανον, καὶ ἐκάλεσεν Ιακωβ τὸ ὄνοµα αὐτῆς Βάλανος πένθους.
9Ὤφθη δὲ ὁ θεὸς Ιακωβ ἔτι ἐν Λουζα, ὅτε παρεγένετο ἐκ Μεσοποταµίας τῆς Συρίας, καὶ
ηὐλόγησεν αὐτὸν ὁ θεός. 10καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός Τὸ ὄνοµά σου Ιακωβ· οὐ κληθήσεται ἔτι Ιακωβ,
ἀã’ Ισραηλ ἔσται τὸ ὄνοµά σου. 11εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ θεός Ἐγὼ ὁ θεός σου· αὐξάνου καὶ πληθύνου· ἔθνη
καὶ συναγωγαὶ ἐθνῶν ἔσονται ἐκ σοῦ, καὶ βασιλεῖς ἐκ τῆς ὀσφύος σου ἐξελεύσονται. 12καὶ τὴν γῆν,
ἣν δέδωκα Αβρααµ καὶ Ισαακ, σοὶ δέδωκα αὐτήν· σοὶ ἔσται, καὶ τῷ σπέρµατί σου µετὰ σὲ δώσω τὴν
γῆν ταύτην. 13ἀνέβη δὲ ὁ θεὸς ἀπ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐλάλησεν µετ’ αὐτοῦ. 14καὶ ἔστησεν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 46
Ιακωβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐλάλησεν µετ’ αὐτοῦ, στήλην λιθίνην, καὶ ἔσπεισεν ἐπ’ αὐτὴν σπονδὴν
καὶ ἐπέχεεν ἐπ’ αὐτὴν ἔ}αιον. 15καὶ ἐκάλεσεν Ιακωβ τὸ ὄνοµα τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐλάλησεν µετ’ αὐτοῦ
ἐκεῖ ὁ θεός, Βαιθηλ.
16Ἀπάρας δὲ Ιακωβ ἐκ Βαιθηλ ἔπηξεν τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδερ. ἐγένετο δὲ
ἡνίκα ἤíισεν Χαβραθα εἰς γῆν ἐλθεῖν Εφραθα, ἔτεκεν Ραχηλ καὶ ἐδυστόκησεν ἐν τῷ τοκετῷ.
17ἐγένετο δὲ ἐν τῷ σκληρῶς αὐτὴν τίκτειν εἶπεν αὐτῇ ἡ µαῖα Θάρσει, καὶ γὰρ οὗτός σοί ἐστιν υἱός.
18ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχήν — ἀπέθνῃσκεν γάρ — ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Υἱὸς
ὀδύνης µου· ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βενιαµιν. 19ἀπέθανεν δὲ Ραχηλ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ ὁδῷ
Εφραθα (αὕτη ἐστὶν Βηθλεεµ). 20καὶ ἔστησεν Ιακωβ στήλην ἐπὶ τοῦ µνηµείου αὐτῆς· αὕτη ἐστὶν
στήλη µνηµείου Ραχηλ ἕως τῆς σήµερον ἡµέρας. 22Ἐγένετο δὲ ἡνίκα κατῴκησεν Ισραηλ ἐν τῇ γῇ
ἐκείνῃ, ἐπορεύθη Ρουβην καὶ ἐκοιµήθη µετὰ Βαãας τῆς παãακῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἤκουσεν
Ισραηλ, καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον αὐτοῦ.
Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Ιακωβ δώδεκα. 23υἱοὶ Λειας· πρωτότοκος Ιακωβ Ρουβην, Συµεων, Λευι, Ιουδας,
Ισσαχαρ, Ζαβουλων. 24υἱοὶ δὲ Ραχηλ· Ιωσηφ καὶ Βενιαµιν. 25υἱοὶ δὲ Βαãας παιδίσκης Ραχηλ· Δαν
καὶ Νεφθαλι. 26υἱοὶ δὲ Ζελφας παιδίσκης Λειας· Γαδ καὶ Ασηρ. οὗτοι υἱοὶ Ιακωβ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ
ἐν Μεσοποταµίᾳ τῆς Συρίας
27Ἦλθεν δὲ Ιακωβ πρὸς Ισαακ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς Μαµβρη εἰς πόλιν τοῦ πεδίου (αὕτη ἐστὶν
Χεβρων) ἐν γῇ Χανααν, οὗ παρῴκησεν Αβρααµ καὶ Ισαακ. 28ἐγένοντο δὲ αἱ ἡµέραι Ισαακ, ἃς
ἔζησεν, ἔτη ἑκατὸν ὀγδοήκοντα· 29καὶ ἐκλιπὼν ἀπέθανεν καὶ προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ
πρεσβύτερος καὶ πλήρης ἡµερῶν, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν Ησαυ καὶ Ιακωβ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ.
36 1Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Ησαυ (αὐτός ἐστιν Εδωµ)· 2Ησαυ δὲ ἔ}αβεν γυναῖκας ἑαυτῷ ἀπὸ τῶν
θυγατέρων τῶν Χαναναίων, τὴν Αδα θυγατέρα Αιλων τοῦ Χετταίου καὶ τὴν Ελιβεµα θυγατέρα Ανα
τοῦ υἱοῦ Σεβεγων τοῦ Ευαίου 3καὶ τὴν Βασεµµαθ θυγατέρα Ισµαηλ ἀδελφὴν Ναβαιωθ. 4ἔτεκεν δὲ
Αδα τῷ Ησαυ τὸν Ελιφας, καὶ Βασεµµαθ ἔτεκεν τὸν Ραγουηλ, 5καὶ Ελιβεµα ἔτεκεν τὸν Ιεους καὶ
τὸν Ιεγλοµ καὶ τὸν Κορε· οὗτοι υἱοὶ Ησαυ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν γῇ Χανααν. 6ἔ}αβεν δὲ Ησαυ τὰς
γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας καὶ πάντα τὰ σώµατα τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα
τὰ ὑπάρχοντα καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα, ὅσα ἐκτήσατο καὶ ὅσα περιεποιήσατο ἐν γῇ Χανααν,
καὶ ἐπορεύθη ἐκ γῆς Χανααν ἀπὸ προσώπου Ιακωβ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ· 7ἦν γὰρ αὐτῶν τὰ
ὑπάρχοντα ποãὰ τοῦ οἰκεῖν ἅµα, καὶ οὐκ ἐδύνατο ἡ γῆ τῆς παροικήσεως αὐτῶν φέρειν αὐτοὺς ἀπὸ
τοῦ πλήθους τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν. 8ᾤκησεν δὲ Ησαυ ἐν τῷ ὄρει Σηιρ (Ησαυ αὐτός ἐστιν Εδωµ).
9Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Ησαυ πατρὸς Εδωµ ἐν τῷ ὄρει Σηιρ, 10καὶ ταῦτα τὰ ὀνόµατα τῶν υἱῶν
Ησαυ· Ελιφας υἱὸς Αδας γυναικὸς Ησαυ καὶ Ραγουηλ υἱὸς Βασεµµαθ γυναικὸς Ησαυ. 11ἐγένοντο δὲ
υἱοὶ Ελιφας· Θαιµαν, Ωµαρ, Σωφαρ, Γοθοµ καὶ Κενεζ· 12Θαµνα δὲ ἦν παãακὴ Ελιφας τοῦ υἱοῦ
Ησαυ καὶ ἔτεκεν τῷ Ελιφας τὸν Αµαληκ· οὗτοι υἱοὶ Αδας γυναικὸς Ησαυ. 13οὗτοι δὲ υἱοὶ Ραγουηλ·
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 47
Ναχοθ, Ζαρε, Σοµε καὶ Μοζε· οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Βασεµµαθ γυναικὸς Ησαυ. 14οὗτοι δὲ ἦσαν υἱοὶ
Ελιβεµας θυγατρὸς Ανα τοῦ υἱοῦ Σεβεγων, γυναικὸς Ησαυ· ἔτεκεν δὲ τῷ Ησαυ τὸν Ιεους καὶ τὸν
Ιεγλοµ καὶ τὸν Κορε. — 15οὗτοι ἡγεµόνες υἱοὶ Ησαυ· υἱοὶ Ελιφας πρωτοτόκου Ησαυ· ἡγεµὼν
Θαιµαν, ἡγεµὼν Ωµαρ, ἡγεµὼν Σωφαρ, ἡγεµὼν Κενεζ, 16ἡγεµὼν Κορε, ἡγεµὼν Γοθοµ, ἡγεµὼν
Αµαληκ· οὗτοι ἡγεµόνες Ελιφας ἐν γῇ Ιδουµαίᾳ· οὗτοι υἱοὶ Αδας. 17καὶ οὗτοι υἱοὶ Ραγουηλ υἱοῦ
Ησαυ· ἡγεµὼν Ναχοθ, ἡγεµὼν Ζαρε, ἡγεµὼν Σοµε, ἡγεµὼν Μοζε· οὗτοι ἡγεµόνες Ραγουηλ ἐν γῇ
Εδωµ· οὗτοι υἱοὶ Βασεµµαθ γυναικὸς Ησαυ. 18οὗτοι δὲ υἱοὶ Ελιβεµας γυναικὸς Ησαυ· ἡγεµὼν Ιεους,
ἡγεµὼν Ιεγλοµ, ἡγεµὼν Κορε· οὗτοι ἡγεµόνες Ελιβεµας. — 19οὗτοι υἱοὶ Ησαυ, καὶ οὗτοι ἡγεµόνες
αὐτῶν. οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Εδωµ.
20Οὗτοι δὲ υἱοὶ Σηιρ τοῦ Χορραίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν· Λωταν, Σωβαλ, Σεβεγων, Ανα
21καὶ Δησων καὶ Ασαρ καὶ Ρισων· οὗτοι ἡγεµόνες τοῦ Χορραίου τοῦ υἱοῦ Σηιρ ἐν τῇ γῇ Εδωµ.
22ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Λωταν· Χορρι καὶ Αιµαν· ἀδελφὴ δὲ Λωταν Θαµνα. 23οὗτοι δὲ υἱοὶ Σωβαλ·
Γωλων καὶ Μαναχαθ καὶ Γαιβηλ, Σωφ καὶ Ωµαν. 24καὶ οὗτοι υἱοὶ Σεβεγων· Αιε καὶ Ωναν· οὗτός
ἐστιν ὁ Ωνας, ὃς εὗρεν τὸν Ιαµιν ἐν τῇ ἐρήµῳ, ὅτε ἔνεµεν τὰ ὑποζύγια Σεβεγων τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
25οὗτοι δὲ υἱοὶ Ανα· Δησων· καὶ Ελιβεµα θυγάτηρ Ανα. 26οὗτοι δὲ υἱοὶ Δησων· Αµαδα καὶ Ασβαν
καὶ Ιεθραν καὶ Χαρραν. 27οὗτοι δὲ υἱοὶ Ασαρ· Βαλααν καὶ Ζουκαµ καὶ Ιωυκαµ καὶ Ουκαν. 28οὗτοι δὲ
υἱοὶ Ρισων· Ως καὶ Αραµ. — 29οὗτοι ἡγεµόνες Χορρι· ἡγεµὼν Λωταν, ἡγεµὼν Σωβαλ, ἡγεµὼν
Σεβεγων, ἡγεµὼν Ανα, 30ἡγεµὼν Δησων, ἡγεµὼν Ασαρ, ἡγεµὼν Ρισων. οὗτοι ἡγεµόνες Χορρι ἐν
ταῖς ἡγεµονίαις αὐτῶν ἐν γῇ Εδωµ.
31Καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖς οἱ βασιλεύσαντες ἐν Εδωµ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι βασιλέα ἐν Ισραηλ. 32καὶ
ἐβασί}ευσεν ἐν Εδωµ Βαλακ υἱὸς τοῦ Βεωρ, καὶ ὄνοµα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβα. 33ἀπέθανεν δὲ
Βαλακ, καὶ ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Ιωβαβ υἱὸς Ζαρα ἐκ Βοσορρας. 34ἀπέθανεν δὲ Ιωβαβ, καὶ
ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Ασοµ ἐκ τῆς γῆς Θαιµανων. 35ἀπέθανεν δὲ Ασοµ, καὶ ἐβασί}ευσεν ἀντ’
αὐτοῦ Αδαδ υἱὸς Βαραδ ὁ ἐκκόψας Μαδιαµ ἐν τῷ πεδίῳ Μωαβ, καὶ ὄνοµα τῇ πόλει αὐτοῦ Γεθθαιµ.
36ἀπέθανεν δὲ Αδαδ, καὶ ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Σαµαλα ἐκ Μασεκκας. 37ἀπέθανεν δὲ Σαµαλα, καὶ
ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Σαουλ ἐκ Ροωβωθ τῆς παρὰ ποταµόν. 38ἀπέθανεν δὲ Σαουλ, καὶ
ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Βαλαεννων υἱὸς Αχοβωρ. 39ἀπέθανεν δὲ Βαλαεννων υἱὸς Αχοβωρ, καὶ
ἐβασί}ευσεν ἀντ’ αὐτοῦ Αραδ υἱὸς Βαραδ, καὶ ὄνοµα τῇ πόλει αὐτοῦ Φογωρ, ὄνοµα δὲ τῇ γυναικὶ
αὐτοῦ Μαιτεβεηλ θυγάτηρ Ματραιθ υἱοῦ Μαιζοοβ.
40Ταῦτα τὰ ὀνόµατα τῶν ἡγεµόνων Ησαυ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ τόπον αὐτῶν, ἐν ταῖς
χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν· ἡγεµὼν Θαµνα, ἡγεµὼν Γωλα, ἡγεµὼν Ιεθερ, 41ἡγεµὼν
Ελιβεµας, ἡγεµὼν Ηλας, ἡγεµὼν Φινων, 42ἡγεµὼν Κενεζ, ἡγεµὼν Θαιµαν, ἡγεµὼν Μαζαρ,
43ἡγεµὼν Μεγεδιηλ, ἡγεµὼν Ζαφωιµ. οὗτοι ἡγεµόνες Εδωµ ἐν ταῖς κατῳκοδοµηµέναις ἐν τῇ γῇ τῆς
κτήσεως αὐτῶν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 48
Οὗτος Ησαυ πατὴρ Εδωµ.
37 1Κατῴκει δὲ Ιακωβ ἐν τῇ γῇ, οὗ παρῴκησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐν γῇ Χανααν. 2αὗται δὲ αἱ
γενέσεις Ιακωβ· Ιωσηφ δέκα ἑπτὰ ἐτῶν ἦν ποιµαίνων µετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ τὰ πρόβατα ὢν νέος,
µετὰ τῶν υἱῶν Βαãας καὶ µετὰ τῶν υἱῶν Ζελφας τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· κατήνεγκεν δὲ
Ιωσηφ ψόγον πονηρὸν πρὸς Ισραηλ τὸν πατέρα αὐτῶν. 3Ιακωβ δὲ ἠγάπα τὸν Ιωσηφ παρὰ πάντας
τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ὅτι υἱὸς γήρους ἦν αὐτῷ· ἐποίησεν δὲ αὐτῷ χιτῶνα ποικί}ον. 4ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ
αὐτοῦ ὅτι αὐτὸν ὁ πατὴρ φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐµίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἐδύναντο λαλεῖν
αὐτῷ οὐδὲν εἰρηνικόν.
5Ἐνυπνιασθεὶς δὲ Ιωσηφ ἐνύπνιον ἀπήíειλεν αὐτὸ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ 6καὶ εἶπεν αὐτοῖς
Ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου, οὗ ἐνυπνιάσθην· 7ᾤµην ἡµᾶς δεσµεύειν δράγµατα ἐν µέσῳ τῷ πεδίῳ,
καὶ ἀνέστη τὸ ἐµὸν δράγµα καὶ ὠρθώθη, περιστραφέντα δὲ τὰ δράγµατα ὑµῶν προσεκύνησαν τὸ
ἐµὸν δράγµα. 8εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοί Μὴ βασιλεύων βασιλεύσεις ἐφ’ ἡµᾶς ἢ κυριεύων κυριεύσεις
ἡµῶν; καὶ προσέθεντο ἔτι µισεῖν αὐτὸν ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ καὶ ἕνεκεν τῶν ῥηµάτων αὐτοῦ.
— 9εἶδεν δὲ ἐνύπνιον ἕτερον καὶ διηγήσατο αὐτὸ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ καὶ εἶπεν
Ἰδοὺ ἐνυπνιασάµην ἐνύπνιον ἕτερον, ὥσπερ ὁ ἥ}ιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες προσεκύνουν
µε. 10καὶ ἐπετίµησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ Τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, ὃ ἐνυπνιάσθης; ἆρά
γε ἐλθόντες ἐλευσόµεθα ἐγώ τε καὶ ἡ µήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν;
11ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρησεν τὸ ῥῆµα.
12Ἐπορεύθησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ βόσκειν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν εἰς Συχεµ. 13καὶ
εἶπεν Ισραηλ πρὸς Ιωσηφ Οὐχ οἱ ἀδελφοί σου ποιµαίνουσιν ἐν Συχεµ; δεῦρο ἀποστεί}ω σε πρὸς
αὐτούς. εἶπεν δὲ αὐτῷ Ἰδοὺ ἐγώ. 14εἶπεν δὲ αὐτῷ Ισραηλ Πορευθεὶς ἰδὲ εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου
καὶ τὰ πρόβατα, καὶ ἀνάíειλόν µοι. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τῆς κοιλάδος τῆς Χεβρων, καὶ ἦλθεν
εἰς Συχεµ. 15καὶ εὗρεν αὐτὸν ἄνθρωπος πλανώµενον ἐν τῷ πεδίῳ· ἠρώτησεν δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος
λέγων Τί ζητεῖς; 16ὁ δὲ εἶπεν Τοὺς ἀδελφούς µου ζητῶ· ἀνάíειλόν µοι, ποῦ βόσκουσιν. 17εἶπεν δὲ
αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος Ἀπήρκασιν ἐντεῦθεν· ἤκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων Πορευθῶµεν εἰς Δωθαϊµ. καὶ
ἐπορεύθη Ιωσηφ κατόπισθεν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἐν Δωθαϊµ. 18προεῖδον δὲ αὐτὸν
µακρόθεν πρὸ τοῦ ἐíίσαι αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπονηρεύοντο τοῦ ἀποκτεῖναι αὐτόν. 19εἶπαν δὲ
ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴς ἐκεῖνος ἔρχεται· 20νῦν οὖν δεῦτε ἀποκτείνωµεν
αὐτὸν καὶ ῥίψωµεν αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων καὶ ἐροῦµεν Θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν· καὶ
ὀψόµεθα, τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ. 21ἀκούσας δὲ Ρουβην ἐξεί}ατο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ
εἶπεν Οὐ πατάξοµεν αὐτὸν εἰς ψυχήν. 22εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ρουβην Μὴ ἐκχέητε αἷµα· ἐµβάλετε αὐτὸν
εἰς τὸν λάκκον τοῦτον τὸν ἐν τῇ ἐρήµῳ, χεῖρα δὲ µὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ· ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν
χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. 23ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἦλθεν Ιωσηφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 49
αὐτοῦ, ἐξέδυσαν τὸν Ιωσηφ τὸν χιτῶνα τὸν ποικί}ον τὸν περὶ αὐτὸν 24καὶ λαβόντες αὐτὸν ἔρριψαν
εἰς τὸν λάκκον· ὁ δὲ λάκκος κενός, ὕδωρ οὐκ εἶχεν.
25Ἐκάθισαν δὲ φαγεῖν ἄρτον καὶ ἀναβλέψαντες τοῖς ὀφθαλµοῖς εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁδοιπόροι
Ισµαηλῖται ἤρχοντο ἐκ Γαλααδ, καὶ αἱ κάµηλοι αὐτῶν ἔγεµον θυµιαµάτων καὶ ῥητίνης καὶ στακτῆς·
ἐπορεύοντο δὲ καταγαγεῖν εἰς Αἴγυπτον. 26εἶπεν δὲ Ιουδας πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ Τί χρήσιµον,
ἐὰν ἀποκτείνωµεν τὸν ἀδελφὸν ἡµῶν καὶ κρύψωµεν τὸ αἷµα αὐτοῦ; 27δεῦτε ἀποδώµεθα αὐτὸν τοῖς
Ισµαηλίταις τούτοις, αἱ δὲ χεῖρες ἡµῶν µὴ ἔστωσαν ἐπ’ αὐτόν, ὅτι ἀδελφὸς ἡµῶν καὶ σὰρξ ἡµῶν
ἐστιν. ἤκουσαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. 28καὶ παρεπορεύοντο οἱ ἄνθρωποι οἱ Μαδιηναῖοι οἱ ἔµποροι, καὶ
ἐξεί}κυσαν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν Ιωσηφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἀπέδοντο τὸν Ιωσηφ τοῖς Ισµαηλίταις
εἴκοσι χρυσῶν, καὶ κατήγαγον τὸν Ιωσηφ εἰς Αἴγυπτον. 29ἀνέστρεψεν δὲ Ρουβην ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ
οὐχ ὁρᾷ τὸν Ιωσηφ ἐν τῷ λάκκῳ καὶ διέρρηξεν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ. 30καὶ ἀνέστρεψεν πρὸς τοὺς
ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν Τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν· ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύοµαι ἔτι;
31Λαβόντες δὲ τὸν χιτῶνα τοῦ Ιωσηφ ἔσφαξαν ἔριφον αἰγῶν καὶ ἐµόλυναν τὸν χιτῶνα τῷ αἵµατι.
32καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικί}ον καὶ εἰσήνεγκαν τῷ πατρὶ αὐτῶν καὶ εἶπαν Τοῦτον
εὕροµεν· ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ. 33καὶ ἐπέγνω αὐτὸν καὶ εἶπεν Χιτὼν τοῦ υἱοῦ
µού ἐστιν· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν, θηρίον ἥρπασεν τὸν Ιωσηφ. 34διέρρηξεν δὲ Ιακωβ τὰ
ἱµάτια αὐτοῦ καὶ ἐπέθετο σάκκον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐπένθει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡµέρας ποãάς.
35συνήχθησαν δὲ πάντες οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες καὶ ἦλθον παρακαλέσαι αὐτόν, καὶ οὐκ
ἤθελεν παρακαλεῖσθαι λέγων ὅτι Καταβήσοµαι πρὸς τὸν υἱόν µου πενθῶν εἰς ᾅδου. καὶ ἔκλαυσεν
αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. — 36οἱ δὲ Μαδιηναῖοι ἀπέδοντο τὸν Ιωσηφ εἰς Αἴγυπτον τῷ Πετεφρη τῷ
σπάδοντι Φαραω, ἀρχιµαγείρῳ.
38 1Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ κατέβη Ιουδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕως
πρὸς ἄνθρωπόν τινα Οδοãαµίτην, ᾧ ὄνοµα Ιρας. 2καὶ εἶδεν ἐκεῖ Ιουδας θυγατέρα ἀνθρώπου
Χαναναίου, ᾗ ὄνοµα Σαυα, καὶ ἔ}αβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆ}θεν πρὸς αὐτήν. 3καὶ συãαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν
καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Ηρ. 4καὶ συãαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ
Αυναν. 5καὶ προσθεῖσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Σηλωµ. αὐτὴ δὲ ἦν ἐν Χασβι,
ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούς. 6καὶ ἔ}αβεν Ιουδας γυναῖκα Ηρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνοµα Θαµαρ.
7ἐγένετο δὲ Ηρ πρωτότοκος Ιουδα πονηρὸς ἐναντίον κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ θεός. 8εἶπεν δὲ
Ιουδας τῷ Αυναν Εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ γάµβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον
σπέρµα τῷ ἀδελφῷ σου. 9γνοὺς δὲ Αυναν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρµα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο
πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ µὴ δοῦναι σπέρµα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
10πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ θεοῦ ὅτι ἐποίησεν τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσεν καὶ τοῦτον. 11εἶπεν δὲ
Ιουδας Θαµαρ τῇ νύµφῃ αὐτοῦ Κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου, ἕως µέγας γένηται Σηλωµ ὁ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 50
υἱός µου· εἶπεν γάρ Μήποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτος ὥσπερ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θαµαρ
ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
12Ἐπληθύνθησαν δὲ αἱ ἡµέραι καὶ ἀπέθανεν Σαυα ἡ γυνὴ Ιουδα· καὶ παρακληθεὶς Ιουδας ἀνέβη
ἐπὶ τοὺς κείροντας τὰ πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ Ιρας ὁ ποιµὴν αὐτοῦ ὁ Οδοãαµίτης, εἰς Θαµνα.
13καὶ ἀπηíέλη Θαµαρ τῇ νύµφῃ αὐτοῦ λέγοντες Ἰδοὺ ὁ πενθερός σου ἀναβαίνει εἰς Θαµνα κεῖραι
τὰ πρόβατα αὐτοῦ. 14καὶ περιελοµένη τὰ ἱµάτια τῆς χηρεύσεως ἀφ’ ἑαυτῆς περιεβάλετο θέριστρον
καὶ ἐκαãωπίσατο καὶ ἐκάθισεν πρὸς ταῖς πύλαις Αιναν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαµνα· εἶδεν γὰρ ὅτι
µέγας γέγονεν Σηλωµ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. 15καὶ ἰδὼν αὐτὴν Ιουδας ἔδοξεν
αὐτὴν πόρνην εἶναι· κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν. 16ἐξέκλινεν δὲ
πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ Ἔασόν µε εἰσελθεῖν πρὸς σέ· οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι ἡ νύµφη αὐτοῦ
ἐστιν. ἡ δὲ εἶπεν Τί µοι δώσεις, ἐὰν εἰσέλθῃς πρός µε; 17ὁ δὲ εἶπεν Ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν
ἐκ τῶν προβάτων. ἡ δὲ εἶπεν Ἐὰν δῷς ἀρραβῶνα ἕως τοῦ ἀποστεῖ}αί σε. 18ὁ δὲ εἶπεν Τίνα τὸν
ἀρραβῶνά σοι δώσω; ἡ δὲ εἶπεν Τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρµίσκον καὶ τὴν ῥάβδον τὴν ἐν τῇ χειρί
σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆ}θεν πρὸς αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔ}αβεν ἐξ αὐτοῦ. 19καὶ ἀναστᾶσα
ἀπῆ}θεν καὶ περιεί}ατο τὸ θέριστρον ἀφ’ ἑαυτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱµάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς.
20ἀπέστειλεν δὲ Ιουδας τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιµένος αὐτοῦ τοῦ Οδοãαµίτου
κοµίσασθαι τὸν ἀρραβῶνα παρὰ τῆς γυναικός, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν. 21ἐπηρώτησεν δὲ τοὺς ἄνδρας
τοὺς ἐκ τοῦ τόπου Ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενοµένη ἐν Αιναν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; καὶ εἶπαν Οὐκ ἦν ἐνταῦθα
πόρνη. 22καὶ ἀπεστράφη πρὸς Ιουδαν καὶ εἶπεν Οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσιν
µὴ εἶναι ὧδε πόρνην. 23εἶπεν δὲ Ιουδας Ἐχέτω αὐτά, ἀãὰ µήποτε καταγελασθῶµεν· ἐγὼ µὲν
ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον, σὺ δὲ οὐχ εὕρηκας.
24Ἐγένετο δὲ µετὰ τρίµηνον ἀπηíέλη τῷ Ιουδα λέγοντες Ἐκπεπόρνευκεν Θαµαρ ἡ νύµφη σου
καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείας. εἶπεν δὲ Ιουδας Ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω. 25αὐτὴ δὲ
ἀγοµένη ἀπέστειλεν πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα Ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, τίνος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν
γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν Ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ ὁ ὁρµίσκος καὶ ἡ ῥάβδος αὕτη. 26ἐπέγνω δὲ
Ιουδας καὶ εἶπεν Δεδικαίωται Θαµαρ ἢ ἐγώ, οὗ εἵνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλωµ τῷ υἱῷ µου. καὶ οὐ
προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν.
27Ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτεν, καὶ τῇδε ἦν δίδυµα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς. 28ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν
αὐτὴν ὁ εἷς προεξήνεγκεν τὴν χεῖρα· λαβοῦσα δὲ ἡ µαῖα ἔδησεν ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον
λέγουσα Οὗτος ἐξελεύσεται πρότερος. 29ὡς δὲ ἐπισυνήγαγεν τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺς ἐξῆ}θεν ὁ ἀδελφὸς
αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπεν Τί διεκόπη διὰ σὲ φραγµός; καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ Φαρες. 30καὶ µετὰ τοῦτο
ἐξῆ}θεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἐφ’ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον· καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνοµα αὐτοῦ
Ζαρα.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 51
39 1Ιωσηφ δὲ κατήχθη εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν Πετεφρης ὁ εὐνοῦχος Φαραω,
ἀρχιµάγειρος, ἀνὴρ Αἰγύπτιος, ἐκ χειρὸς Ισµαηλιτῶν, οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ. 2καὶ ἦν κύριος µετὰ
Ιωσηφ, καὶ ἦν ἀνὴρ ἐπιτυγχάνων καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ παρὰ τῷ κυρίῳ τῷ Αἰγυπτίῳ. 3ᾔδει δὲ ὁ
κύριος αὐτοῦ ὅτι κύριος µετ’ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἂν ποιῇ, κύριος εὐοδοῖ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. 4καὶ εὗρεν
Ιωσηφ χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, εὐηρέστει δὲ αὐτῷ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου
αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, ἔδωκεν διὰ χειρὸς Ιωσηφ. 5ἐγένετο δὲ µετὰ τὸ κατασταθῆναι αὐτὸν
ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ ηὐλόγησεν κύριος τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου διὰ
Ιωσηφ, καὶ ἐγενήθη εὐλογία κυρίου ἐν πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ. 6καὶ
ἐπέτρεψεν πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, εἰς χεῖρας Ιωσηφ καὶ οὐκ ᾔδει τῶν καθ’ ἑαυτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ
ἄρτου, οὗ ἤσθιεν αὐτός.
Καὶ ἦν Ιωσηφ καλὸς τῷ εἴδει καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα. 7καὶ ἐγένετο µετὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα
καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλµοὺς αὐτῆς ἐπὶ Ιωσηφ καὶ εἶπεν Κοιµήθητι µετ’
ἐµοῦ. 8ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπεν δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ Εἰ ὁ κύριός µου οὐ γινώσκει δι’ ἐµὲ
οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς µου 9καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν
τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐθὲν ἐµοῦ οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ’ ἐµοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι,
καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆµα τὸ πονηρὸν τοῦτο καὶ ἁµαρτήσοµαι ἐναντίον τοῦ θεοῦ; 10ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ
Ιωσηφ ἡµέραν ἐξ ἡµέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουσεν αὐτῇ καθεύδειν µετ’ αὐτῆς τοῦ συíενέσθαι αὐτῇ. —
11ἐγένετο δὲ τοιαύτη τις ἡµέρα, εἰσῆ}θεν Ιωσηφ εἰς τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐθεὶς ἦν
τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω, 12καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱµατίων λέγουσα Κοιµήθητι µετ’ ἐµοῦ. καὶ
καταλιπὼν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγεν καὶ ἐξῆ}θεν ἔξω. 13καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν ὅτι
κατέλιπεν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς καὶ ἔφυγεν καὶ ἐξῆ}θεν ἔξω, 14καὶ ἐκάλεσεν τοὺς
ὄντας ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα Ἴδετε, εἰσήγαγεν ἡµῖν παῖδα Εβραῖον ἐµπαίζειν ἡµῖν·
εἰσῆ}θεν πρός µε λέγων Κοιµήθητι µετ’ ἐµοῦ, καὶ ἐβόησα φωνῇ µεγάλῃ· 15ἐν δὲ τῷ ἀκοῦσαι αὐτὸν
ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν µου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ παρ’ ἐµοὶ ἔφυγεν καὶ ἐξῆ}θεν
ἔξω. 16καὶ καταλιµπάνει τὰ ἱµάτια παρ’ ἑαυτῇ, ἕως ἦλθεν ὁ κύριος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 17καὶ
ἐλάλησεν αὐτῷ κατὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα λέγουσα Εἰσῆ}θεν πρός µε ὁ παῖς ὁ Εβραῖος, ὃν εἰσήγαγες
πρὸς ἡµᾶς, ἐµπαῖξαί µοι καὶ εἶπέν µοι Κοιµηθήσοµαι µετὰ σοῦ· 18ὡς δὲ ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν
φωνήν µου καὶ ἐβόησα, κατέλιπεν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ παρ’ ἐµοὶ καὶ ἔφυγεν καὶ ἐξῆ}θεν ἔξω. 19ἐγένετο
δὲ ὡς ἤκουσεν ὁ κύριος αὐτοῦ τὰ ῥήµατα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅσα ἐλάλησεν πρὸς αὐτὸν λέγουσα
Οὕτως ἐποίησέν µοι ὁ παῖς σου, καὶ ἐθυµώθη ὀργῇ. 20καὶ λαβὼν ὁ κύριος Ιωσηφ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς
τὸ ὀχύρωµα, εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾧ οἱ δεσµῶται τοῦ βασιλέως κατέχονται ἐκεῖ ἐν τῷ ὀχυρώµατι.
21Καὶ ἦν κύριος µετὰ Ιωσηφ καὶ κατέχεεν αὐτοῦ ἔ}εος καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ
ἀρχιδεσµοφύλακος, 22καὶ ἔδωκεν ὁ ἀρχιδεσµοφύλαξ τὸ δεσµωτήριον διὰ χειρὸς Ιωσηφ καὶ πάντας
τοὺς ἀπηγµένους, ὅσοι ἐν τῷ δεσµωτηρίῳ, καὶ πάντα, ὅσα ποιοῦσιν ἐκεῖ. 23οὐκ ἦν ὁ ἀρχιδεσµοφύλαξ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 52
τοῦ δεσµωτηρίου γινώσκων δι’ αὐτὸν οὐθέν· πάντα γὰρ ἦν διὰ χειρὸς Ιωσηφ διὰ τὸ τὸν κύριον µετ’
αὐτοῦ εἶναι, καὶ ὅσα αὐτὸς ἐποίει, κύριος εὐώδου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ.
40 1Ἐγένετο δὲ µετὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα ἥµαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ὁ
ἀρχισιτοποιὸς τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου. 2καὶ ὠργίσθη Φαραω ἐπὶ τοῖς δυσὶν εὐνούχοις
αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ, 3καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ παρὰ τῷ
δεσµοφύλακι εἰς τὸ δεσµωτήριον, εἰς τὸν τόπον, οὗ Ιωσηφ ἀπῆκτο ἐκεῖ. 4καὶ συνέστησεν ὁ
ἀρχιδεσµώτης τῷ Ιωσηφ αὐτούς, καὶ παρέστη αὐτοῖς· ἦσαν δὲ ἡµέρας ἐν τῇ φυλακῇ. — 5καὶ εἶδον
ἀµφότεροι ἐνύπνιον, ἑκάτερος ἐνύπνιον, ἐν µιᾷ νυκτὶ ὅρασις τοῦ ἐνυπνίου αὐτοῦ, ὁ ἀρχιοινοχόος καὶ
ὁ ἀρχισιτοποιός, οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου, οἱ ὄντες ἐν τῷ δεσµωτηρίῳ. 6εἰσῆ}θεν δὲ πρὸς αὐτοὺς
Ιωσηφ τὸ πρωὶ καὶ εἶδεν αὐτούς, καὶ ἦσαν τεταραγµένοι. 7καὶ ἠρώτα τοὺς εὐνούχους Φαραω, οἳ ἦσαν
µετ’ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, λέγων Τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑµῶν σκυθρωπὰ
σήµερον; 8οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ Ἐνύπνιον εἴδοµεν, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. εἶπεν δὲ αὐτοῖς
Ιωσηφ Οὐχὶ διὰ τοῦ θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστιν; διηγήσασθε οὖν µοι. — 9καὶ διηγήσατο ὁ
ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ Ιωσηφ καὶ εἶπεν Ἐν τῷ ὕπνῳ µου ἦν ἄµπελος ἐναντίον µου· 10ἐν
δὲ τῇ ἀµπέλῳ τρεῖς πυθµένες, καὶ αὐτὴ θάãουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούς· πέπειροι οἱ βότρυες
σταφυλῆς. 11καὶ τὸ ποτήριον Φαραω ἐν τῇ χειρί µου· καὶ ἔ}αβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν
εἰς τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὰς χεῖρας Φαραω. 12καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιωσηφ Τοῦτο ἡ
σύγκρισις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς πυθµένες τρεῖς ἡµέραι εἰσίν· 13ἔτι τρεῖς ἡµέραι καὶ µνησθήσεται Φαραω τῆς
ἀρχῆς σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπὶ τὴν ἀρχιοινοχοί̈αν σου, καὶ δώσεις τὸ ποτήριον Φαραω εἰς τὴν
χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν, ὡς ἦσθα οἰνοχοῶν. 14ἀãὰ µνήσθητί µου διὰ σεαυτοῦ,
ὅταν εὖ σοι γένηται, καὶ ποιήσεις ἐν ἐµοὶ ἔ}εος καὶ µνησθήσῃ περὶ ἐµοῦ Φαραω καὶ ἐξάξεις µε ἐκ
τοῦ ὀχυρώµατος τούτου· 15ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς Εβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν, ἀã’
ἐνέβαλόν µε εἰς τὸν λάκκον τοῦτον. — 16καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιὸς ὅτι ὀρθῶς συνέκρινεν, καὶ εἶπεν
τῷ Ιωσηφ Κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤµην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς µου· 17ἐν δὲ
τῷ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν, ὧν ὁ βασιλεὺς Φαραω ἐσθίει, ἔργον σιτοποιοῦ, καὶ τὰ
πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆς κεφαλῆς µου. 18ἀποκριθεὶς δὲ
Ιωσηφ εἶπεν αὐτῷ Αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· τὰ τρία κανᾶ τρεῖς ἡµέραι εἰσίν· 19ἔτι τριῶν ἡµερῶν
ἀφελεῖ Φαραω τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεµάσει σε ἐπὶ ξύλου, καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ
οὐρανοῦ τὰς σάρκας σου ἀπὸ σοῦ. — 20ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡµέρᾳ τῇ τρίτῃ ἡµέρα γενέσεως ἦν Φαραω,
καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ. καὶ ἐµνήσθη τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ
ἀρχισιτοποιοῦ ἐν µέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ 21καὶ ἀπεκατέστησεν τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
αὐτοῦ, καὶ ἔδωκεν τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραω, 22τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέµασεν, καθὰ
συνέκρινεν αὐτοῖς Ιωσηφ. 23οὐκ ἐµνήσθη δὲ ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ Ιωσηφ, ἀãὰ ἐπελάθετο αὐτοῦ.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 53
41 1Ἐγένετο δὲ µετὰ δύο ἔτη ἡµερῶν Φαραω εἶδεν ἐνύπνιον. ᾤετο ἑστάναι ἐπὶ τοῦ ποταµοῦ,
2καὶ ἰδοὺ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταµοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξὶν καὶ
ἐβόσκοντο ἐν τῷ ἄχει· 3ἄ²αι δὲ ἑπτὰ βόες ἀνέβαινον µετὰ ταύτας ἐκ τοῦ ποταµοῦ αἰσχραὶ τῷ εἴδει
καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶν καὶ ἐνέµοντο παρὰ τὰς βόας παρὰ τὸ χεῖ}ος τοῦ ποταµοῦ· 4καὶ κατέφαγον αἱ
ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶν τὰς ἑπτὰ βόας τὰς καλὰς τῷ εἴδει καὶ τὰς ἐκλεκτάς.
ἠγέρθη δὲ Φαραω. — 5καὶ ἐνυπνιάσθη τὸ δεύτερον, καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν πυθµένι ἑνὶ
ἐκλεκτοὶ καὶ καλοί· 6ἄ²οι δὲ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεµόφθοροι ἀνεφύοντο µετ’ αὐτούς· 7καὶ
κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεµόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ τοὺς
πλήρεις. ἠγέρθη δὲ Φαραω, καὶ ἦν ἐνύπνιον.
8Ἐγένετο δὲ πρωὶ καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἀποστεί}ας ἐκάλεσεν πάντας τοὺς ἐξηγητὰς
Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς Φαραω τὸ ἐνύπνιον, καὶ οὐκ ἦν ὁ
ἀπαíέãων αὐτὸ τῷ Φαραω. 9καὶ ἐλάλησεν ὁ ἀρχιοινοχόος πρὸς Φαραω λέγων Τὴν ἁµαρτίαν µου
ἀναµιµνῄσκω σήµερον· 10Φαραω ὠργίσθη τοῖς παισὶν αὐτοῦ καὶ ἔθετο ἡµᾶς ἐν φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ
τοῦ ἀρχιµαγείρου, ἐµέ τε καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν. 11καὶ εἴδοµεν ἐνύπνιον ἐν νυκτὶ µιᾷ, ἐγώ τε καὶ
αὐτός, ἕκαστος κατὰ τὸ αὑτοῦ ἐνύπνιον εἴδοµεν. 12ἦν δὲ ἐκεῖ µεθ’ ἡµῶν νεανίσκος παῖς Εβραῖος τοῦ
ἀρχιµαγείρου, καὶ διηγησάµεθα αὐτῷ, καὶ συνέκρινεν ἡµῖν. 13ἐγενήθη δὲ καθὼς συνέκρινεν ἡµῖν,
οὕτως καὶ συνέβη, ἐµέ τε ἀποκατασταθῆναι ἐπὶ τὴν ἀρχήν µου, ἐκεῖνον δὲ κρεµασθῆναι.
14Ἀποστεί}ας δὲ Φαραω ἐκάλεσεν τὸν Ιωσηφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἐκ τοῦ ὀχυρώµατος καὶ
ἐξύρησαν αὐτὸν καὶ ἤ²αξαν τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἦλθεν πρὸς Φαραω. 15εἶπεν δὲ Φαραω τῷ Ιωσηφ
Ἐνύπνιον ἑώρακα, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό· ἐγὼ δὲ ἀκήκοα περὶ σοῦ λεγόντων ἀκούσαντά σε
ἐνύπνια συγκρῖναι αὐτά. 16ἀποκριθεὶς δὲ Ιωσηφ τῷ Φαραω εἶπεν Ἄνευ τοῦ θεοῦ οὐκ ἀποκριθήσεται
τὸ σωτήριον Φαραω. 17ἐλάλησεν δὲ Φαραω τῷ Ιωσηφ λέγων Ἐν τῷ ὕπνῳ µου ᾤµην ἑστάναι παρὰ
τὸ χεῖ}ος τοῦ ποταµοῦ, 18καὶ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταµοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ
ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξὶν καὶ ἐνέµοντο ἐν τῷ ἄχει· 19καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ βόες ἕτεραι ἀνέβαινον ὀπίσω αὐτῶν
ἐκ τοῦ ποταµοῦ πονηραὶ καὶ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξίν, οἵας οὐκ εἶδον τοιαύτας ἐν ὅ}ῃ
γῇ Αἰγύπτῳ αἰσχροτέρας· 20καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ τὰς ἑπτὰ βόας τὰς
πρώτας τὰς καλὰς καὶ ἐκλεκτάς, 21καὶ εἰσῆ}θον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν καὶ οὐ διάδηλοι ἐγένοντο ὅτι
εἰσῆ}θον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, καὶ αἱ ὄψεις αὐτῶν αἰσχραὶ καθὰ καὶ τὴν ἀρχήν. ἐξεγερθεὶς δὲ
ἐκοιµήθην 22καὶ εἶδον πάλιν ἐν τῷ ὕπνῳ µου, καὶ ὥσπερ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν πυθµένι ἑνὶ
πλήρεις καὶ καλοί· 23ἄ²οι δὲ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεµόφθοροι ἀνεφύοντο ἐχόµενοι αὐτῶν·
24καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεµόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς καλοὺς καὶ τοὺς
πλήρεις. εἶπα οὖν τοῖς ἐξηγηταῖς, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαíέãων µοι.
25Καὶ εἶπεν Ιωσηφ τῷ Φαραω Τὸ ἐνύπνιον Φαραω ἕν ἐστιν· ὅσα ὁ θεὸς ποιεῖ, ἔδειξεν τῷ Φαραω.
26αἱ ἑπτὰ βόες αἱ καλαὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστίν, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ καλοὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστίν· τὸ ἐνύπνιον
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 54
Φαραω ἕν ἐστιν. 27καὶ αἱ ἑπτὰ βόες αἱ λεπταὶ αἱ ἀναβαίνουσαι ὀπίσω αὐτῶν ἑπτὰ ἔτη ἐστίν, καὶ οἱ
ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεµόφθοροι ἔσονται ἑπτὰ ἔτη λιµοῦ. 28τὸ δὲ ῥῆµα, ὃ εἴρηκα Φαραω
Ὅσα ὁ θεὸς ποιεῖ, ἔδειξεν τῷ Φαραω, 29ἰδοὺ ἑπτὰ ἔτη ἔρχεται εὐθηνία ποãὴ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ·
30ἥξει δὲ ἑπτὰ ἔτη λιµοῦ µετὰ ταῦτα, καὶ ἐπιλήσονται τῆς πλησµονῆς ἐν ὅ}ῃ γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ
ἀναλώσει ὁ λιµὸς τὴν γῆν, 31καὶ οὐκ ἐπιγνωσθήσεται ἡ εὐθηνία ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ λιµοῦ τοῦ
ἐσοµένου µετὰ ταῦτα· ἰσχυρὸς γὰρ ἔσται σφόδρα. 32περὶ δὲ τοῦ δευτερῶσαι τὸ ἐνύπνιον Φαραω δίς,
ὅτι ἀληθὲς ἔσται τὸ ῥῆµα τὸ παρὰ τοῦ θεοῦ, καὶ ταχυνεῖ ὁ θεὸς τοῦ ποιῆσαι αὐτό. 33νῦν οὖν σκέψαι
ἄνθρωπον φρόνιµον καὶ συνετὸν καὶ κατάστησον αὐτὸν ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου· 34καὶ ποιησάτω Φαραω
καὶ καταστησάτω τοπάρχας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀποπεµπτωσάτωσαν πάντα τὰ γενήµατα τῆς γῆς
Αἰγύπτου τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῆς εὐθηνίας 35καὶ συναγαγέτωσαν πάντα τὰ βρώµατα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν
ἐρχοµένων τῶν καλῶν τούτων, καὶ συναχθήτω ὁ σῖτος ὑπὸ χεῖρα Φαραω, βρώµατα ἐν ταῖς πόλεσιν
φυλαχθήτω· 36καὶ ἔσται τὰ βρώµατα πεφυλαγµένα τῇ γῇ εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιµοῦ, ἃ ἔσονται ἐν
γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ οὐκ ἐκτριβήσεται ἡ γῆ ἐν τῷ λιµῷ.
37Ἤρεσεν δὲ τὰ ῥήµατα ἐναντίον Φαραω καὶ ἐναντίον πάντων τῶν παίδων αὐτοῦ, 38καὶ εἶπεν
Φαραω πᾶσιν τοῖς παισὶν αὐτοῦ Μὴ εὑρήσοµεν ἄνθρωπον τοιοῦτον, ὃς ἔχει πνεῦµα θεοῦ ἐν αὐτῷ;
39εἶπεν δὲ Φαραω τῷ Ιωσηφ Ἐπειδὴ ἔδειξεν ὁ θεός σοι πάντα ταῦτα, οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος
φρονιµώτερος καὶ συνετώτερός σου· 40σὺ ἔσῃ ἐπὶ τῷ οἴκῳ µου, καὶ ἐπὶ τῷ στόµατί σου ὑπακούσεται
πᾶς ὁ λαός µου· πλὴν τὸν θρόνον ὑπερέξω σου ἐγώ. 41εἶπεν δὲ Φαραω τῷ Ιωσηφ Ἰδοὺ καθίστηµί σε
σήµερον ἐπὶ πάσης γῆς Αἰγύπτου. 42καὶ περιελόµενος Φαραω τὸν δακτύλιον ἀπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ
περιέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν χεῖρα Ιωσηφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν στολὴν βυσσίνην καὶ περιέθηκεν κλοιὸν
χρυσοῦν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ· 43καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρµα τὸ δεύτερον τῶν αὐτοῦ, καὶ
ἐκήρυξεν ἔµπροσθεν αὐτοῦ κῆρυξ· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ’ ὅ}ης γῆς Αἰγύπτου. 44εἶπεν δὲ Φαραω
τῷ Ιωσηφ Ἐγὼ Φαραω· ἄνευ σοῦ οὐκ ἐξαρεῖ οὐθεὶς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. 45καὶ
ἐκάλεσεν Φαραω τὸ ὄνοµα Ιωσηφ Ψονθοµφανηχ· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν Ασεννεθ θυγατέρα Πετεφρη
ἱερέως Ἡλίου πόλεως αὐτῷ γυναῖκα. 46Ιωσηφ δὲ ἦν ἐτῶν τριάκοντα, ὅτε ἔστη ἐναντίον Φαραω
βασιλέως Αἰγύπτου.
Ἐξῆ}θεν δὲ Ιωσηφ ἐκ προσώπου Φαραω καὶ διῆ}θεν πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου. 47καὶ ἐποίησεν ἡ γῆ
ἐν τοῖς ἑπτὰ ἔτεσιν τῆς εὐθηνίας δράγµατα· 48καὶ συνήγαγεν πάντα τὰ βρώµατα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐν
οἷς ἦν ἡ εὐθηνία ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ ἔθηκεν τὰ βρώµατα ἐν ταῖς πόλεσιν, βρώµατα τῶν πεδίων τῆς
πόλεως τῶν κύκλῳ αὐτῆς ἔθηκεν ἐν αὐτῇ. 49καὶ συνήγαγεν Ιωσηφ σῖτον ὡσεὶ τὴν ἄµµον τῆς
θαλάσσης πολὺν σφόδρα, ἕως οὐκ ἠδύναντο ἀριθµῆσαι, οὐ γὰρ ἦν ἀριθµός.
50Τῷ δὲ Ιωσηφ ἐγένοντο υἱοὶ δύο πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιµοῦ, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ
Ασεννεθ θυγάτηρ Πετεφρη ἱερέως Ἡλίου πόλεως. 51ἐκάλεσεν δὲ Ιωσηφ τὸ ὄνοµα τοῦ πρωτοτόκου
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 55
Μανασση, ὅτι Ἐπιλαθέσθαι µε ἐποίησεν ὁ θεὸς πάντων τῶν πόνων µου καὶ πάντων τῶν τοῦ πατρός
µου. 52τὸ δὲ ὄνοµα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν Εφραιµ, ὅτι Ηὔξησέν µε ὁ θεὸς ἐν γῇ ταπεινώσεώς µου.
53Παρῆ}θον δὲ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐθηνίας, ἃ ἐγένοντο ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, 54καὶ ἤρξαντο τὰ ἑπτὰ ἔτη
τοῦ λιµοῦ ἔρχεσθαι, καθὰ εἶπεν Ιωσηφ. καὶ ἐγένετο λιµὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἐν δὲ πάσῃ γῇ Αἰγύπτου
ἦσαν ἄρτοι. 55καὶ ἐπείνασεν πᾶσα ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἐκέκραξεν δὲ ὁ λαὸς πρὸς Φαραω περὶ ἄρτων·
εἶπεν δὲ Φαραω πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις Πορεύεσθε πρὸς Ιωσηφ, καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃ ὑµῖν, ποιήσατε. 56καὶ ὁ
λιµὸς ἦν ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς· ἀνέῳξεν δὲ Ιωσηφ πάντας τοὺς σιτοβολῶνας καὶ ἐπώλει πᾶσι
τοῖς Αἰγυπτίοις. 57καὶ πᾶσαι αἱ χῶραι ἦλθον εἰς Αἴγυπτον ἀγοράζειν πρὸς Ιωσηφ· ἐπεκράτησεν γὰρ ὁ
λιµὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
42 1Ἰδὼν δὲ Ιακωβ ὅτι ἔστιν πρᾶσις ἐν Αἰγύπτῳ, εἶπεν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ Ἵνα τί ῥᾳθυµεῖτε; 2ἰδοὺ
ἀκήκοα ὅτι ἔστιν σῖτος ἐν Αἰγύπτῳ· κατάβητε ἐκεῖ καὶ πρίασθε ἡµῖν µικρὰ βρώµατα, ἵνα ζῶµεν καὶ
µὴ ἀποθάνωµεν. 3κατέβησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ιωσηφ οἱ δέκα πρίασθαι σῖτον ἐξ Αἰγύπτου· 4τὸν δὲ
Βενιαµιν τὸν ἀδελφὸν Ιωσηφ οὐκ ἀπέστειλεν µετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ· εἶπεν γάρ Μήποτε συµβῇ
αὐτῷ µαλακία.
5Ἦλθον δὲ οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἀγοράζειν µετὰ τῶν ἐρχοµένων· ἦν γὰρ ὁ λιµὸς ἐν γῇ Χανααν. 6Ιωσηφ
δὲ ἦν ἄρχων τῆς γῆς, οὗτος ἐπώλει παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς· ἐλθόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ιωσηφ
προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. 7ἰδὼν δὲ Ιωσηφ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπέγνω καὶ
ἠãοτριοῦτο ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς σκληρὰ καὶ εἶπεν αὐτοῖς Πόθεν ἥκατε; οἱ δὲ εἶπαν Ἐκ
γῆς Χανααν ἀγοράσαι βρώµατα. 8ἐπέγνω δὲ Ιωσηφ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐπέγνωσαν
αὐτόν. 9καὶ ἐµνήσθη Ιωσηφ τῶν ἐνυπνίων, ὧν εἶδεν αὐτός, καὶ εἶπεν αὐτοῖς Κατάσκοποί ἐστε·
κατανοῆσαι τὰ ἴχνη τῆς χώρας ἥκατε. 10οἱ δὲ εἶπαν Οὐχί, κύριε· οἱ παῖδές σου ἤ}θοµεν πρίασθαι
βρώµατα· 11πάντες ἐσµὲν υἱοὶ ἑνὸς ἀνθρώπου· εἰρηνικοί ἐσµεν, οὐκ εἰσὶν οἱ παῖδές σου κατάσκοποι.
12εἶπεν δὲ αὐτοῖς Οὐχί, ἀãὰ τὰ ἴχνη τῆς γῆς ἤ}θατε ἰδεῖν. 13οἱ δὲ εἶπαν Δώδεκά ἐσµεν οἱ παῖδές σου
ἀδελφοὶ ἐν γῇ Χανααν, καὶ ἰδοὺ ὁ νεώτερος µετὰ τοῦ πατρὸς ἡµῶν σήµερον, ὁ δὲ ἕτερος οὐχ
ὑπάρχει. 14εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιωσηφ Τοῦτό ἐστιν, ὃ εἴρηκα ὑµῖν λέγων ὅτι Κατάσκοποί ἐστε· 15ἐν
τούτῳ φανεῖσθε· νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραω, οὐ µὴ ἐξέλθητε ἐντεῦθεν, ἐὰν µὴ ὁ ἀδελφὸς ὑµῶν ὁ
νεώτερος ἔ}θῃ ὧδε. 16ἀποστεί}ατε ἐξ ὑµῶν ἕνα καὶ λάβετε τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν, ὑµεῖς δὲ ἀπάχθητε
ἕως τοῦ φανερὰ γενέσθαι τὰ ῥήµατα ὑµῶν, εἰ ἀληθεύετε ἢ οὔ· εἰ δὲ µή, νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραω, ἦ µὴν
κατάσκοποί ἐστε. 17καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ ἡµέρας τρεῖς.
18Εἶπεν δὲ αὐτοῖς τῇ ἡµέρᾳ τῇ τρίτῃ Τοῦτο ποιήσατε καὶ ζήσεσθε — τὸν θεὸν γὰρ ἐγὼ φοβοῦµαι
— · 19εἰ εἰρηνικοί ἐστε, ἀδελφὸς ὑµῶν εἷς κατασχεθήτω ἐν τῇ φυλακῇ, αὐτοὶ δὲ βαδίσατε καὶ
ἀπαγάγετε τὸν ἀγορασµὸν τῆς σιτοδοσίας ὑµῶν 20καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν τὸν νεώτερον ἀγάγετε πρός
µε, καὶ πιστευθήσονται τὰ ῥήµατα ὑµῶν· εἰ δὲ µή, ἀποθανεῖσθε. ἐποίησαν δὲ οὕτως. — 21καὶ εἶπεν
ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ναί· ἐν ἁµαρτίᾳ γάρ ἐσµεν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡµῶν, ὅτι
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 56
ὑπερείδοµεν τὴν θλῖψιν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ὅτε κατεδέετο ἡµῶν, καὶ οὐκ εἰσηκούσαµεν αὐτοῦ· ἕνεκεν
τούτου ἐπῆ}θεν ἐφ’ ἡµᾶς ἡ θλῖψις αὕτη. 22ἀποκριθεὶς δὲ Ρουβην εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ ἐλάλησα ὑµῖν
λέγων Μὴ ἀδικήσητε τὸ παιδάριον; καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ µου· καὶ ἰδοὺ τὸ αἷµα αὐτοῦ ἐκζητεῖται.
23αὐτοὶ δὲ οὐκ ᾔδεισαν ὅτι ἀκούει Ιωσηφ· ὁ γὰρ ἑρµηνευτὴς ἀνὰ µέσον αὐτῶν ἦν. 24ἀποστραφεὶς δὲ
ἀπ’ αὐτῶν ἔκλαυσεν Ιωσηφ. — καὶ πάλιν προσῆ}θεν πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς καὶ ἔ}αβεν τὸν
Συµεων ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν. 25ἐνετεί}ατο δὲ Ιωσηφ ἐµπλῆσαι τὰ ἀíεῖα
αὐτῶν σίτου καὶ ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον ἑκάστου εἰς τὸν σάκκον αὐτοῦ καὶ δοῦναι αὐτοῖς ἐπισιτισµὸν
εἰς τὴν ὁδόν. καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς οὕτως. 26καὶ ἐπιθέντες τὸν σῖτον ἐπὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν ἀπῆ}θον
ἐκεῖθεν. — 27λύσας δὲ εἷς τὸν µάρσιππον αὐτοῦ δοῦναι χορτάσµατα τοῖς ὄνοις αὐτοῦ, οὗ κατέλυσαν,
εἶδεν τὸν δεσµὸν τοῦ ἀργυρίου αὐτοῦ, καὶ ἦν ἐπάνω τοῦ στόµατος τοῦ µαρσίππου· 28καὶ εἶπεν τοῖς
ἀδελφοῖς αὐτοῦ Ἀπεδόθη µοι τὸ ἀργύριον, καὶ ἰδοὺ τοῦτο ἐν τῷ µαρσίππῳ µου. καὶ ἐξέστη ἡ καρδία
αὐτῶν, καὶ ἐταράχθησαν πρὸς ἀãήλους λέγοντες Τί τοῦτο ἐποίησεν ὁ θεὸς ἡµῖν;
29Ἦλθον δὲ πρὸς Ιακωβ τὸν πατέρα αὐτῶν εἰς γῆν Χανααν καὶ ἀπήíειλαν αὐτῷ πάντα τὰ
συµβάντα αὐτοῖς λέγοντες 30Λελάληκεν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς πρὸς ἡµᾶς σκληρὰ καὶ ἔθετο
ἡµᾶς ἐν φυλακῇ ὡς κατασκοπεύοντας τὴν γῆν. 31εἴπαµεν δὲ αὐτῷ Εἰρηνικοί ἐσµεν, οὔκ ἐσµεν
κατάσκοποι· 32δώδεκα ἀδελφοί ἐσµεν, υἱοὶ τοῦ πατρὸς ἡµῶν· ὁ εἷς οὐχ ὑπάρχει, ὁ δὲ µικρότερος
µετὰ τοῦ πατρὸς ἡµῶν σήµερον ἐν γῇ Χανααν. 33εἶπεν δὲ ἡµῖν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς Ἐν
τούτῳ γνώσοµαι ὅτι εἰρηνικοί ἐστε· ἀδελφὸν ἕνα ἄφετε ὧδε µετ’ ἐµοῦ, τὸν δὲ ἀγορασµὸν τῆς
σιτοδοσίας τοῦ οἴκου ὑµῶν λαβόντες ἀπέλθατε 34καὶ ἀγάγετε πρός µε τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν τὸν
νεώτερον, καὶ γνώσοµαι ὅτι οὐ κατάσκοποί ἐστε, ἀã’ ὅτι εἰρηνικοί ἐστε, καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν
ἀποδώσω ὑµῖν, καὶ τῇ γῇ ἐµπορεύεσθε. 35ἐγένετο δὲ ἐν τῷ κατακενοῦν αὐτοὺς τοὺς σάκκους αὐτῶν
καὶ ἦν ἑκάστου ὁ δεσµὸς τοῦ ἀργυρίου ἐν τῷ σάκκῳ αὐτῶν· καὶ εἶδον τοὺς δεσµοὺς τοῦ ἀργυρίου
αὐτῶν, αὐτοὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν. 36εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιακωβ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἐµὲ
ἠτεκνώσατε· Ιωσηφ οὐκ ἔστιν, Συµεων οὐκ ἔστιν, καὶ τὸν Βενιαµιν λήµψεσθε· ἐπ’ ἐµὲ ἐγένετο
πάντα ταῦτα. 37εἶπεν δὲ Ρουβην τῷ πατρὶ αὐτοῦ λέγων Τοὺς δύο υἱούς µου ἀπόκτεινον, ἐὰν µὴ
ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σέ δὸς αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά µου, κἀγὼ ἀνάξω αὐτὸν πρὸς σέ. 38ὁ δὲ εἶπεν Οὐ
καταβήσεται ὁ υἱός µου µεθ’ ὑµῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανεν καὶ αὐτὸς µόνος καταλέλειπται·
καὶ συµβήσεται αὐτὸν µαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἂν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ µου τὸ γῆρας µετὰ
λύπης εἰς ᾅδου.
43 1Ὁ δὲ λιµὸς ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς. 2ἐγένετο δὲ ἡνίκα συνετέλεσαν καταφαγεῖν τὸν σῖτον, ὃν
ἤνεγκαν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν Πάλιν πορευθέντες πρίασθε ἡµῖν µικρὰ
βρώµατα. 3εἶπεν δὲ αὐτῷ Ιουδας λέγων Διαµαρτυρίᾳ διαµεµαρτύρηται ἡµῖν ὁ ἄνθρωπος λέγων Οὐκ
ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν µου, ἐὰν µὴ ὁ ἀδελφὸς ὑµῶν ὁ νεώτερος µεθ’ ὑµῶν ᾖ. 4εἰ µὲν οὖν ἀποστέãεις
τὸν ἀδελφὸν ἡµῶν µεθ’ ἡµῶν, καταβησόµεθα καὶ ἀγοράσωµέν σοι βρώµατα· 5εἰ δὲ µὴ ἀποστέãεις
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 57
τὸν ἀδελφὸν ἡµῶν µεθ’ ἡµῶν, οὐ πορευσόµεθα· ὁ γὰρ ἄνθρωπος εἶπεν ἡµῖν λέγων Οὐκ ὄψεσθέ µου
τὸ πρόσωπον, ἐὰν µὴ ὁ ἀδελφὸς ὑµῶν ὁ νεώτερος µεθ’ ὑµῶν ᾖ. 6εἶπεν δὲ Ισραηλ Τί ἐκακοποιήσατέ
µε ἀναíεί}αντες τῷ ἀνθρώπῳ εἰ ἔστιν ὑµῖν ἀδελφός; 7οἱ δὲ εἶπαν Ἐρωτῶν ἐπηρώτησεν ἡµᾶς ὁ
ἄνθρωπος καὶ τὴν γενεὰν ἡµῶν λέγων Εἰ ἔτι ὁ πατὴρ ὑµῶν ζῇ; εἰ ἔστιν ὑµῖν ἀδελφός; καὶ
ἀπηíεί}αµεν αὐτῷ κατὰ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. µὴ ᾔδειµεν εἰ ἐρεῖ ἡµῖν Ἀγάγετε τὸν ἀδελφὸν
ὑµῶν; 8εἶπεν δὲ Ιουδας πρὸς Ισραηλ τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἀπόστειλον τὸ παιδάριον µετ’ ἐµοῦ, καὶ
ἀναστάντες πορευσόµεθα, ἵνα ζῶµεν καὶ µὴ ἀποθάνωµεν καὶ ἡµεῖς καὶ σὺ καὶ ἡ ἀποσκευὴ ἡµῶν.
9ἐγὼ δὲ ἐκδέχοµαι αὐτόν, ἐκ χειρός µου ζήτησον αὐτόν· ἐὰν µὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω
αὐτὸν ἐναντίον σου, ἡµαρτηκὼς ἔσοµαι πρὸς σὲ πάσας τὰς ἡµέρας. 10εἰ µὴ γὰρ ἐβραδύναµεν, ἤδη ἂν
ὑπεστρέψαµεν δίς. 11εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ισραηλ ὁ πατὴρ αὐτῶν Εἰ οὕτως ἐστίν, τοῦτο ποιήσατε· λάβετε
ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς ἐν τοῖς ἀíείοις ὑµῶν καὶ καταγάγετε τῷ ἀνθρώπῳ δῶρα, τῆς ῥητίνης καὶ
τοῦ µέλιτος, θυµίαµα καὶ στακτὴν καὶ τερέµινθον καὶ κάρυα. 12καὶ τὸ ἀργύριον δισσὸν λάβετε ἐν
ταῖς χερσὶν ὑµῶν· τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς µαρσίπποις ὑµῶν ἀποστρέψατε µεθ’ ὑµῶν·
µήποτε ἀγνόηµά ἐστιν. 13καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν λάβετε καὶ ἀναστάντες κατάβητε πρὸς τὸν
ἄνθρωπον. 14ὁ δὲ θεός µου δῴη ὑµῖν χάριν ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀποστεί}αι τὸν ἀδελφὸν ὑµῶν
τὸν ἕνα καὶ τὸν Βενιαµιν· ἐγὼ µὲν γάρ, καθὰ ἠτέκνωµαι, ἠτέκνωµαι.
15Λαβόντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰ δῶρα ταῦτα καὶ τὸ ἀργύριον διπλοῦν ἔ}αβον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν
καὶ τὸν Βενιαµιν καὶ ἀναστάντες κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἔστησαν ἐναντίον Ιωσηφ. 16εἶδεν δὲ
Ιωσηφ αὐτοὺς καὶ τὸν Βενιαµιν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁµοµήτριον καὶ εἶπεν τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας
αὐτοῦ Εἰσάγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν καὶ σφάξον θύµατα καὶ ἑτοίµασον· µετ’ ἐµοῦ γὰρ
φάγονται οἱ ἄνθρωποι ἄρτους τὴν µεσηµβρίαν. 17ἐποίησεν δὲ ὁ ἄνθρωπος, καθὰ εἶπεν Ιωσηφ, καὶ
εἰσήγαγεν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸν οἶκον Ιωσηφ. — 18ἰδόντες δὲ οἱ ἄνθρωποι ὅτι εἰσήχθησαν εἰς τὸν
οἶκον Ιωσηφ, εἶπαν Διὰ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς µαρσίπποις ἡµῶν τὴν ἀρχὴν ἡµεῖς
εἰσαγόµεθα τοῦ συκοφαντῆσαι ἡµᾶς καὶ ἐπιθέσθαι ἡµῖν τοῦ λαβεῖν ἡµᾶς εἰς παῖδας καὶ τοὺς ὄνους
ἡµῶν. 19προσελθόντες δὲ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου Ιωσηφ ἐλάλησαν αὐτῷ ἐν τῷ πυλῶνι
τοῦ οἴκου 20λέγοντες Δεόµεθα, κύριε· κατέβηµεν τὴν ἀρχὴν πρίασθαι βρώµατα· 21ἐγένετο δὲ ἡνίκα
ἤ}θοµεν εἰς τὸ καταλῦσαι καὶ ἠνοίξαµεν τοὺς µαρσίππους ἡµῶν, καὶ τόδε τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ
µαρσίππῳ αὐτοῦ· τὸ ἀργύριον ἡµῶν ἐν σταθµῷ ἀπεστρέψαµεν νῦν ἐν ταῖς χερσὶν ἡµῶν 22καὶ
ἀργύριον ἕτερον ἠνέγκαµεν µεθ’ ἑαυτῶν ἀγοράσαι βρώµατα· οὐκ οἴδαµεν, τίς ἐνέβαλεν τὸ ἀργύριον
εἰς τοὺς µαρσίππους ἡµῶν. 23εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ἵλεως ὑµῖν, µὴ φοβεῖσθε· ὁ θεὸς ὑµῶν καὶ ὁ θεὸς τῶν
πατέρων ὑµῶν ἔδωκεν ὑµῖν θησαυροὺς ἐν τοῖς µαρσίπποις ὑµῶν, τὸ δὲ ἀργύριον ὑµῶν εὐδοκιµοῦν
ἀπέχω. καὶ ἐξήγαγεν πρὸς αὐτοὺς τὸν Συµεων 24καὶ ἤνεγκεν ὕδωρ νίψαι τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ
ἔδωκεν χορτάσµατα τοῖς ὄνοις αὐτῶν. 25ἡτοίµασαν δὲ τὰ δῶρα ἕως τοῦ ἐλθεῖν Ιωσηφ µεσηµβρίας·
ἤκουσαν γὰρ ὅτι ἐκεῖ µέãει ἀριστᾶν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 58
26Εἰσῆ}θεν δὲ Ιωσηφ εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ τὰ δῶρα, ἃ εἶχον ἐν ταῖς χερσὶν
αὐτῶν, εἰς τὸν οἶκον καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. 27ἠρώτησεν δὲ αὐτούς Πῶς
ἔχετε; καὶ εἶπεν αὐτοῖς Εἰ ὑγιαίνει ὁ πατὴρ ὑµῶν ὁ πρεσβύτερος, ὃν εἴπατε; ἔτι ζῇ; 28οἱ δὲ εἶπαν
Ὑγιαίνει ὁ παῖς σου ὁ πατὴρ ἡµῶν, ἔτι ζῇ. καὶ εἶπεν Εὐλογητὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος τῷ θεῷ. καὶ
κύψαντες προσεκύνησαν αὐτῷ. 29ἀναβλέψας δὲ τοῖς ὀφθαλµοῖς Ιωσηφ εἶδεν Βενιαµιν τὸν ἀδελφὸν
αὐτοῦ τὸν ὁµοµήτριον καὶ εἶπεν Οὗτος ὁ ἀδελφὸς ὑµῶν ὁ νεώτερος, ὃν εἴπατε πρός µε ἀγαγεῖν; καὶ
εἶπεν Ὁ θεὸς ἐλεήσαι σε, τέκνον. 30ἐταράχθη δὲ Ιωσηφ — συνεστρέφετο γὰρ τὰ ἔντερα αὐτοῦ ἐπὶ
τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ — καὶ ἐζήτει κλαῦσαι· εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ ταµιεῖον ἔκλαυσεν ἐκεῖ. 31καὶ νιψάµενος
τὸ πρόσωπον ἐξελθὼν ἐνεκρατεύσατο καὶ εἶπεν Παράθετε ἄρτους. 32καὶ παρέθηκαν αὐτῷ µόνῳ καὶ
αὐτοῖς καθ’ ἑαυτοὺς καὶ τοῖς Αἰγυπτίοις τοῖς συνδειπνοῦσιν µετ’ αὐτοῦ καθ’ ἑαυτούς· οὐ γὰρ
ἐδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι συνεσθίειν µετὰ τῶν Εβραίων ἄρτους, βδέλυγµα γάρ ἐστιν τοῖς Αἰγυπτίοις.
33ἐκάθισαν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, ὁ πρωτότοκος κατὰ τὰ πρεσβεῖα αὐτοῦ καὶ ὁ νεώτερος κατὰ τὴν
νεότητα αὐτοῦ· ἐξίσταντο δὲ οἱ ἄνθρωποι ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. 34ἦραν δὲ µερίδας παρ’
αὐτοῦ πρὸς αὐτούς· ἐµεγαλύνθη δὲ ἡ µερὶς Βενιαµιν παρὰ τὰς µερίδας πάντων πενταπλασίως πρὸς
τὰς ἐκείνων. ἔπιον δὲ καὶ ἐµεθύσθησαν µετ’ αὐτοῦ.
44 1Καὶ ἐνετεί}ατο Ιωσηφ τῷ ὄντι ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ λέγων Πλήσατε τοὺς µαρσίππους τῶν
ἀνθρώπων βρωµάτων, ὅσα ἐὰν δύνωνται ἆραι, καὶ ἐµβάλατε ἑκάστου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τοῦ στόµατος
τοῦ µαρσίππου 2καὶ τὸ κόνδυ µου τὸ ἀργυροῦν ἐµβάλατε εἰς τὸν µάρσιππον τοῦ νεωτέρου καὶ τὴν
τιµὴν τοῦ σίτου αὐτοῦ. ἐγενήθη δὲ κατὰ τὸ ῥῆµα Ιωσηφ, καθὼς εἶπεν. — 3τὸ πρωὶ διέφαυσεν, καὶ οἱ
ἄνθρωποι ἀπεστάλησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ ὄνοι αὐτῶν. 4ἐξελθόντων δὲ αὐτῶν τὴν πόλιν (οὐκ ἀπέσχον
µακράν) καὶ Ιωσηφ εἶπεν τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ Ἀναστὰς ἐπιδίωξον ὀπίσω τῶν ἀνθρώπων καὶ
καταλήµψῃ αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς Τί ὅτι ἀνταπεδώκατε πονηρὰ ἀντὶ καλῶν; 5ἵνα τί ἐκλέψατέ µου
τὸ κόνδυ τὸ ἀργυροῦν; οὐ τοῦτό ἐστιν, ἐν ᾧ πίνει ὁ κύριός µου; αὐτὸς δὲ οἰωνισµῷ οἰωνίζεται ἐν
αὐτῷ. πονηρὰ συντετέλεσθε, ἃ πεποιήκατε. 6εὑρὼν δὲ αὐτοὺς εἶπεν αὐτοῖς κατὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα.
7οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ Ἵνα τί λαλεῖ ὁ κύριος κατὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα; µὴ γένοιτο τοῖς παισίν σου ποιῆσαι
κατὰ τὸ ῥῆµα τοῦτο. 8εἰ τὸ µὲν ἀργύριον, ὃ εὕροµεν ἐν τοῖς µαρσίπποις ἡµῶν, ἀπεστρέψαµεν πρὸς σὲ
ἐκ γῆς Χανααν, πῶς ἂν κλέψαιµεν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου σου ἀργύριον ἢ χρυσίον; 9παρ’ ᾧ ἂν
εὑρεθῇ τὸ κόνδυ τῶν παίδων σου, ἀποθνῃσκέτω· καὶ ἡµεῖς δὲ ἐσόµεθα παῖδες τῷ κυρίῳ ἡµῶν. 10ὁ δὲ
εἶπεν Καὶ νῦν ὡς λέγετε, οὕτως ἔσται· ὁ ἄνθρωπος, παρ’ ᾧ ἂν εὑρεθῇ τὸ κόνδυ, αὐτὸς ἔσται µου
παῖς, ὑµεῖς δὲ ἔσεσθε καθαροί. 11καὶ ἔσπευσαν καὶ καθεῖ}αν ἕκαστος τὸν µάρσιππον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν
γῆν καὶ ἤνοιξαν ἕκαστος τὸν µάρσιππον αὐτοῦ. 12ἠρεύνα δὲ ἀπὸ τοῦ πρεσβυτέρου ἀρξάµενος ἕως
ἦλθεν ἐπὶ τὸν νεώτερον, καὶ εὗρεν τὸ κόνδυ ἐν τῷ µαρσίππῳ τῷ Βενιαµιν. 13καὶ διέρρηξαν τὰ ἱµάτια
αὐτῶν καὶ ἐπέθηκαν ἕκαστος τὸν µάρσιππον αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ὄνον αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πόλιν.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 59
14Εἰσῆ}θεν δὲ Ιουδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς Ιωσηφ ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐκεῖ καὶ ἔπεσον ἐναντίον
αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. 15εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιωσηφ Τί τὸ πρᾶγµα τοῦτο, ὃ ἐποιήσατε; οὐκ οἴδατε ὅτι
οἰωνισµῷ οἰωνιεῖται ἄνθρωπος οἷος ἐγώ; 16εἶπεν δὲ Ιουδας Τί ἀντεροῦµεν τῷ κυρίῳ ἢ τί λαλήσωµεν ἢ
τί δικαιωθῶµεν; ὁ δὲ θεὸς εὗρεν τὴν ἀδικίαν τῶν παίδων σου. ἰδού ἐσµεν οἰκέται τῷ κυρίῳ ἡµῶν, καὶ
ἡµεῖς καὶ παρ’ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ. 17εἶπεν δὲ Ιωσηφ Μή µοι γένοιτο ποιῆσαι τὸ ῥῆµα τοῦτο· ὁ
ἄνθρωπος, παρ’ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ, αὐτὸς ἔσται µου παῖς, ὑµεῖς δὲ ἀνάβητε µετὰ σωτηρίας πρὸς τὸν
πατέρα ὑµῶν.
18Ἐíίσας δὲ αὐτῷ Ιουδας εἶπεν Δέοµαι, κύριε, λαλησάτω ὁ παῖς σου ῥῆµα ἐναντίον σου, καὶ µὴ
θυµωθῇς τῷ παιδί σου, ὅτι σὺ εἶ µετὰ Φαραω. 19κύριε, σὺ ἠρώτησας τοὺς παῖδάς σου λέγων Εἰ ἔχετε
πατέρα ἢ ἀδελφόν; 20καὶ εἴπαµεν τῷ κυρίῳ Ἔστιν ἡµῖν πατὴρ πρεσβύτερος καὶ παιδίον γήρως
νεώτερον αὐτῷ, καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανεν, αὐτὸς δὲ µόνος ὑπελείφθη τῇ µητρὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ
πατὴρ αὐτὸν ἠγάπησεν. 21εἶπας δὲ τοῖς παισίν σου Καταγάγετε αὐτὸν πρός µε, καὶ ἐπιµελοῦµαι
αὐτοῦ. 22καὶ εἴπαµεν τῷ κυρίῳ Οὐ δυνήσεται τὸ παιδίον καταλιπεῖν τὸν πατέρα· ἐὰν δὲ καταλίπῃ
τὸν πατέρα, ἀποθανεῖται. 23σὺ δὲ εἶπας τοῖς παισίν σου Ἐὰν µὴ καταβῇ ὁ ἀδελφὸς ὑµῶν ὁ νεώτερος
µεθ’ ὑµῶν, οὐ προσθήσεσθε ἔτι ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν µου. 24ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἀνέβηµεν πρὸς τὸν παῖδά
σου πατέρα δὲ ἡµῶν, ἀπηíεί}αµεν αὐτῷ τὰ ῥήµατα τοῦ κυρίου. 25εἶπεν δὲ ἡµῖν ὁ πατὴρ ἡµῶν
Βαδίσατε πάλιν, ἀγοράσατε ἡµῖν µικρὰ βρώµατα. 26ἡµεῖς δὲ εἴπαµεν Οὐ δυνησόµεθα καταβῆναι·
ἀã’ εἰ µὲν ὁ ἀδελφὸς ἡµῶν ὁ νεώτερος καταβαίνει µεθ’ ἡµῶν, καταβησόµεθα· οὐ γὰρ δυνησόµεθα
ἰδεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ νεωτέρου µὴ ὄντος µεθ’ ἡµῶν. 27εἶπεν δὲ ὁ παῖς
σου ὁ πατὴρ ἡµῶν πρὸς ἡµᾶς Ὑµεῖς γινώσκετε ὅτι δύο ἔτεκέν µοι ἡ γυνή· 28καὶ ἐξῆ}θεν ὁ εἷς ἀπ’
ἐµοῦ, καὶ εἴπατε ὅτι θηριόβρωτος γέγονεν, καὶ οὐκ εἶδον αὐτὸν ἔτι καὶ νῦν· 29ἐὰν οὖν λάβητε καὶ
τοῦτον ἐκ προσώπου µου καὶ συµβῇ αὐτῷ µαλακία ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ κατάξετέ µου τὸ γῆρας µετὰ
λύπης εἰς ᾅδου. 30νῦν οὖν ἐὰν εἰσπορεύωµαι πρὸς τὸν παῖδά σου πατέρα δὲ ἡµῶν καὶ τὸ παιδάριον µὴ
ᾖ µεθ’ ἡµῶν — ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκκρέµαται ἐκ τῆς τούτου ψυχῆς —, 31καὶ ἔσται ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν
µὴ ὂν τὸ παιδάριον µεθ’ ἡµῶν τελευτήσει, καὶ κατάξουσιν οἱ παῖδές σου τὸ γῆρας τοῦ παιδός σου
πατρὸς δὲ ἡµῶν µετ’ ὀδύνης εἰς ᾅδου. 32ὁ γὰρ παῖς σου ἐκδέδεκται τὸ παιδίον παρὰ τοῦ πατρὸς
λέγων Ἐὰν µὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐναντίον σου, ἡµαρτηκὼς ἔσοµαι πρὸς τὸν
πατέρα πάσας τὰς ἡµέρας. 33νῦν οὖν παραµενῶ σοι παῖς ἀντὶ τοῦ παιδίου, οἰκέτης τοῦ κυρίου· τὸ δὲ
παιδίον ἀναβήτω µετὰ τῶν ἀδελφῶν. 34πῶς γὰρ ἀναβήσοµαι πρὸς τὸν πατέρα, τοῦ παιδίου µὴ ὄντος
µεθ’ ἡµῶν; ἵνα µὴ ἴδω τὰ κακά, ἃ εὑρήσει τὸν πατέρα µου.
45 1Καὶ οὐκ ἠδύνατο Ιωσηφ ἀνέχεσθαι πάντων τῶν παρεστηκότων αὐτῷ, ἀã’ εἶπεν
Ἐξαποστεί}ατε πάντας ἀπ’ ἐµοῦ. καὶ οὐ παρειστήκει οὐδεὶς ἔτι τῷ Ιωσηφ, ἡνίκα ἀνεγνωρίζετο τοῖς
ἀδελφοῖς αὐτοῦ. 2καὶ ἀφῆκεν φωνὴν µετὰ κλαυθµοῦ· ἤκουσαν δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι, καὶ ἀκουστὸν
ἐγένετο εἰς τὸν οἶκον Φαραω. 3εἶπεν δὲ Ιωσηφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ Ἐγώ εἰµι Ιωσηφ· ἔτι ὁ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 60
πατήρ µου ζῇ; καὶ οὐκ ἐδύναντο οἱ ἀδελφοὶ ἀποκριθῆναι αὐτῷ· ἐταράχθησαν γάρ. 4εἶπεν δὲ Ιωσηφ
πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ Ἐíίσατε πρός µε. καὶ ἤíισαν. καὶ εἶπεν Ἐγώ εἰµι Ιωσηφ ὁ ἀδελφὸς
ὑµῶν, ὃν ἀπέδοσθε εἰς Αἴγυπτον. 5νῦν οὖν µὴ λυπεῖσθε µηδὲ σκληρὸν ὑµῖν φανήτω ὅτι ἀπέδοσθέ µε
ὧδε· εἰς γὰρ ζωὴν ἀπέστειλέν µε ὁ θεὸς ἔµπροσθεν ὑµῶν· 6τοῦτο γὰρ δεύτερον ἔτος λιµὸς ἐπὶ τῆς
γῆς, καὶ ἔτι λοιπὰ πέντε ἔτη, ἐν οἷς οὐκ ἔσται ἀροτρίασις οὐδὲ ἄµητος· 7ἀπέστειλεν γάρ µε ὁ θεὸς
ἔµπροσθεν ὑµῶν, ὑπολείπεσθαι ὑµῶν κατάλειµµα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκθρέψαι ὑµῶν κατάλειψιν
µεγάλην. 8νῦν οὖν οὐχ ὑµεῖς µε ἀπεστάλκατε ὧδε, ἀã’ ἢ ὁ θεός, καὶ ἐποίησέν µε ὡς πατέρα Φαραω
καὶ κύριον παντὸς τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης γῆς Αἰγύπτου. 9σπεύσαντες οὖν ἀνάβητε πρὸς
τὸν πατέρα µου καὶ εἴπατε αὐτῷ Τάδε λέγει ὁ υἱός σου Ιωσηφ Ἐποίησέν µε ὁ θεὸς κύριον πάσης γῆς
Αἰγύπτου· κατάβηθι οὖν πρός µε καὶ µὴ µείνῃς· 10καὶ κατοικήσεις ἐν γῇ Γεσεµ Ἀραβίας καὶ ἔσῃ
ἐíύς µου, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου, τὰ πρόβατά σου καὶ αἱ βόες σου καὶ ὅσα σοί
ἐστιν, 11καὶ ἐκθρέψω σε ἐκεῖ — ἔτι γὰρ πέντε ἔτη λιµός —, ἵνα µὴ ἐκτριβῇς, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ
πάντα τὰ ὑπάρχοντά σου. 12ἰδοὺ οἱ ὀφθαλµοὶ ὑµῶν βλέπουσιν καὶ οἱ ὀφθαλµοὶ Βενιαµιν τοῦ
ἀδελφοῦ µου ὅτι τὸ στόµα µου τὸ λαλοῦν πρὸς ὑµᾶς. 13ἀπαíεί}ατε οὖν τῷ πατρί µου πᾶσαν τὴν
δόξαν µου τὴν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὅσα εἴδετε, καὶ ταχύναντες καταγάγετε τὸν πατέρα µου ὧδε. 14καὶ
ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸν τράχηλον Βενιαµιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτῷ, καὶ Βενιαµιν ἔκλαυσεν
ἐπὶ τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ. 15καὶ καταφιλήσας πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτοῖς, καὶ
µετὰ ταῦτα ἐλάλησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς αὐτόν.
16Καὶ διεβοήθη ἡ φωνὴ εἰς τὸν οἶκον Φαραω λέγοντες Ἥκασιν οἱ ἀδελφοὶ Ιωσηφ. ἐχάρη δὲ
Φαραω καὶ ἡ θεραπεία αὐτοῦ. 17εἶπεν δὲ Φαραω πρὸς Ιωσηφ Εἰπὸν τοῖς ἀδελφοῖς σου Τοῦτο
ποιήσατε· γεµίσατε τὰ πορεῖα ὑµῶν καὶ ἀπέλθατε εἰς γῆν Χανααν 18καὶ παραλαβόντες τὸν πατέρα
ὑµῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑµῶν ἥκετε πρός µε, καὶ δώσω ὑµῖν πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου, καὶ
φάγεσθε τὸν µυελὸν τῆς γῆς. 19σὺ δὲ ἔντειλαι ταῦτα, λαβεῖν αὐτοῖς ἁµάξας ἐκ γῆς Αἰγύπτου τοῖς
παιδίοις ὑµῶν καὶ ταῖς γυναιξίν, καὶ ἀναλαβόντες τὸν πατέρα ὑµῶν παραγίνεσθε· 20καὶ µὴ φείσησθε
τοῖς ὀφθαλµοῖς τῶν σκευῶν ὑµῶν, τὰ γὰρ πάντα ἀγαθὰ Αἰγύπτου ὑµῖν ἔσται. 21ἐποίησαν δὲ οὕτως οἱ
υἱοὶ Ισραηλ· ἔδωκεν δὲ Ιωσηφ αὐτοῖς ἁµάξας κατὰ τὰ εἰρηµένα ὑπὸ Φαραω τοῦ βασιλέως καὶ
ἔδωκεν αὐτοῖς ἐπισιτισµὸν εἰς τὴν ὁδόν, 22καὶ πᾶσιν ἔδωκεν δισσὰς στολάς, τῷ δὲ Βενιαµιν ἔδωκεν
τριακοσίους χρυσοῦς καὶ πέντε ἐξαãασσούσας στολάς, 23καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀπέστειλεν κατὰ τὰ
αὐτὰ καὶ δέκα ὄνους αἴροντας ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου καὶ δέκα ἡµιόνους αἰρούσας ἄρτους
τῷ πατρὶ αὐτοῦ εἰς ὁδόν. 24ἐξαπέστειλεν δὲ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθησαν· καὶ εἶπεν αὐτοῖς
Μὴ ὀργίζεσθε ἐν τῇ ὁδῷ.
25Καὶ ἀνέβησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χανααν πρὸς Ιακωβ τὸν πατέρα αὐτῶν 26καὶ
ἀνήíειλαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι Ὁ υἱός σου Ιωσηφ ζῇ, καὶ αὐτὸς ἄρχει πάσης γῆς Αἰγύπτου. καὶ
ἐξέστη ἡ διάνοια Ιακωβ· οὐ γὰρ ἐπίστευσεν αὐτοῖς. 27ἐλάλησαν δὲ αὐτῷ πάντα τὰ ῥηθέντα ὑπὸ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 61
Ιωσηφ, ὅσα εἶπεν αὐτοῖς. ἰδὼν δὲ τὰς ἁµάξας, ἃς ἀπέστειλεν Ιωσηφ ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτόν,
ἀνεζωπύρησεν τὸ πνεῦµα Ιακωβ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. 28εἶπεν δὲ Ισραηλ Μέγα µοί ἐστιν, εἰ ἔτι Ιωσηφ
ὁ υἱός µου ζῇ· πορευθεὶς ὄψοµαι αὐτὸν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν µε.
46 1Ἀπάρας δὲ Ισραηλ, αὐτὸς καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ, ἦλθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ ἔθυσεν
θυσίαν τῷ θεῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ισαακ. 2εἶπεν δὲ ὁ θεὸς Ισραηλ ἐν ὁράµατι τῆς νυκτὸς εἴπας Ιακωβ,
Ιακωβ. ὁ δὲ εἶπεν Τί ἐστιν; 3λέγων Ἐγώ εἰµι ὁ θεὸς τῶν πατέρων σου· µὴ φοβοῦ καταβῆναι εἰς
Αἴγυπτον· εἰς γὰρ ἔθνος µέγα ποιήσω σε ἐκεῖ, 4καὶ ἐγὼ καταβήσοµαι µετὰ σοῦ εἰς Αἴγυπτον, καὶ
ἐγὼ ἀναβιβάσω σε εἰς τέλος, καὶ Ιωσηφ ἐπιβαλεῖ τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλµούς σου. 5ἀνέστη δὲ
Ιακωβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου, καὶ ἀνέλαβον οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ τὴν
ἀποσκευὴν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἐπὶ τὰς ἁµάξας, ἃς ἀπέστειλεν Ιωσηφ ἆραι αὐτόν, 6καὶ
ἀναλαβόντες τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν κτῆσιν, ἣν ἐκτήσαντο ἐν γῇ Χανααν, εἰσῆ}θον εἰς
Αἴγυπτον, Ιακωβ καὶ πᾶν τὸ σπέρµα αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ, 7υἱοὶ καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ µετ’ αὐτοῦ,
θυγατέρες καὶ θυγατέρες τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ πᾶν τὸ σπέρµα αὐτοῦ ἤγαγεν εἰς Αἴγυπτον.
8Ταῦτα δὲ τὰ ὀνόµατα τῶν υἱῶν Ισραηλ τῶν εἰσελθόντων εἰς Αἴγυπτον. Ιακωβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ·
πρωτότοκος Ιακωβ Ρουβην. 9υἱοὶ δὲ Ρουβην· Ενωχ καὶ Φαãους, Ασρων καὶ Χαρµι. 10υἱοὶ δὲ
Συµεων· Ιεµουηλ καὶ Ιαµιν καὶ Αωδ καὶ Ιαχιν καὶ Σααρ καὶ Σαουλ υἱὸς τῆς Χανανίτιδος. 11υἱοὶ δὲ
Λευι· Γηρσων, Κααθ καὶ Μεραρι. 12υἱοὶ δὲ Ιουδα· Ηρ καὶ Αυναν καὶ Σηλωµ καὶ Φαρες καὶ Ζαρα·
ἀπέθανεν δὲ Ηρ καὶ Αυναν ἐν γῇ Χανααν· ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Φαρες Ασρων καὶ Ιεµουηλ. 13υἱοὶ δὲ
Ισσαχαρ· Θωλα καὶ Φουα καὶ Ιασουβ καὶ Ζαµβραµ. 14υἱοὶ δὲ Ζαβουλων· Σερεδ καὶ Αãων καὶ
Αλοηλ. 15οὗτοι υἱοὶ Λειας, οὓς ἔτεκεν τῷ Ιακωβ ἐν Μεσοποταµίᾳ τῆς Συρίας, καὶ Διναν τὴν
θυγατέρα αὐτοῦ· πᾶσαι αἱ ψυχαί, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, τριάκοντα τρεῖς. — 16υἱοὶ δὲ Γαδ· Σαφων καὶ
Αíις καὶ Σαυνις καὶ Θασοβαν καὶ Αηδις καὶ Αροηδις καὶ Αροηλις. 17υἱοὶ δὲ Ασηρ· Ιεµνα καὶ Ιεσουα
καὶ Ιεουλ καὶ Βαρια, καὶ Σαρα ἀδελφὴ αὐτῶν. υἱοὶ δὲ Βαρια· Χοβορ καὶ Μελχιηλ. 18οὗτοι υἱοὶ
Ζελφας, ἣν ἔδωκεν Λαβαν Λεια τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκεν τούτους τῷ Ιακωβ, δέκα ἓξ ψυχάς. —
19υἱοὶ δὲ Ραχηλ γυναικὸς Ιακωβ· Ιωσηφ καὶ Βενιαµιν. 20ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Ιωσηφ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, οὓς
ἔτεκεν αὐτῷ Ασεννεθ θυγάτηρ Πετεφρη ἱερέως Ἡλίου πόλεως, τὸν Μανασση καὶ τὸν Εφραιµ.
ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Μανασση, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ἡ παãακὴ ἡ Σύρα, τὸν Μαχιρ· Μαχιρ δὲ ἐγέννησεν τὸν
Γαλααδ. υἱοὶ δὲ Εφραιµ ἀδελφοῦ Μανασση· Σουταλααµ καὶ Τααµ. υἱοὶ δὲ Σουταλααµ· Εδεµ. 21υἱοὶ
δὲ Βενιαµιν· Βαλα καὶ Χοβωρ καὶ Ασβηλ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Βαλα· Γηρα καὶ Νοεµαν καὶ Αγχις καὶ
Ρως καὶ Μαµφιν καὶ Οφιµιν· Γηρα δὲ ἐγέννησεν τὸν Αραδ. 22οὗτοι υἱοὶ Ραχηλ, οὓς ἔτεκεν τῷ
Ιακωβ· πᾶσαι ψυχαὶ δέκα ὀκτώ. — 23υἱοὶ δὲ Δαν· Ασοµ. 24καὶ υἱοὶ Νεφθαλι· Ασιηλ καὶ Γωυνι καὶ
Ισσααρ καὶ Συãηµ. 25οὗτοι υἱοὶ Βαãας, ἣν ἔδωκεν Λαβαν Ραχηλ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκεν
τούτους τῷ Ιακωβ· πᾶσαι ψυχαὶ ἑπτά. — 26πᾶσαι δὲ ψυχαὶ αἱ εἰσελθοῦσαι µετὰ Ιακωβ εἰς
Αἴγυπτον, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῶν µηρῶν αὐτοῦ, χωρὶς τῶν γυναικῶν υἱῶν Ιακωβ, πᾶσαι ψυχαὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 62
ἑξήκοντα ἕξ. 27υἱοὶ δὲ Ιωσηφ οἱ γενόµενοι αὐτῷ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ψυχαὶ ἐννέα. πᾶσαι ψυχαὶ οἴκου
Ιακωβ αἱ εἰσελθοῦσαι εἰς Αἴγυπτον ἑβδοµήκοντα πέντε.
28Τὸν δὲ Ιουδαν ἀπέστειλεν ἔµπροσθεν αὐτοῦ πρὸς Ιωσηφ συναντῆσαι αὐτῷ καθ’ Ἡρώων πόλιν
εἰς γῆν Ραµεσση. 29ζεύξας δὲ Ιωσηφ τὰ ἅρµατα αὐτοῦ ἀνέβη εἰς συνάντησιν Ισραηλ τῷ πατρὶ αὐτοῦ
καθ’ Ἡρώων πόλιν καὶ ὀφθεὶς αὐτῷ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν κλαυθµῷ
πλείονι. 30καὶ εἶπεν Ισραηλ πρὸς Ιωσηφ Ἀποθανοῦµαι ἀπὸ τοῦ νῦν, ἐπεὶ ἑώρακα τὸ πρόσωπόν σου·
ἔτι γὰρ σὺ ζῇς. 31εἶπεν δὲ Ιωσηφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ Ἀναβὰς ἀπαíελῶ τῷ Φαραω καὶ ἐρῶ
αὐτῷ Οἱ ἀδελφοί µου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός µου, οἳ ἦσαν ἐν γῇ Χανααν, ἥκασιν πρός µε· 32οἱ δὲ
ἄνδρες εἰσὶν ποιµένες — ἄνδρες γὰρ κτηνοτρόφοι ἦσαν — καὶ τὰ κτήνη καὶ τοὺς βόας καὶ πάντα τὰ
αὐτῶν ἀγειόχασιν. 33ἐὰν οὖν καλέσῃ ὑµᾶς Φαραω καὶ εἴπῃ ὑµῖν Τί τὸ ἔργον ὑµῶν ἐστιν; 34ἐρεῖτε
Ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσµὲν οἱ παῖδές σου ἐκ παιδὸς ἕως τοῦ νῦν, καὶ ἡµεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡµῶν, ἵνα
κατοικήσητε ἐν γῇ Γεσεµ Ἀραβίᾳ· βδέλυγµα γάρ ἐστιν Αἰγυπτίοις πᾶς ποιµὴν προβάτων.
47 1Ἐλθὼν δὲ Ιωσηφ ἀπήíειλεν τῷ Φαραω λέγων Ὁ πατήρ µου καὶ οἱ ἀδελφοί µου καὶ τὰ
κτήνη καὶ οἱ βόες αὐτῶν καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἦλθον ἐκ γῆς Χανααν καὶ ἰδού εἰσιν ἐν γῇ Γεσεµ. 2ἀπὸ
δὲ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ παρέλαβεν πέντε ἄνδρας καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἐναντίον Φαραω. 3καὶ εἶπεν
Φαραω τοῖς ἀδελφοῖς Ιωσηφ Τί τὸ ἔργον ὑµῶν; οἱ δὲ εἶπαν τῷ Φαραω Ποιµένες προβάτων οἱ παῖδές
σου, καὶ ἡµεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡµῶν. 4εἶπαν δὲ τῷ Φαραω Παροικεῖν ἐν τῇ γῇ ἥκαµεν· οὐ γάρ ἐστιν
νοµὴ τοῖς κτήνεσιν τῶν παίδων σου, ἐνίσχυσεν γὰρ ὁ λιµὸς ἐν γῇ Χανααν· νῦν οὖν κατοικήσοµεν οἱ
παῖδές σου ἐν γῇ Γεσεµ. 5εἶπεν δὲ Φαραω τῷ Ιωσφη Κατοικείτωσαν ἐν γῇ Γεσεµ· εἰ δὲ ἐπίστῃ ὅτι
εἰσὶν ἐν αὐτοῖς ἄνδρες δυνατοί, κατάστησον αὐτοὺς ἄρχοντας τῶν ἐµῶν κτηνῶν.
Ἦλθον δὲ εἰς Αἴγυπτον πρὸς Ιωσηφ Ιακωβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἤκουσεν Φαραω βασιλεὺς
Αἰγύπτου. καὶ εἶπεν Φαραω πρὸς Ιωσηφ λέγων Ὁ πατήρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἥκασι πρὸς σέ·
6ἰδοὺ ἡ γῆ Αἰγύπτου ἐναντίον σού ἐστιν· ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ κατοίκισον τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς
ἀδελφούς σου. 7εἰσήγαγεν δὲ Ιωσηφ Ιακωβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐναντίον Φαραω,
καὶ εὐλόγησεν Ιακωβ τὸν Φαραω. 8εἶπεν δὲ Φαραω τῷ Ιακωβ Πόσα ἔτη ἡµερῶν τῆς ζωῆς σου; 9καὶ
εἶπεν Ιακωβ τῷ Φαραω Αἱ ἡµέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς µου, ἃς παροικῶ, ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη·
µικραὶ καὶ πονηραὶ γεγόνασιν αἱ ἡµέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς µου, οὐκ ἀφίκοντο εἰς τὰς ἡµέρας τῶν
ἐτῶν τῆς ζωῆς τῶν πατέρων µου, ἃς ἡµέρας παρῴκησαν. 10καὶ εὐλογήσας Ιακωβ τὸν Φαραω ἐξῆ}θεν
ἀπ’ αὐτοῦ. 11καὶ κατῴκισεν Ιωσηφ τὸν πατέρα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς
κατάσχεσιν ἐν γῇ Αἰγύπτου ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ ἐν γῇ Ραµεσση, καθὰ προσέταξεν Φαραω. 12καὶ
ἐσιτοµέτρει Ιωσηφ τῷ πατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ σῖτον
κατὰ σῶµα.
13Σῖτος δὲ οὐκ ἦν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· ἐνίσχυσεν γὰρ ὁ λιµὸς σφόδρα· ἐξέλιπεν δὲ ἡ γῆ Αἰγύπτου καὶ
ἡ γῆ Χανααν ἀπὸ τοῦ λιµοῦ. 14συνήγαγεν δὲ Ιωσηφ πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 63
ἐν γῇ Χανααν τοῦ σίτου, οὗ ἠγόραζον καὶ ἐσιτοµέτρει αὐτοῖς, καὶ εἰσήνεγκεν Ιωσηφ πᾶν τὸ ἀργύριον
εἰς τὸν οἶκον Φαραω. 15καὶ ἐξέλιπεν πᾶν τὸ ἀργύριον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκ γῆς Χανααν. ἦλθον δὲ
πάντες οἱ Αἰγύπτιοι πρὸς Ιωσηφ λέγοντες Δὸς ἡµῖν ἄρτους, καὶ ἵνα τί ἀποθνῄσκοµεν ἐναντίον σου;
ἐκλέλοιπεν γὰρ τὸ ἀργύριον ἡµῶν. 16εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιωσηφ Φέρετε τὰ κτήνη ὑµῶν, καὶ δώσω ὑµῖν
ἄρτους ἀντὶ τῶν κτηνῶν ὑµῶν, εἰ ἐκλέλοιπεν τὸ ἀργύριον. 17ἤγαγον δὲ τὰ κτήνη πρὸς Ιωσηφ, καὶ
ἔδωκεν αὐτοῖς Ιωσηφ ἄρτους ἀντὶ τῶν ἵππων καὶ ἀντὶ τῶν προβάτων καὶ ἀντὶ τῶν βοῶν καὶ ἀντὶ
τῶν ὄνων καὶ ἐξέθρεψεν αὐτοὺς ἐν ἄρτοις ἀντὶ πάντων τῶν κτηνῶν αὐτῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ. —
18ἐξῆ}θεν δὲ τὸ ἔτος ἐκεῖνο, καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ καὶ εἶπαν αὐτῷ Μήποτε
ἐκτριβῶµεν ἀπὸ τοῦ κυρίου ἡµῶν· εἰ γὰρ ἐκλέλοιπεν τὸ ἀργύριον καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ κτήνη
πρὸς σὲ τὸν κύριον, καὶ οὐχ ὑπολείπεται ἡµῖν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡµῶν ἀã’ ἢ τὸ ἴδιον σῶµα καὶ ἡ
γῆ ἡµῶν. 19ἵνα οὖν µὴ ἀποθάνωµεν ἐναντίον σου καὶ ἡ γῆ ἐρηµωθῇ, κτῆσαι ἡµᾶς καὶ τὴν γῆν ἡµῶν
ἀντὶ ἄρτων, καὶ ἐσόµεθα ἡµεῖς καὶ ἡ γῆ ἡµῶν παῖδες Φαραω· δὸς σπέρµα, ἵνα σπείρωµεν καὶ ζῶµεν
καὶ µὴ ἀποθάνωµεν καὶ ἡ γῆ οὐκ ἐρηµωθήσεται. 20καὶ ἐκτήσατο Ιωσηφ πᾶσαν τὴν γῆν τῶν
Αἰγυπτίων τῷ Φαραω· ἀπέδοντο γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γῆν αὐτῶν τῷ Φαραω, ἐπεκράτησεν γὰρ
αὐτῶν ὁ λιµός· καὶ ἐγένετο ἡ γῆ Φαραω, 21καὶ τὸν λαὸν κατεδουλώσατο αὐτῷ εἰς παῖδας ἀπ’ ἄκρων
ὁρίων Αἰγύπτου ἕως τῶν ἄκρων, 22χωρὶς τῆς γῆς τῶν ἱερέων µόνον· οὐκ ἐκτήσατο ταύτην Ιωσηφ, ἐν
δόσει γὰρ ἔδωκεν δόµα τοῖς ἱερεῦσιν Φαραω, καὶ ἤσθιον τὴν δόσιν, ἣν ἔδωκεν αὐτοῖς Φαραω· διὰ
τοῦτο οὐκ ἀπέδοντο τὴν γῆν αὐτῶν. 23εἶπεν δὲ Ιωσηφ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις Ἰδοὺ κέκτηµαι ὑµᾶς καὶ
τὴν γῆν ὑµῶν σήµερον τῷ Φαραω· λάβετε ἑαυτοῖς σπέρµα καὶ σπείρατε τὴν γῆν, 24καὶ ἔσται τὰ
γενήµατα αὐτῆς δώσετε τὸ πέµπτον µέρος τῷ Φαραω, τὰ δὲ τέσσαρα µέρη ἔσται ὑµῖν αὐτοῖς εἰς
σπέρµα τῇ γῇ καὶ εἰς βρῶσιν ὑµῖν καὶ πᾶσιν τοῖς ἐν τοῖς οἴκοις ὑµῶν. 25καὶ εἶπαν Σέσωκας ἡµᾶς,
εὕροµεν χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡµῶν καὶ ἐσόµεθα παῖδες Φαραω. 26καὶ ἔθετο αὐτοῖς Ιωσηφ εἰς
πρόσταγµα ἕως τῆς ἡµέρας ταύτης ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου τῷ Φαραω ἀποπεµπτοῦν, χωρὶς τῆς γῆς τῶν
ἱερέων µόνον· οὐκ ἦν τῷ Φαραω.
27Κατῴκησεν δὲ Ισραηλ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐπὶ τῆς γῆς Γεσεµ καὶ ἐκληρονόµησαν ἐπ’ αὐτῆς καὶ
ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα. — 28ἐπέζησεν δὲ Ιακωβ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δέκα ἑπτὰ ἔτη·
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡµέραι Ιακωβ ἐνιαυτῶν τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα ἑπτὰ ἔτη. 29ἤíισαν δὲ
αἱ ἡµέραι Ισραηλ τοῦ ἀποθανεῖν, καὶ ἐκάλεσεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ιωσηφ καὶ εἶπεν αὐτῷ Εἰ εὕρηκα
χάριν ἐναντίον σου, ὑπόθες τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν µηρόν µου καὶ ποιήσεις ἐπ’ ἐµὲ ἐλεηµοσύνην καὶ
ἀλήθειαν τοῦ µή µε θάψαι ἐν Αἰγύπτῳ, 30ἀãὰ κοιµηθήσοµαι µετὰ τῶν πατέρων µου, καὶ ἀρεῖς µε ἐξ
Αἰγύπτου καὶ θάψεις µε ἐν τῷ τάφῳ αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν Ἐγὼ ποιήσω κατὰ τὸ ῥῆµά σου. 31εἶπεν δέ
Ὄµοσόν µοι. καὶ ὤµοσεν αὐτῷ. καὶ προσεκύνησεν Ισραηλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου αὐτοῦ.
48 1Ἐγένετο δὲ µετὰ τὰ ῥήµατα ταῦτα καὶ ἀπηíέλη τῷ Ιωσηφ ὅτι Ὁ πατήρ σου ἐνοχλεῖται.
καὶ ἀναλαβὼν τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τὸν Μανασση καὶ τὸν Εφραιµ, ἦλθεν πρὸς Ιακωβ. 2ἀπηíέλη δὲ
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 64
τῷ Ιακωβ λέγοντες Ἰδοὺ ὁ υἱός σου Ιωσηφ ἔρχεται πρὸς σέ. καὶ ἐνισχύσας Ισραηλ ἐκάθισεν ἐπὶ τὴν
κλίνην. 3καὶ εἶπεν Ιακωβ τῷ Ιωσηφ Ὁ θεός µου ὤφθη µοι ἐν Λουζα ἐν γῇ Χανααν καὶ εὐλόγησέν µε
4καὶ εἶπέν µοι Ἰδοὺ ἐγὼ αὐξανῶ σε καὶ πληθυνῶ σε καὶ ποιήσω σε εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν καὶ δώσω
σοι τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρµατί σου µετὰ σὲ εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον. 5νῦν οὖν οἱ δύο υἱοί σου οἱ
γενόµενοί σοι ἐν Αἰγύπτῳ πρὸ τοῦ µε ἐλθεῖν πρὸς σὲ εἰς Αἴγυπτον ἐµοί εἰσιν, Εφραιµ καὶ Μανασση
ὡς Ρουβην καὶ Συµεων ἔσονταί µοι· 6τὰ δὲ ἔκγονα, ἃ ἐὰν γεννήσῃς µετὰ ταῦτα, σοὶ ἔσονται, ἐπὶ τῷ
ὀνόµατι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν κληθήσονται ἐν τοῖς ἐκείνων κλήροις. 7ἐγὼ δὲ ἡνίκα ἠρχόµην ἐκ
Μεσοποταµίας τῆς Συρίας, ἀπέθανεν Ραχηλ ἡ µήτηρ σου ἐν γῇ Χανααν ἐíίζοντός µου κατὰ τὸν
ἱππόδροµον χαβραθα τῆς γῆς τοῦ ἐλθεῖν Εφραθα, καὶ κατώρυξα αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόµου
(αὕτη ἐστὶν Βαιθλεεµ). — 8ἰδὼν δὲ Ισραηλ τοὺς υἱοὺς Ιωσηφ εἶπεν Τίνες σοι οὗτοι; 9εἶπεν δὲ Ιωσηφ
τῷ πατρὶ αὐτοῦ Υἱοί µού εἰσιν, οὓς ἔδωκέν µοι ὁ θεὸς ἐνταῦθα. καὶ εἶπεν Ιακωβ Προσάγαγέ µοι
αὐτούς, ἵνα εὐλογήσω αὐτούς. 10οἱ δὲ ὀφθαλµοὶ Ισραηλ ἐβαρυώπησαν ἀπὸ τοῦ γήρους, καὶ οὐκ
ἠδύνατο βλέπειν· καὶ ἤíισεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν, καὶ ἐφί}ησεν αὐτοὺς καὶ περιέλαβεν αὐτούς. 11καὶ
εἶπεν Ισραηλ πρὸς Ιωσηφ Ἰδοὺ τοῦ προσώπου σου οὐκ ἐστερήθην, καὶ ἰδοὺ ἔδειξέν µοι ὁ θεὸς καὶ τὸ
σπέρµα σου. 12καὶ ἐξήγαγεν Ιωσηφ αὐτοὺς ἀπὸ τῶν γονάτων αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ
πρόσωπον ἐπὶ τῆς γῆς. 13λαβὼν δὲ Ιωσηφ τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τόν τε Εφραιµ ἐν τῇ δεξιᾷ ἐξ
ἀριστερῶν δὲ Ισραηλ, τὸν δὲ Μανασση ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἐκ δεξιῶν δὲ Ισραηλ, ἤíισεν αὐτοὺς αὐτῷ.
14ἐκτείνας δὲ Ισραηλ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Εφραιµ — οὗτος δὲ ἦν ὁ
νεώτερος — καὶ τὴν ἀριστερὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασση, ἐναãὰξ τὰς χεῖρας. 15καὶ ηὐλόγησεν
αὐτοὺς καὶ εἶπεν Ὁ θεός, ᾧ εὐηρέστησαν οἱ πατέρες µου ἐναντίον αὐτοῦ Αβρααµ καὶ Ισαακ, ὁ θεὸς ὁ
τρέφων µε ἐκ νεότητος ἕως τῆς ἡµέρας ταύτης, 16ὁ ἄíελος ὁ ῥυόµενός µε ἐκ πάντων τῶν κακῶν
εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα, καὶ ἐπικληθήσεται ἐν αὐτοῖς τὸ ὄνοµά µου καὶ τὸ ὄνοµα τῶν πατέρων
µου Αβρααµ καὶ Ισαακ, καὶ πληθυνθείησαν εἰς πλῆθος πολὺ ἐπὶ τῆς γῆς. 17ἰδὼν δὲ Ιωσηφ ὅτι
ἐπέβαλεν ὁ πατὴρ τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Εφραιµ, βαρὺ αὐτῷ κατεφάνη, καὶ
ἀντελάβετο Ιωσηφ τῆς χειρὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀφελεῖν αὐτὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς Εφραιµ ἐπὶ τὴν
κεφαλὴν Μανασση. 18εἶπεν δὲ Ιωσηφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ Οὐχ οὕτως, πάτερ· οὗτος γὰρ ὁ πρωτότοκος·
ἐπίθες τὴν δεξιάν σου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. 19καὶ οὐκ ἠθέλησεν, ἀãὰ εἶπεν Οἶδα, τέκνον, οἶδα·
καὶ οὗτος ἔσται εἰς λαόν, καὶ οὗτος ὑψωθήσεται, ἀãὰ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος µείζων αὐτοῦ
ἔσται, καὶ τὸ σπέρµα αὐτοῦ ἔσται εἰς πλῆθος ἐθνῶν. 20καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἡµέρᾳ ἐκείνῃ
λέγων Ἐν ὑµῖν εὐλογηθήσεται Ισραηλ λέγοντες Ποιήσαι σε ὁ θεὸς ὡς Εφραιµ καὶ ὡς Μανασση· καὶ
ἔθηκεν τὸν Εφραιµ ἔµπροσθεν τοῦ Μανασση. — 21εἶπεν δὲ Ισραηλ τῷ Ιωσηφ Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνῄσκω,
καὶ ἔσται ὁ θεὸς µεθ’ ὑµῶν καὶ ἀποστρέψει ὑµᾶς εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων ὑµῶν·
22Ἐγὼ δὲ δίδωµί σοι Σικιµα ἐξαίρετον ὑπὲρ τοὺς ἀδελφούς σου, ἣν ἔ}αβον ἐκ χειρὸς Αµορραίων
ἐν µαχαίρᾳ µου καὶ τόξῳ.
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 65
49
1Ἐκάλεσεν δὲ Ιακωβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν
Συνάχθητε, ἵνα ἀναíεί}ω
ὑ
µῖν,
τί ἀπαντήσει
ὑ
µῖν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν
ἡ
µερῶν·
2ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατε, υἱοὶ Ιακωβ,
ἀκούσατε Ισραηλ τοῦ πατρὸς
ὑ
µῶν.
3Ρουβην, πρωτότοκός µου σύ,
ἰσχύς µου καὶ ἀρχὴ τέκνων µου,
σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης. 4ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ, µὴ ἐκζέσῃς·
ἀνέβης γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου·
τότε
ἐ
µίανας τὴν στρω
µνήν, οὗ ἀνέβης.
5Συ
µεων καὶ Λευι ἀδελφοί·
συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν. 6εἰς βουλὴν αὐτῶν µὴ ἔ}θοι ἡ ψυχή µου,
καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν µ
ὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά µου,
ὅτι ἐν τῷ θυ
µ
ῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους
καὶ ἐν τῇ ἐπιθυ
µίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον.
7ἐπικατάρατος
ὁ θυ
µὸς αὐτῶν, ὅτι αὐθάδης,
καὶ
ἡ µῆνις αὐτῶν, ὅτι ἐσκληρύνθη·
δια
µεριῶ αὐτοὺς ἐν Ιακωβ
καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν Ισραηλ. 8Ιουδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου·
αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου·
προσκυνήσουσίν σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. 9σκύµνος λέοντος Ιουδα·
ἐκ βλαστοῦ, υἱέ µου, ἀνέβης·
ἀναπεσὼν ἐκοι
µήθης ὡς λέων
καὶ ὡς σκύ
µνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν;
10οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ιουδα
καὶ ἡγού
µενος ἐκ τῶν µηρῶν αὐτοῦ,
ἕως ἂν ἔ}θῃ τὰ ἀποκεί
µενα αὐτῷ,
καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
11δεσ
µεύων πρὸς
ἄ
µπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ
καὶ τῇ ἕ}ικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ·
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 66
πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ
καὶ ἐν αἵµατι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ·
12χαροποὶ οἱ ὀφθαλ
µοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου,
καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ
ἢ γάλα.
13Ζαβουλων παράλιος κατοικήσει,
καὶ αὐτὸς παρ’ ὅρ
µον πλοίων,
καὶ παρατενεῖ ἕως Σιδῶνος.
14Ισσαχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύ
µησεν
ἀναπαυό
µενος ἀνὰ µέσον τῶν κλήρων·
15καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή,
καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων,
ὑπέθηκεν τὸν
ὦ
µον αὐτοῦ εἰς τὸ πονεῖν
καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργός.
16Δαν κρινεῖ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν
ὡσεὶ καὶ µία φυλὴ ἐν Ισραηλ.
17καὶ γενηθήτω Δαν ὄφις ἐφ’ ὁδοῦ
ἐγκαθή
µενος ἐπὶ τρίβου,
δάκνων πτέρναν ἵππου,
καὶ πεσεῖται
ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω.
18τὴν σωτηρίαν περι
µένω κυρίου.
19Γαδ, πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν,
αὐτὸς δὲ πειρατεύσει αὐτῶν κατὰ πόδας.
20Ασηρ, πίων αὐτοῦ
ὁ ἄρτος,
καὶ αὐτὸς δώσει τρυφὴν ἄρχουσιν.
21Νεφθαλι στέλεχος ἀνει
µένον,
ἐπιδιδοὺς ἐν τῷ γενή
µατι κάãος.
22Υἱὸς ηὐξη
µένος Ιωσηφ,
υἱὸς ηὐξη
µένος ζηλωτός,
υἱός µου νεώτατος·
πρός µ
ε ἀνάστρεψον.
23εἰς ὃν διαβουλευό
µενοι ἐλοιδόρουν,
καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευ
µάτων·
24καὶ συνετρίβη µετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν,
καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρῶν αὐτῶν
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 67
διὰ χεῖρα δυνάστου Ιακωβ,
ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας Ισραηλ·
25παρὰ θεοῦ τοῦ πατρός σου,
καὶ ἐβοήθησέν σοι ὁ θεὸς ὁ ἐµὸς
καὶ εὐλόγησέν σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν
καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα·
ἕνεκεν εὐλογίας µαστῶν καὶ µήτρας,
26εὐλογίας πατρός σου καὶ µητρός σου·
ὑπερίσχυσεν ἐπ’ εὐλογίαις ὀρέων µονίµων
καὶ ἐπ’ εὐλογίαις θινῶν ἀενάων·
ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν Ιωσηφ
καὶ ἐπὶ κορυφῆς ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν.
27Βενιαµιν λύκος ἅρπαξ·
τὸ πρωινὸν ἔδεται ἔτι
καὶ εἰς τὸ ἑσπέρας διαδώσει τροφήν.
28Πάντες οὗτοι υἱοὶ Ιακωβ δώδεκα, καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν
αὐτούς, ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς. 29καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ἐγὼ προστίθεµαι
πρὸς τὸν ἐµὸν λαόν· θάψατέ µε µετὰ τῶν πατέρων µου ἐν τῷ σπηλαίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ Εφρων
τοῦ Χετταίου, 30ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ τῷ ἀπέναντι Μαµβρη ἐν τῇ γῇ Χανααν, ὃ ἐκτήσατο
Αβρααµ τὸ σπήλαιον παρὰ Εφρων τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει µνηµείου· 31ἐκεῖ ἔθαψαν Αβρααµ καὶ
Σαρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψαν Ισαακ καὶ Ρεβεκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐκεῖ ἔθαψα
Λειαν 32ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντος ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χετ. 33καὶ
κατέπαυσεν Ιακωβ ἐπιτάσσων τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ ἐξάρας τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπεν
καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
50 1Καὶ ἐπιπεσὼν Ιωσηφ ἐπὶ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἐφί}ησεν
αὐτόν. 2καὶ προσέταξεν Ιωσηφ τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς ἐνταφιασταῖς ἐνταφιάσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ,
καὶ ἐνεταφίασαν οἱ ἐνταφιασταὶ τὸν Ισραηλ. 3καὶ ἐπλήρωσαν αὐτοῦ τεσσαράκοντα ἡµέρας· οὕτως
γὰρ καταριθµοῦνται αἱ ἡµέραι τῆς ταφῆς. καὶ ἐπένθησεν αὐτὸν Αἴγυπτος ἑβδοµήκοντα ἡµέρας.
4Ἐπειδὴ δὲ παρῆ}θον αἱ ἡµέραι τοῦ πένθους, ἐλάλησεν Ιωσηφ πρὸς τοὺς δυνάστας Φαραω λέγων
Εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον ὑµῶν, λαλήσατε περὶ ἐµοῦ εἰς τὰ ὦτα Φαραω λέγοντες 5Ὁ πατήρ µου
ὥρκισέν µε λέγων Ἐν τῷ µνηµείῳ, ᾧ ὤρυξα ἐµαυτῷ ἐν γῇ Χανααν, ἐκεῖ µε θάψεις· νῦν οὖν ἀναβὰς
θάψω τὸν πατέρα µου καὶ ἐπανελεύσοµαι. 6καὶ εἶπεν Φαραω Ἀνάβηθι, θάψον τὸν πατέρα σου,
καθάπερ ὥρκισέν σε. 7καὶ ἀνέβη Ιωσηφ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ συνανέβησαν µετ’ αὐτοῦ
πάντες οἱ παῖδες Φαραω καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῆς γῆς
Text from: Septuaginta
© 2006 Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart
All rights reserved 68
Αἰγύπτου 8καὶ πᾶσα ἡ πανοικία Ιωσηφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ οἰκία ἡ πατρικὴ αὐτοῦ, καὶ
τὴν συíένειαν καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑπελίποντο ἐν γῇ Γεσεµ. 9καὶ συνανέβησαν µετ’
αὐτοῦ καὶ ἅρµατα καὶ ἱππεῖς, καὶ ἐγένετο ἡ παρεµβολὴ µεγάλη σφόδρα. 10καὶ παρεγένοντο ἐφ’
ἅ}ωνα Αταδ, ὅ ἐστιν πέραν τοῦ Ιορδάνου, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν κοπετὸν µέγαν καὶ ἰσχυρὸν σφόδρα·
καὶ ἐποίησεν τὸ πένθος τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἑπτὰ ἡµέρας. 11καὶ εἶδον οἱ κάτοικοι τῆς γῆς Χανααν τὸ
πένθος ἐν ἅ}ωνι Αταδ καὶ εἶπαν Πένθος µέγα τοῦτό ἐστιν τοῖς Αἰγυπτίοις· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν τὸ
ὄνοµα αὐτοῦ Πένθος Αἰγύπτου, ὅ ἐστιν πέραν τοῦ Ιορδάνου. 12καὶ ἐποίησαν αὐτῷ οὕτως οἱ υἱοὶ αὐτοῦ
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐκεῖ. 13καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς γῆν Χανααν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸ
σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὃ ἐκτήσατο Αβρααµ τὸ σπήλαιον ἐν κτήσει µνηµείου παρὰ Εφρων τοῦ
Χετταίου κατέναντι Μαµβρη. 14καὶ ἀπέστρεψεν Ιωσηφ εἰς Αἴγυπτον, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ
καὶ οἱ συναναβάντες θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ.
15Ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ιωσηφ ὅτι τέθνηκεν ὁ πατὴρ αὐτῶν, εἶπαν Μήποτε µνησικακήσῃ ἡµῖν
Ιωσηφ καὶ ἀνταπόδοµα ἀνταποδῷ ἡµῖν πάντα τὰ κακά, ἃ ἐνεδειξάµεθα αὐτῷ. 16καὶ παρεγένοντο
πρὸς Ιωσηφ λέγοντες Ὁ πατήρ σου ὥρκισεν πρὸ τοῦ τελευτῆσαι αὐτὸν λέγων 17Οὕτως εἴπατε
Ιωσηφ Ἄφες αὐτοῖς τὴν ἀδικίαν καὶ τὴν ἁµαρτίαν αὐτῶν, ὅτι πονηρά σοι ἐνεδείξαντο· καὶ νῦν δέξαι
τὴν ἀδικίαν τῶν θεραπόντων τοῦ θεοῦ τοῦ πατρός σου. καὶ ἔκλαυσεν Ιωσηφ λαλούντων αὐτῶν πρὸς
αὐτόν. 18καὶ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν εἶπαν Οἵδε ἡµεῖς σοι οἰκέται. 19καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ιωσηφ Μὴ
φοβεῖσθε· τοῦ γὰρ θεοῦ εἰµι ἐγώ. 20ὑµεῖς ἐβουλεύσασθε κατ’ ἐµοῦ εἰς πονηρά, ὁ δὲ θεὸς ἐβουλεύσατο
περὶ ἐµοῦ εἰς ἀγαθά, ὅπως ἂν γενηθῇ ὡς σήµερον, ἵνα διατραφῇ λαὸς πολύς. 21καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μὴ
φοβεῖσθε· ἐγὼ διαθρέψω ὑµᾶς καὶ τὰς οἰκίας ὑµῶν. καὶ παρεκάλεσεν αὐτοὺς καὶ ἐλάλησεν αὐτῶν εἰς
τὴν καρδίαν.
22Καὶ κατῴκησεν Ιωσηφ ἐν Αἰγύπτῳ, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ πανοικία τοῦ
πατρὸς αὐτοῦ. καὶ ἔζησεν Ιωσηφ ἔτη ἑκατὸν δέκα. 23καὶ εἶδεν Ιωσηφ Εφραιµ παιδία ἕως τρίτης
γενεᾶς, καὶ υἱοὶ Μαχιρ τοῦ υἱοῦ Μανασση ἐτέχθησαν ἐπὶ µηρῶν Ιωσηφ. 24καὶ εἶπεν Ιωσηφ τοῖς
ἀδελφοῖς αὐτοῦ λέγων Ἐγὼ ἀποθνῄσκω· ἐπισκοπῇ δὲ ἐπισκέψεται ὑµᾶς ὁ θεὸς καὶ ἀνάξει ὑµᾶς ἐκ
τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤµοσεν ὁ θεὸς τοῖς πατράσιν ἡµῶν Αβρααµ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ.
25καὶ ὥρκισεν Ιωσηφ τοὺς υἱοὺς Ισραηλ λέγων Ἐν τῇ ἐπισκοπῇ, ᾗ ἐπισκέψεται ὑµᾶς ὁ θεός, καὶ
συνανοίσετε τὰ ὀστᾶ µου ἐντεῦθεν µεθ’ ὑµῶν. 26καὶ ἐτελεύτησεν Ιωσηφ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα· καὶ
ἔθαψαν αὐτὸν καὶ ἔθηκαν ἐν τῇ σορῷ ἐν Αἰγύπτῳ.